© Ελίνα Γιουνανλή
Για τρίτη χρονιά, το Θέατρο Μπέλλος παρουσιάζει το έργο του Ματέι Βίζνιεκ, "Η λέξη πρόοδος στο στόμα της μητέρας μου ηχούσε πολύ φάλτσα", σε σκηνοθεσία της Αικατερίνης Παπαγεωργίου, ένα δυναμικό και υπερρεαλιστικό κείμενο που διαπερνά τον χρόνο και τη μνήμη, αναδεικνύοντας την ανθρώπινη ψυχή μέσα από τον πόνο, την απώλεια και την εκμετάλλευση. Μέσα από την ιστορία του Βίγκαν και της Γιάσμινσκα, οι θεατές εισέρχονται σε έναν κόσμο όπου η λέξη "πρόοδος" ακούγεται ξένη και φάλτσα, ενώ η καθημερινότητα της μεταπολεμικής ζωής γίνεται πεδίο σκληρής επιβίωσης.
Το ζευγάρι επιστρέφει στο χωριό του μετά τη λήξη του εμφυλίου, αναζητώντας τη σορό του γιου τους, Βίμπκο, που χάθηκε στον πόλεμο. Αντί για συμπαράσταση, συναντά την καχυποψία και την εκμετάλλευση μιας κοινωνίας που βλέπει τον πόνο των άλλων ως μέσο κέρδους. Οι ζωντανοί και οι νεκροί γίνονται αντικείμενα, ενώ η μοναδική πηγή εσόδων της οικογένειας, η κόρη τους Ίντα, βιώνει την εκμετάλλευση μέσα από τον κύκλο της σεξουαλικής βίας και του σωματεμπορίου. Η προσωπική τους διαδρομή ξεδιπλώνει, μέσα από τη σκληρή πραγματικότητα, την ιστορία της πολεμικής φρίκης του 20ου αιώνα, αναδεικνύοντας την αιώνια σύγκρουση ανάμεσα στην ανθρώπινη αξιοπρέπεια και τη βία των κοινωνικών και πολιτικών μηχανισμών.
Η ομάδα The Young Quill καταφέρνει να επικαιροποιήσει το έργο, θέτοντας στο προσκήνιο το ερώτημα αν η "πρόοδος" είναι πραγματικά αξία που πρέπει να καθορίζει την πολιτική, την κοινωνία και τον ίδιο τον άνθρωπο. Με τη σκηνοθεσία της Αικατερίνης Παπαγεωργίου, οι ηθοποιοί Αλέξανδρος Βάρθης, Τάσος Λέκκας, Μάνια Παπαδημητρίου, Δημήτρης Πετρόπουλος και Ελίζα Σκολίδη δημιουργούν μια παράσταση που συγκινεί, προβληματίζει και παραμένει βαθιά επίκαιρη, φέρνοντας το κοινό αντιμέτωπο με τη δύναμη της ανθρώπινης ψυχής σε συνθήκες ακραίας φρίκης.
Ο συγγραφέας
Ο Ματέι Βίζνιεκ γεννήθηκε το 1956 στη Ρουμανία. Μεγαλώνοντας υπό τον σκιώδη φόβο ενός καταπιεστικού καθεστώτος, από πολύ νέος παθιάζεται με τη λογοτεχνία και το θέατρο. Το 1984 δημοσιεύει και βραβεύεται για τα ποιήματα του, ωστόσο, τα θεατρικά του έργα λογοκρίθηκαν και απαγορεύτηκαν, καθώς δεν θέλησε να μείνει σιωπηλός απέναντι στο καθεστώς. Τον Σεπτέμβριο του 1987 ζήτησε πολιτικό άσυλο στο Παρίσι και έκτοτε ζει στη Γαλλία, όπου και εργάζεται ως δημοσιογράφος και γράφει θεατρικά έργα στα γαλλικά. Η θαρραλέα λογοτεχνική του προσέγγιση και η στάση του απέναντι σε πολιτικοκοινωνικά θέματα έχουν αποσπάσει αναγνώριση και θαυμασμό παγκοσμίως. Τα έργα του έχουν μεταφραστεί σε πολλές γλώσσες και έχουν παρουσιαστεί σε θέατρα σε όλο τον κόσμο. Στη Ρουμανία, μετά την πτώση του κομμουνιστικού καθεστώτος, έγινε ένας από τους πιο πολυπαιγμένους συγγραφείς της χώρας, με τριάντα και πλέον έργα του ανεβασμένα στο Βουκουρέστι και σε άλλες πόλεις της χώρας. Το 2009, το έργο του "Η λέξη πρόοδος στο στόμα της μητέρας μου ηχούσε πολύ φάλτσα" απέσπασε το πρώτο βραβείο στο Διεθνές Φεστιβάλ Θεάτρου της Αβινιόν.
Τα σκηνικά υπογράφει η Μυρτώ Σταμπούλου, τα κοστούμια η Ειρήνη Γεωργακίλα, την πρωτότυπη μουσική η Μαρίνα Χρονοπούλου, τις χορογραφίες η Χρυσηίς Λιατζιβίρη, τη χορογραφία pole dancing η Μέλλω Διανελλάκη, το σχεδιασμό φωτισμού ο Κωστής Μουσικός, τις περούκες ο Θωμάς Γαλαζούλας.
Προπώληση εισιτηρίων: more.com
Διαβάστε την κριτική για την παράσταση
Περισσότερες πληροφορίες
Η λέξη πρόοδος στο στόμα της μητέρας μου ηχούσε πολύ φάλτσα
Στη βραβευμένη παράσταση που συνεχίζεται για τρίτη χρονιά, μέσα από ένα υπερρεαλιστικό πλαίσιο διαδραματίζεται η ρεαλιστική ιστορία του Βίγκαν και της Γιάσμινσκα, που επαναπατρίζονται στο χωριό τους μετά τη λήξη του εμφυλίου αναζητώντας τη σορό του Βίμπκο, του χαμένου τους γιού που πολεμούσε. Η τοπική κοινωνία τους αντιμετωπίζει με καχυποψία αναζητώντας τρόπους να εκμεταλλευτεί οικονομικά το πένθος τους. Οι άνθρωποι, ζωντανοί ή νεκροί, δεν είναι τίποτα άλλο παρά μέσα εκμετάλλευσης για την παραγωγή κέρδους. Η μοναδική πηγή εσόδων του ζευγαριού είναι η κόρη τους, Ίντα, η οποία κατά τη διάρκεια του εμφυλίου μπλέχτηκε σε κύκλωμα σωματεμπορίας και πλέον εκπορνεύεται στην κεντρική Ιταλία. Η Ίντα βιώνει μια παράλληλη ιστορία εξευτελισμού της ανθρώπινης ύπαρξης.
