Ο Αλμπέρτο Εσκενάζη έφυγε από τη ζωή σε ηλικία 73 ετών, μετά από μάχη με τον καρκίνο. Η παράσταση "Κεραυνός", που σκηνοθέτησε και ερμήνευσε στο Θεατρικό Βαγόνι του Τρένου στο Ρουφ, υπήρξε η τελευταία του θεατρική εμφάνιση – ένα βαθύ και θαρραλέο αντίο στη σκηνή. Μέσα στο βαγόνι ενός τρένου, ο ίδιος επέστρεψε στη μνήμη, στην Ιστορία και στην ανθρώπινη αγωνία, παραδίδοντας στο κοινό ένα έργο που σήμερα αποκτά τον χαρακτήρα αποχαιρετισμού. Ο "Κεραυνός" μένει ως η τελευταία στάση ενός καλλιτέχνη που υπηρέτησε το θέατρο με αλήθεια, τόλμη και ήθος.
Υπήρξε μια πολυσχιδής και ιδιαίτερα επιδραστική προσωπικότητα στον χώρο του θεάτρου, του κινηματογράφου και της τηλεόρασης. Παράλληλα με την πορεία του ως ηθοποιός, ασχολήθηκε ενεργά με τη συγγραφή σεναρίων, ενώ υπήρξε εκδότης και θεατρικός επιχειρηματίας, αφήνοντας έντονο αποτύπωμα σε πολλούς τομείς της καλλιτεχνικής δημιουργίας. Γεννήθηκε στη Θεσσαλονίκη από οικογένεια με εβραϊκές ρίζες και εκεί έζησε τα παιδικά και εφηβικά του χρόνια. Σπούδασε υποκριτική στη Δραματική Σχολή του Εθνικού Θεάτρου και από νεαρή ηλικία συνεργάστηκε επαγγελματικά με τον Κώστα Καζάκο και την Τζένη Καρέζη. Πρωταγωνίστησε σε πλήθος τηλεοπτικών σειρών, κυρίως τη δεκαετία του 1980, με ερμηνείες που άφησαν το στίγμα τους, όπως στον "Συμβολαιογράφο" του Αλέξανδρου Ρίζου Ραγκαβή και στο "Φως του Αυγερινού", όπου συμπρωταγωνίστησε με την Κοραλία Καράντη. Είχε επίσης σημαντική παρουσία στο θέατρο, συμμετέχοντας σε παραστάσεις στο Ηρώδειο και σε άλλες σημαντικές σκηνές, καθώς και στον κινηματογράφο και σε βιντεοταινίες, με πιο χαρακτηριστική το "Ο δρόμος προς τη δόξα – το αστέρι". Παράλληλα, προσέφερε τη φωνή του σε μεταγλωττίσεις κινουμένων σχεδίων.
Δημιούργησε και διατήρησε για μια δεκαετία τη δική του θεατρική στέγη και σχολή, συμβάλλοντας ουσιαστικά στη θεατρική παιδεία και στη διαμόρφωση νέων καλλιτεχνών. Στις ευρωεκλογές του 2024 ήταν υποψήφιος με το κόμμα Κόσμος, παραμένοντας ενεργός πολίτης μέχρι το τέλος. Για την απώλειά του, ο Σπύρος Μπιμπίλας μίλησε δημόσια για έναν από τους πιο ευγενικούς ανθρώπους που γνώρισε στο θέατρο – μια φράση που συνοψίζει εύστοχα το ήθος και την παρουσία του. Τον αποχαιρετούμε με συγκίνηση!
Διαβάστε Επίσης
Διαβάστε Επίσης
