Από τη Gen Z στους παππούδες, η "Κέλλυ" μιλά για την ενηλικίωση σήμερα

Μας αρέσουν οι καλλιτεχνικές συναντήσεις που γεννούν νέες προτάσεις και η "Κέλλυ" ανήκει ακριβώς σε αυτή την κατηγορία. Η θεατρική σύμπραξη της Αγνής Χιώτη και της Βασιλικής Βλάχου στο Θέατρο 104 (από 12/1) σηματοδοτεί το σημείο διασταύρωσης δύο διακριτών, αλλά συγγενών, καλλιτεχνικών διαδρομών. Η Βλάχου, γνωστή μέχρι σήμερα κυρίως από τη σεναριακή και κινηματογραφική της γραφή – και ως σεναριογράφος και πρωταγωνίστρια της βραβευμένης βρετανικής ταινίας "Το Κάλεσμα του Σπουργιτιού" – δοκιμάζεται για πρώτη φορά στο θεατρικό κείμενο. Η γραφή της, βιωματική αλλά όχι εξομολογητική, ακροβατεί ανάμεσα στον αυτοσαρκασμό και την κοινωνική παρατήρηση, χωρίς να επιδιώκει εύκολη ταύτιση. Αντίθετα, φαίνεται να ενδιαφέρεται περισσότερο για τη δομή της εμπειρίας παρά για την αφήγηση μιας "ιστορίας ζωής".

Από την άλλη, η Αγνή Χιώτη, μετά την "Ομολογία της 4ης Ιανουαρίου", επιστρέφει σε μια σκηνοθετική γραμμή που συνομιλεί με τη δραματουργία ως ζωντανό υλικό. Η παρουσία της επί σκηνής, μαζί με τη Βλάχου και τον Γιώργο Ιωσηφίδη,  λειτουργεί ως μέρος μιας συλλογικής θεατρικής σύνθεσης, όπου τα σώματα και οι ρόλοι παραμένουν ρευστοί.

"Η "Κέλλυ" είναι μια σύγχρονη, αυτοσαρκαστική και συγκινητική ιστορία ενηλικίωσης, που έρχεται να εκπλήξει τους θεατές και να τους βυθίσει σε ένα ευφάνταστο και κωμικοτραγικό ταξίδι αυτοπραγμάτωσης" υπογραμμίζουν οι συντελεστές της παράστασης. " Μέσα από χιούμορ, σκληρές αλήθειες και βιωματικές εμπειρίες, το έργο ακολουθεί την πορεία μιας γυναίκας από την παιδική της ηλικία έως την ενήλικη ζωή της, δίνοντας μια γεύση από το μέλλον και τις προκλήσεις της εποχής μας. Με γρήγορο ρυθμό, πολυπρόσωπους χαρακτήρες και μια συνεχή εναλλαγή κωμικών και δραματικών σκηνών, η "Κέλλυ" συνδυάζει την ψυχαγωγία με τον κοινωνικό προβληματισμό, μιλώντας σε κοινό διαφορετικών ηλικιών – από τη Gen Z έως τη γενιά των γονιών τους και των παππούδων τους".

Φαίνεται πως η "Κέλλυ" δεν περιγράφει την ενηλικίωση ως ολοκληρωμένο αφήγημα. Την προσεγγίζει ως συνεχή ισορροπία ανάμεσα στο παρελθόν, τις επιθυμίες και τις κοινωνικές απαιτήσεις. Οι κωμικές και δραματικές αλλαγές λειτουργούν σαν ρυθμός στη σκηνή, δημιουργώντας μια αίσθηση χρόνου ανάμεσα στο τώρα και το τότε.

Προπώληση εισιτηρίου: more.com