©Rahi Rezvani
Ασυγκράτητη χαρά και συγκίνηση αισθανθήκαμε, μόλις μάθαμε πως το Nederlands Dans Theater (NDT 1), η ολλανδική ομάδα-θαύμα που βρίσκεται στην κορυφή της χορευτικής δημιουργίας εδώ και δεκαετίες, επιστρέφει στο Μέγαρο Μουσικής Αθήνας συμπεριλαμβάνοντας στο ρεπερτόριο της μία χορογραφία του Χρήστου Παπαδόπουλου! Δεν είναι ασήμαντο για ένα νέο σε ηλικία χορογράφο να γράφεται το όνομα του δίπλα στου Γίρζι Κύλιαν, του επίμονου και εμπνευσμένου Τσέχου καλλιτέχνη που απογείωσε τη φήμη του Nederlands Dans Theater από τη μέρα που πήρε το καλλιτεχνικό τιμόνι της ομάδας στα χέρια του (1976). Μπορεί σήμερα, ο 77χρονος χορευτής-χορογράφος να μην ηγείται της ομάδας, όμως συνεχίζει να την εμπνέει και στις παραστάσεις που θα δώσει το Nederlands Dans Theater στο Μέγαρο, στις 6-8 Νοεμβρίου, θα δούμε μία παλιότερη χορογραφία του, το "Vanishing Twin” (2008). Παλιότερη επιτυχία είναι και το "Solo Echo” (2012) της Καναδής Kρύσταλ Πάιτ, που συμπεριλαμβάνεται στο πρόγραμμα, ενώ η χορογραφία που θα παρουσιάσει ο 42χρονος Χρήστος Παπαδόπουλος το " Ties Unseen” είναι μία καινούργια δημιουργία, η οποία μάλιστα θα ανοίξει την αυλαία. Έκανε παγκόσμια πρεμιέρα στην Ολλανδία στις 26 Σεπτεμβρίου και κινείται στην ίδια θεματική με τις άλλες δύο χορογραφίες για το εφήμερο της ανθρώπινης ύπαρξης και τη μελαγχολία.
Ο Χρήστος Παπαδόπουλος γεννήθηκε στο Νεμέα, σπούδασε χορό και χορογραφία στο SNDO (School for New Dance Development) του Άμστερνταμ, θέατρο στη Δραματική Σχολή του Εθνικού Θεάτρου και Πολιτικές Επιστήμες στην Αθήνα. Τον πρωτοείδαμε στην τελέτη έναρξης των Ολυμπιακών αγώνων Αθήνα 2004 στο ρόλο του Κενταύρου. Έχει δηλώσει πως η μεγάλη του αγάπη είναι η χορογράφος Μαγκί Μαρέν και η κίνηση που χρησιμοποιεί, πέρα από την τεχνική της δυσκολία, η οποία είναι πολύ μεγάλη –κι αυτό φαίνεται ιδιαίτερα στο "Ιόν" (2018) και στο "Larsen C” (2021)” που χορογράφησε στη Στέγη–, έχει μια απλή σωματική φόρμα, η οποία πρέπει να κατοικηθεί από τη σωστή φαντασία και το σωστό βλέμμα. Ο τρόπος με τον οποίο κατοικείται αυτή η φόρμα είναι το μεγάλο στοίχημα της δουλειάς του.
Εμείς, τον πρωτογνωρίσαμε και τον ξεχωρίσαμε με τα έργα, "Opus" και "Elvedon” (2018), όταν παρουσιάστηκαν στο Θέατρο "Πόρτα". Το "Elvedon” ήταν η πρώτη επιλογή του ευρωπαϊκού δικτύου χορού Aerowaves 16 (μια διασυνοριακή πλατφόρμα που παρέχει ευκαιρίες καλλιτεχνικής έκφρασης σε αναδυόμενους χορογράφους) και αργότερα παρουσιάστηκε στο Παρίσι, στο Άμστερνταμ και σε άλλες ευρωπαϊκές πόλεις. Το "Opus" επιλέχθηκε από το Aerowaves 18 και αμέσως μετά ξεκίνησε τη διεθνή του πορεία. Ο Χρήστος Παπαδόπουλος γίνεται μέρος της ιστορίας του Nederlands Dans Theater, όπως έχουν γίνει κι άλλοι σπουδαίοι χορογράφοι: Γιόχαν Ίνγκερ, Αλεξάντερ Έκμαν, Γκαμπριέλα Καρρίζο, Χόφες Σέχτερ, Σαρόν Εϊγιάλ, Γκάι Μπεχάρ, Μάρκο Γκαίκε, κ.ά.
Περισσότερες πληροφορίες
Ties unseen / Vanishing twin / Solo echo
Η κορυφαία ομάδα επιστρέφει με ένα τρίπτυχο που συνδυάζει την οπτική πρωτοτυπία και την τεχνική αρτιότητα με τη συναισθηματική ένταση και την ορμητική εκφραστικότητα, από τον νέο συνεργάτη του Χρ. Παπαδόπουλο, τον κορυφαίο Γίρζι Κίλιαν και την Καναδή Κρίσταλ Πάιτ, όπου το εφήμερο της ανθρώπινης ύπαρξης συναντά τη μελαγχολία του χειμερινού τοπίου. Τρεις διαφορετικοί χορογράφοι, τρεις διαφορετικές καλλιτεχνικές προτάσεις που διασταυρώνονται και διαβάζονται μέσα από το ερμηνευτικό εύρος και το έξοχο κινησιολογικό λεξιλόγιο των χορευτών της ομάδας του NDT1.
