Ο Δημοσθένης Παπαδόπουλος σκηνοθετεί τη "Λυσσασμένη γάτα" με ένα δυνατό καστ

Ως συγγραφέα της ψυχολογικής ανάλυσης των χαρακτήρων έχουμε συνηθίσει να βλέπουμε τον Τενεσί Ουίλιαμς μέσα από τα ανεβάσματα των έργων του στα οποία εξέχουσα θέση έχει το τρίγωνο με τον άνδρα στην κορυφή και στη βάση τις γυναίκες. Γενικά, το θεατρικό σύμπαν του είναι ένας κόσμος δυνατών γυναικών και σεξουαλικά αβέβαιων ανδρών, ανίκανων να δημιουργήσουν ζωή… Μπροστά σε ένα τέτοιο σχήμα μας φέρνει η "Λυσσασμένη γάτα”, το βραβευμένο με Πούλιτζερ, που είχε κάνει μια πολύ πετυχημένη πρεμιέρα στο Μπρόντγουεϊ το 1955, με σκηνοθέτη τον Ελία Καζάν, ενώ οι περισσότεροι το θυμόμαστε από τον κινηματογράφο κυρίως μέσα από τη χολιγουντιανή παραγωγή με πρωταγωνιστές τους Ελίζαμπεθ Τέιλορ και  Πολ Νιούμαν, το 1958.

Αυτό το πολύ ωραίο έργο χαρακτήρων σκηνοθετεί ο Δημοσθένης Παπαδόπουλος, ένας καλλιτέχνης που είναι πάντα ανοιχτός ως προς το κείμενο, αλλά και ως προς τους συνεργάτες. Για την παράσταση που Θεάτρου Αθηνά (πρεμιέρα 24/10) συνεργάζεται με ένα πολλά υποσχόμενο καστ που απαρτίζεται από τους Πέτρο Λαγούτη (Μπρικ), Μάρθα Λαμπίρη Φεντόρουφ (Μάγκι), Γιάννη Βούρο (Πατέρας), Μαρία Κατσανδρή (Μητέρα), Κώστα Ανταλόπουλο (Γκούπερ), Μένη Κωνσταντινίδου (Μέη).

Στο έργο, ένας μεγαλοκτήμονας ζει με την πεποίθηση πως κυβερνά τον κόσμο με τα λεφτά, ενώ δεν γνωρίζει πως είναι άρρωστος. Την ημέρα που όλη η οικογένεια του συγκεντρώνεται στην πλούσια αγροικία του για τον εορτασμό των γενεθλίων του, μια σειρά γεγονότων φέρνει στο φως γιατί ο μικρός γιος, Μπρικ, δεν κάνει παιδιά με την σύζυγό του, Μάγκι και έχει επιλέξει για μόνιμη συντροφιά του το ποτό. Η Μάγκι που θέλει να ξανά κερδίσει τον άντρα της, βρίσκεται σε ένταση, προσπαθεί να διατηρήσει την ψυχραιμία της και κινείται περισσότερο ως απελπισμένη παρά ως… λυσσασμένη γάτα. Από την άλλη, ο μεγάλος γιος, Γκούπερ, βιώνει μια άλλη κατάσταση. Έχει ήδη πέντε παιδιά, ετοιμάζεται να γίνει για έκτη φορά πατέρας και διεκδικεί μερίδιο από την περιουσία, μαζί με την χειριστική σύζυγο του, την Μέη. Η ενδοοικογενειακή διαμάχη είναι αναπόφευκτη και η μάνα, θεατής της σκληρής αντιπαράθεσης που ξεσπά, συντρίβεται με ό,τι συμβαίνει γύρω της.  

 

Αυτοί είναι οι παράξενοι ήρωες που λένε ψέματα και αποφεύγουν την πραγματικότητα στην "Λυσσασμένη γάτα" του Τενεσί Ουίλιαμς. Έχοντας "βουλιάξει" ο ίδιος ο Ουίλιαμς στη μοναξιά και στο βασανιστικό πάθος του για το αλκοόλ αποτυπώνει μοναδικά, σε διάφορες διαβαθμίσεις τον ανεκπλήρωτο έρωτα, τη μοναξιά, το συντετριμμένο όνειρο, την τρυφερότητα και την αλληλεγγύη, ως το μόνο δρόμο για να μπορέσει  να συνεχίσει ο άνθρωπος τη μίζερη ζωή που έχει επιλέξει.