Η ηθοποιός και τραγουδίστρια Εύα Κοτανίδη, μια καλλιτέχνιδα με ξεχωριστή διαδρομή στο ελληνικό θέατρο και τη μουσική, επιστρέφει τον Οκτώβριο στην Αίθουσα Διδασκαλίας Μουσικής Βιβλιοθήκης, Σύλλογος "Οι Φίλοι της Μουσικής" του Μεγάρου Μουσικής Αθηνών (από 16/10), ανανεώνοντας τη βαθιά της σχέση με τον θρύλο της Dalida. Μετά τη συγκινητική παράσταση "Dalida. Τραγουδώντας μέχρι το τέλος", η Κοτανίδη φαίνεται πως δεν είχε κλείσει τον λογαριασμό της με τη γυναίκα πίσω από τον μύθο.
Όπως είχε δηλώσει σε συνέντευξή της στο "Αθηνόραμα", η Dalida "δεν τελείωσε μέσα της" — και πράγματι, επιστρέφει για να ειπωθούν όσα απέμειναν άρρητα. "Η "Dalida” ήταν μια συνάντηση που έπρεπε να γίνει. Είναι συνάντηση ζωής για μένα, καθώς είμαι μισή Γαλλίδα και τη λάτρευα από παιδί. Η έρευνα γύρω από τη ζωή της και η προσπάθεια να μπω στην ψυχοσύνθεσή της, στο φως και στο σκοτάδι της, ήταν για μένα ένα μάθημα ζωής, υποκριτικά και ψυχολογικά. Στόχος μου ήταν να την αποδώσω πιστά, παρουσιάζοντας τις συναισθηματικές της εναλλαγές. Ο χρόνος στην παράσταση είναι πυκνός και απαιτεί συγκεκριμένη διάρκεια, κάτι που είναι αρκετά απαιτητικό".
Το έργο, που υπογράφει η ίδια σε συνεργασία με την Ευσταθία Μαντζούφα και σκηνοθετεί η Νεκταρία Γιαννουδάκη, δεν είναι μια μουσικοθεατρική βιογραφία "είναι μια ελεγεία για τη γυναίκα που τόλμησε να εκτεθεί, που στάθηκε γυμνή μπροστά στο κοινό και στη ζωή. Είναι μια παράσταση που μιλά για το γυναικείο σώμα στη σκηνή και στην ιστορία, για την καλλιτέχνιδα που έγινε φωνή εκατομμυρίων και, ταυτόχρονα, εσωτερική κραυγή. Είναι μια ερμηνευτική κατάδυση σε μια ύπαρξη εύθραυστη και μεγαλειώδη". Η Κοτανίδη, με την υποκριτική ακρίβεια και το φωνητικό βάθος που τη διακρίνουν, ξανασυστήνει τη Dalida όχι ως είδωλο, αλλά ως γυναίκα με ρωγμές, ερωτήματα και πάθος. Πάνω στη λιτή σκηνή της Μουσικής Βιβλιοθήκης του Μεγάρου, με τη συνοδεία του Παντελή Μπενετάτου στο πιάνο, η Κοτανίδη δεν ερμηνεύει τη Dalida· την ενσαρκώνει.
Διαβάστε Επίσης
Διαβάστε Επίσης
