Ένα κράτος με αυταρχικό καθεστώς και μια σκληρή κοινωνία που μαστίζεται από βία. Τρεις θεμέλιοι λίθοι: πατρίς-θρησκεία-οικογένεια. Πέντε μαθητές στο ωραιότερο σχολείο διδάσκονται από το ωραιότερο σχολικό βιβλίο που γράφτηκε ποτέ και αναπαράγουν ό,τι βλέπουν, ό,τι τους έχουν πει. Μέχρι που αρχίζουν να εκδηλώνουν συμπτώματα ανυπακοής και η ασθένεια ξεκινά να γίνεται κολλητική. Πώς θα είναι αυτοί οι μαθητές ως το τέλος της σχολικής χρονιάς; Θα καταφέρουν να προβιβαστούν με άριστα;
Η παράσταση που σκηνοθετεί και υπογράφει ο Αντώνης Νάσιος με τίτλο "Τα Καλά Παιδιά", που κέρδισε το 2ο Φεστιβάλ σκηνοθεσίας "The Project" της Μικρής Ακαδημίας, μετά από την επιτυχημένη πορεία της τη σεζόν 2023-24, επανέρχεται ανανεωμένη για δεύτερη χρονιά στο Ρεκτιφιέ από τις 5 Μαρτίου.
Η παράσταση με όχημα το λιγοστό κείμενο και βασικό εργαλείο το σώμα, επιχειρεί να δημιουργήσει ένα απειλητικό και εξουσιαστικό περιβάλλον από το οποίο δε φαίνεται να υπάρχει έξοδος διαφυγής, αντλώντας από τα σχολικά εγχειρίδια "Αλφαβητάριο" των Ι.Κ. Γιαννέλη και Γ. Σακκά και "Τα καλά παιδιά" του Επαμεινώνδα Γεραντώνη.
Παίζουν οι ηθοποιοί Θάνος Κόνιαρης, Πολυξένια Κωνσταντίνου, Σίλια Μπαξεβάνη, Ελιάννα Παπαυγέρη, Χρήστος Στεφανής. Η μουσική και ο ηχητικός σχεδιασμός είναι του Hydrama. Ακούγεται η φωνή της Μαρίας Παρασύρη στο ρόλο της μητέρας. Η παράσταση είναι κατάλληλη για θεατές άνω των 16 ετών.
Σκηνοθετικό σημείωμα
"Πάντα με σόκαρε η βία. Μα πιο πολύ η βία η καθημερινή, η αναίτια, αυτή που συναντούσα στα μέρη που δε θα έπρεπε να τη συναντώ. 'Όπως σε μια παρέα αγοριών που κάνει βουτιές στην παραλία, στο μετρό, σε μια καφετέρια ή στο σχολείο. Μια βία που δεν ανάγεται σε ζωώδη ένστικτα που κρύβουμε καλά κάτω από το πολιτισμικό μας οικοδόμημα αλλά μια βία που εκπορεύεται ακριβώς από αυτό. Μια βία που έχει γίνει πια θεσμική, που έχει διδαχθεί και που χρησιμοποιείται ως μέσο εκτόνωσης από μια πολιτεία που την ενδιαφέρει απλά να επιβιώνει και να αυτοσυντηρείται, ακόμα κι αν οδηγείται στο φασισμό. Κι όταν φτάσουμε εκεί, μιλάμε πια για ένα σύστημα με συγκεκριμένους μηχανισμούς.
Εμπνεύστηκα από ένα θρυλικό και πολύ αγαπητό σχολικό εγχειρίδιο που κουβαλάει έντονη συγκινησιακή φόρτιση και συλλογικές αναμνήσεις που κανείς δεν έχει. Μια συγκίνηση χωρίς σήμα. Μέσα από σχολικά βιώματα και υλικό από τις πιο τρυφερές (;) μας αναμνήσεις επιχειρώ να μιλήσω για τον εκφασισμό της κοινωνίας και την απουσία προοπτικής. Τόπος της παράστασης: το σχολείο, ένας θεσμός. Πρώτη βουτιά στα βαθιά. Πρώτη κοινωνική αλληλεπίδραση με τον άλλο. 'Ένας τόπος - όχημα, μια μικρογραφία κοινωνίας. Εν τέλει για ποιον κόσμο μιλάνε τα σχολικά μας βιβλία και για ποιον κόσμο διδασκόμαστε στα σχολεία; Τι πραγματικά μαθαίνουμε; Διδασκόμαστε εξαρχής τη βία;
Η παράσταση αφιερώνεται στη μνήμη όλων των θυμάτων αυτής της βίας".
Προσφορά προπώλησης εισιτηρίων (Έως τις 26/2) από το more.com
Διαβάστε Επίσης
Περισσότερες πληροφορίες
Τα καλά παιδιά
Ορμώμενη από το 2ο Φεστιβάλ Σκηνοθεσίας της Μικρής Ακαδημίας του θεάτρου Tempus Verum, η παράσταση με αφετηρία τα σχολικά βιώματα που μιλάει για τη βία, παρουσιάζεται στην ολοκληρωμένη της μορφή. Εμπνευσμένη από τα σχολικά εγχειρίδια «Αλφαβητάριο» των Ι.Κ. Γιαννέλη και Γ.Σακκά και «Τα καλά παιδιά» του Επαμεινώνδα Γεραντώνη, με βασικό εργαλείο το σώμα επιχειρεί να δημιουργήσει ένα απειλητικό και εξουσιαστικό περιβάλλον χωρίς έξοδο διαφυγής. Πέντε μαθητές στο ωραιότερο σχολείο διδάσκονται από το ωραιότερο σχολικό βιβλίο που γράφτηκε ποτέ, αρχίζουν να εκδηλώνουν συμπτώματα ανυπακοής και η ασθένεια ξεκινά να γίνεται κολλητική.
