"Outro": Πρώτες φωτογραφίες από την παράσταση που φέρνει μαζί στη σκηνή Φέστα-Καραμίχο

Ο Λουκάς, ένας συγγραφέας, επιστρέφει έπειτα από πολλά χρόνια στο πατρικό του, σ’ ένα χωριό της ελληνικής επαρχίας. Θέλει να κερδίσει τον χαμένο χρόνο, τις χαμένες ευκαιρίες, να βρει το θάρρος ν’ αντιμετωπίσει τον εαυτό του απέναντι στην οικογένειά του. Να υπερασπιστεί τις επιλογές, τα "θέλω", την ταυτότητά του. Θα δημιουργηθεί πρόσφορο έδαφος ώστε να βρει τη λύτρωση που αποζητά;

Αυτή είναι η υπόθεση του "Outro” του Κωνσταντίνου Βασιλακόπουλου, ένα έργο για τις οικογενειακές σχέσεις, τη διαφορετικότητα και την κοινωνική αποδοχή βασισμένο στο θεατρικό έργο του Jean - Luc Lagarce, "Juste la fin du Monde”, το οποίο μετέπειτα έγινε ταινία (στα ελληνικά: "Ακριβώς το Τέλος του Κόσμου") από τον Xavier Dolan και απέσπασε πολλά βραβεία. Η Γιώτα Φέστα ερμηνεύει το ρόλο της μητέρας και ο Γιώργος Καραμίχος του Λουκά. Μαζί τους παίζουν τρεις νέοι ηθοποιοί ο Σταύρος Λιλικάκης, η Ιφιγένεια Βαρελά και η Αμαλία Μπαμπλέκη.

 

Ο σκηνοθέτης και συγγραφέας Κωνσταντίνος Βασιλακόπουλος είναι μόλις 29 ετών και έχει μπει δυναμικά στο θεατρικό στίβο. Είναι Απόφοιτος της πρωτοποριακής Ακαδημίας Θεάτρου και Χορού του Άμστερνταμ, με μαθητεία πλάι στον Ivo van Hove και μετρά σπουδαίες συνεργασίες στο ενεργητικό του. Στο "Outro” κάνει εκτενή χρήση της κάμερα ζωντανά , σε μια παρά­σταση ολοκληρωμένης αισθητικής και ιδεολογικής σύλληψης. Τη φετινή θεατρική σεζόν, μετά το "Outro", βάζει την σκηνοθετική υπογραφή του στον "Εχθρό του λαού”. Πρόκειται για παράσταση που βασίζεται στο έργο του Χένρικ Ίψεν και θα παιχτεί στην Πειραματική Σκηνή του Εθνικού Θεάτρου (από 26/2). 

Στο σημείωμα του για το  "Outro” υπογραμμίζει: " Τι ρόλο παίζει η επιστροφή του καλλιτέχνη στο περιβάλλον που τον έδιωξε; Γυρίζει με την ελπίδα ότι τα πράγματα έχουν αλλάξει; Του έχει λείψει η ζεστασιά της οικογένειάς του ή απλά επιβεβαιώνει ότι καλώς έφυγε;

 

Όσοι έχουν μεγαλώσει σε μια κλειστή ελληνική επαρχιακή πόλη, ξέρουν καλά τι σημαίνει να ονειρεύεσαι να το σκάσεις από το περιβάλλον στο οποίο ζεις. Ένα περιβάλλον δίχως κανένα όριο ανοχής στη διαφορετικότητα, που προσπαθεί να καταπνίξει οποιαδήποτε φυσική σου τάση και να σου φορέσει τα πατροπαράδοτα στεγανά και τους φραγμούς που κυριεύονται από την ενοχή της απόλαυσης και θέτουν ψηλά τον πήχη της κοινωνικής αποδοχής και ομοιογένειας.

 

Στο "Outro” ήθελα να δημιουργήσω ένα περιβάλλον μέσα στο οποίο το κοινό να νιώθει συμμέτοχο. Ο θεατής να προβληματιστεί για το πώς έχουμε δομήσει την κοινωνική μας πραγματικότητα, όχι απαραίτητα να ενστερνιστεί τις απόψεις που εκφράζονται”.

Προπώληση: more.gr