"Το τάβλι" σκηνοθετεί ο Αλέξανδρος Ρήγας αυτό το καλοκαίρι

Το θεατρικό έργο "Το τάβλι" του Δημήτρη Κεχαΐδη, ενός σημαντικού Έλληνα δραματουργού της μεταπολεμικής περιόδου, παρουσιάζεται σε περιοδεία στην Αθήνα (και τη Θεσσαλονίκη), σε σκηνοθεσία και μουσική επιμέλεια του Αλέξανδρου Ρήγα, με τον ίδιο και τον Αντώνη Κρόμπα στους δύο ρόλους. "Το τάβλι" γράφτηκε και παρουσιάστηκε το 1972, εν τω μέσω της δικτατορίας, στο θέατρο Τέχνης σε σκηνοθεσία Καρόλου Κουν και έκτοτε, αποτελεί  ένα από τα έργα-σταθμό της ελληνικής δραματουργίας. Ένα έργο με βέβηλη σάτιρα και ευφυΐα, που μετρά πολλά ανεβάσματα και επιτυχίες. 

Οι στάσεις της περιοδείας στην Αττική

• Δευτέρα 1 Ιουλίου | Κηποθέατρο Νίκαιας - Νίκαια
• Δευτέρα 22 Ιουλίου | Βεάκειο Θέατρο - Πειραιάς
• Τρίτη 23 Ιουλίου | Δημοτικό θέατρο Ηλιούπολης "Δημήτρης Κιντής" 

Λίγα λόγια για το έργο

Η ρεαλιστική γραφή του συγγραφέα εντοπίζει και αντικατοπτρίζει τον πυρήνα του Νεοέλληνα. Την κατάσταση του, τα όνειρά του, την καπατσοσύνη του, αλλά και τον αμοραλισμό του. Την ανήθικη ηθική του, που μπροστά στο χρήμα και στην εκ γενετής, θα ’λεγε κανείς, επιθυμία του να ξεφύγει από τα αδιέξοδα του –οικονομικά, μα και κοινωνικά- , είναι πρόθυμος να θυσιάσει τα πάντα. Σχέσεις, ανθρώπους, λογική, ηθική και αγάπη. Ακόμα και το τόσο παινεμένο ελληνικό φιλότιμο, γίνεται λευκή σημαία παράδοσης στα ζάρια. 

Οι νεοέλληνες ήρωες του Δημήτρη Κεχαΐδη δεν ξεγελάνε, όμως, τη ζωή. Εξαπατούν τους εαυτούς τους και κρατάνε στα χέρια τους καθρέφτες, που πάνω τους παίζουν πόρτες, πλακωτό και φεύγα. Για να μας δείξουν όχι ποιοι είμαστε, αλλά ποιοι δεν πρέπει να είμαστε.  "Το τάβλι" είναι ένα έργο με δαιμονιώδη ρυθμό. Έχει έντονο, σαρκαστικό και κυνικό χιούμορ. Είναι μια διεισδυτική ματιά στην ανθρώπινη κωμωδία που κρύβεται στις μικρές τραγωδίες. Οι ήρωές του, με έντονο το λαϊκό στοιχείο, είναι "λαμόγια", που μ’ έναν μαγικό τρόπο, σου προκαλούν συμπάθεια, μέσα σε ένα "λούμπεν" μεταπολεμικό περιβάλλον. Οι πικρές αλήθειες που προβάλει ο συγγραφέας γίνονται γλυκά χαμόγελα στα χείλη των θεατών. 

Λίγα λόγια για την πλοκή

Ο Φώντας (Αντώνης Κρόμπας) και ο Κόλιας (Αλέξανδρος Ρήγας) δύο φίλοι και κουνιάδοι, ξυπνάνε από τη μεσημεριανή τους σιέστα και ακολουθούν την ιεροτελεστία τους: καφές, τάβλι πρωταθλητών και αναζήτηση της μπίζνας που θα τους κάνει πλούσιους και σημαντικούς. 

Ο Φώντας, άεργος οραματιστής του εύκολου χρήματος, γεννάει κατά κόρον ιδέες έτοιμες προς εξαργύρωση. Ο Κόλιας, λαχειοπώλης με παρελθόν αντιστασιακού  -έτσι τουλάχιστον διατείνεται ο ίδιος - αντιστέκεται στις εύκολες ιδέες. Μέχρι ο Φώντας να τον πείσει για τις μεγάλες στιγμές που έρχονται. Δυο χαρακτήρες αυθεντικοί, λαϊκοί που ανέχονται και εκμεταλλεύονται ο ένας τον άλλον. 

 

Κατά τη διάρκεια της συζήτησής τους, οι τόνοι ανεβαίνουν. Φεύγουν οι κοινωνικοί τύποι και τα στόματα ανοίγουνε και λένε αλήθειες. Αλήθειες που πονάνε και προβληματίζουν. Σύντομα, αλληλο-ανακαλούν και συνεχίζουν "μονιασμένοι" να καταστρώνουν τα σχέδια τους για υπερπόντια ταξίδια και εκμετάλλευση ανθρώπων και αναγκών. Με κοινό παρονομαστή την ψευδαίσθηση, στοχεύουν στο να γίνουν σπουδαίοι άνθρωποι, μα οδεύουν στο να γίνουν τιποτένια τέρατα.

Τα σκηνικά της παράστασης επιμελήθηκε η Λία Ασβεστά και τα κοστούμια η Ελένη Μπλέτσα.

Προπώληση μέσω more.com εδώ