"Σκοτσέζικο ντους" από το ΔΗΠΕΘΕ Κοζάνης στην Αθήνα: Μια κωμωδία για το θέατρο και την ανθρώπινη ύπαρξη

     

Το "Σκοτσέζικο ντους"  είναι μια απολαυστική, ανατρεπτική κωμωδία που θα μας κάνει να γελάσουμε, να συγκινηθούμε, αλλά ταυτόχρονα και να προβληματιστούμε για όλα όσα ζούμε στην καθημερινότητά μας. Η σάτιρα της ελληνικής πραγματικότητας γράφτηκε από την Χρύσα Σπηλιώτη το 2000 και πραγματεύεται, με σατιρική και αυτοσαρκαστική διάθεση, όσα συμβαίνουν στον κόσμο του θεάτρου και των παρασκηνίων, μέσα από ευρηματικές κωμικές καταστάσεις, που διαδέχονται η μία την άλλη, με ευφυή και σπιντάτο διάλογο, ευφάνταστες ατάκες και πολλά πνευματώδη λογοπαίγνια. Ερχεται για δύο παραστάσεις στην Αττική με την υπογραφή του ΔΗΠΕΘΕ Κοζάνης, στις 8 Σεπτεμβρίου στο 1ο Δημοτικό Σχολείο Παλλήνης με ελεύθερη είσοδο και στις 9 Σεπτεμβρίου στο Ανοιχτό Θέατρο Κολωνού. Ο Λευτέρης Πλασκοβίτης σκηνοθετεί την παράσταση δίνοντας πνοή στους χαρακτήρες και στις ιστορίες τους. Πρωταγωνιστούν οι Χρήστος Ευθυμίου, Νίκη Παλληκαράκη, Μιχάλης Μαρκάτης, Πηνελόπη Σεργουνιώτη, Κωνσταντίνος Μουταφτσής, Δανάη Σταματοπούλου και Παναγιώτης Δαβιδόπουλος.

Η συγγραφέας, εκτός από το στοιχείο της σάτιρας, που κυριαρχεί ιδιαίτερα στον τρόπο που διαγράφονται οι στερεοτυπικές συμπεριφορές των πρωταγωνιστών, αναφέρεται και στην έλλειψη ενσυναίσθησης και ανθρωπιάς, αλλά και σε καίρια κοινωνικά και πολιτικά θέματα της εποχής (πόλεμοι, εγκληματικότητα, φυσικές καταστροφές, διαφυλικές σχέσεις). 

Το  "Σκοτσέζικο ντους" χρησιμοποιεί ως αφορμή τον κόσμο του θεάτρου, αλλά λειτουργεί μετωνυμικά ως εναλλαγή μεταξύ χαράς και λύπης, επιτυχίας και αποτυχίας, πραγματικότητας και θεάτρου, σοβαρού και αστείου, κωμωδίας και δράματος. 

Το έργο 

Ένας θίασος κάνει πρόβες για να παρουσιάσει την Λυσιστράτη του Αριστοφάνη. Επικεφαλής του θιάσου και θεατρώνης, είναι ένας ερωτύλος, φαλλοκράτης, "κουλτουριάρης" σκηνοθέτης, ο οποίος έχει χάσει όλα τα λεφτά του στο τζόγο, ακόμα και την επιχορήγηση του υπουργείου πολιτισμού και για να κρατήσει τους απλήρωτους ηθοποιούς και τεχνικούς στον θίασο, χρησιμοποιεί κάθε μέσο για να τους πείσει ότι κοντά του θα έχουν μία σίγουρη και μεγαλειώδη καλλιτεχνική καριέρα. 

Κατά την διάρκεια όμως των προβών του θιάσου, γίνεται το σώσε. Ο θίασος γίνεται μαλλιά κουβάρια γιατί βγαίνουν στην επιφάνεια, η ανασφάλεια και η επαγγελματική αβεβαιότητα των ηθοποιών, οι αντιζηλίες, η υπέρμετρη φιλοδοξία, οι βεντετισμοί και η προσπάθεια επαγγελματικής ανέλιξης, μέσω των ερωτικών σχέσεων με όρους επαγγελματικής συναλλαγής, χωρίς ενσυναίσθηση, χωρίς όρια και η παράσταση κινδυνεύει να τιναχτεί στον αέρα.

Η Δώρα Γαζή υπογράφει τα κοστούμια, η μουσική είναι του Χάρη Γκατζόφλια, ενώ οι φωτισμοί του Παναγιώτη Μανούση.