© Ελίνα Γιουνανλή
Σε μια εποχή που το ελληνικό έργο συχνά παλεύει να ακουστεί, το "Θέλω να σου κρατάω το χέρι" αποδεικνύει ότι τα νέα ελληνικά κείμενα μπορούν όχι μόνο να σταθούν, αλλά και να αγγίξουν βαθιά. Να κάνουν τον θεατή να γελάσει, να δακρύσει και – το πιο δύσκολο – να αναγνωρίσει τον εαυτό του. Μετά από μια εντυπωσιακή πορεία και διαδοχικά sold out στο Θέατρο Άλφα - "Ληναίος-Φωτίου", το "Θέλω να σου κρατάω το χέρι" του Τάσου Ιορδανίδη στο οποίο πρωταγωνιστεί με τη Θάλεια Ματίκα συνεχίζεται και το 2026, με νέες επιπλέον παραστάσεις, τις οποίες το κοινό μπορεί ήδη να βρει στην πλατφόρμα της more. Και, όπως όλα δείχνουν, το ταξίδι του έργου δεν θα μείνει μόνο στην Αθήνα: το καλοκαίρι, σύμφωνα με πληροφορίες, η παράσταση ετοιμάζεται να βγει εκτός έδρας και να περιοδεύσει στην Ελλάδα, δίνοντας την ευκαιρία και στο κοινό της περιφέρειας να τη ζήσει από κοντά.
Εμπνευσμένο από το εμβληματικό τραγούδι των Beatles"I Want to Hold Your Hand", το έργο του Τάσου Ιορδανίδη είναι ένα σύγχρονο ψυχογράφημα δύο ανθρώπων που κουράστηκαν, μπλέχτηκαν, έκαναν λάθη, αλλά συνεχίζουν να αναζητούν αυτό που στο τέλος της ημέρας όλοι ζητάμε: ουσιαστική συντροφικότητα. Κάποιον να μας κρατάει το χέρι.
Η χημεία του Τάσου Ιορδανίδη και της Θάλειας Ματίκα, δύο καλλιτεχνών που μοιράζονται και τη ζωή και τη σκηνή, δίνει στο έργο μια σπάνια αμεσότητα, αλλά και μια αλήθεια. Αξίζει να την δει κανείς "στο σπίτι της": στο θέατρο που λειτουργεί ως καλλιτεχνικό τους καταφύγιο και ως χώρος εμπιστοσύνης και έμπνευσης.
Προπώληση εισιτηρίων: more.com
Διαβάστε Επίσης
Περισσότερες πληροφορίες
Θέλω να σου κρατάω το χέρι
Το τραγούδι των Μπιτλς «I want to hold your hand» ενέπνευσε ένα έργο με πρωταγωνιστές του δύο «παράνομους» εραστές οι οποίοι αναζητούν διέξοδο στα προβλήματα των γάμων τους, που επιστρέφει για πέμπτη χρονιά για να μιλήσει για τις σχέσεις μέσα από ένα εκρηκτικό τετ α τετ. To σκηνικό, ένα δωμάτιο σε ένα ξενοδοχείο ημιδιαμονής. Τα μόνα πρόσωπα, εκείνοι. Απέναντι αλλά και δίπλα. Μαζί αλλά και χωριστά. Μία γυναίκα και ένας άντρας που εμπλέκονται μαζί σε ένα συναισθηματικό και ψυχολογικό bras de fer. Είναι και οι δύο γονείς. Έχουν και οι δύο τα δίκια τους. Έχουν κάνει και οι δύο λάθη. Αυτό που ψάχνουν, όμως, τελικά, μέσα από τις συναντήσεις τους, είναι κάτι απλό: λίγη ουσιαστική συντροφικότητα.
