"Signal to noise"
Αν είδατε την τελευταία τους εμφάνιση στο Φεστιβάλ Αθηνών (2017), όπου παρουσίασαν τα σαιξπηρικά έργα ως έργα για κουκλοθέατρο, χρησιμοποιώντας οικιακά και κουζινικά είδη, μάλλον σαν έμειναν αξέχαστοι! Ο λόγος για τη θεατρική κολεκτίβα από το Σέφιλντ, Forced Entertainment (Τιμ Έτσελς, Ρόμπιν Άρθουρ, Ρίτσαρντ Λόουντον, Κλερ Μάρσαλ, Κάθι Νέιντεν, Τέρι Ο’ Κόνορ) που από το 1984 διευρύνουν και προκαλούν τις προσλαμβάνουσες του κοινού με ευφυείς, συχνά παιχνιδιάρικες παραστάσεις, που προκύπτουν από γενναίες δόσεις σωματικού θεάτρου, αυτοσχεδιασμών και χρήσης ψηφιακής τεχνολογίας. Τώρα επιστρέφουν στην Αθήνα με την τελευταία τους –επετειακή των σαράντα χρόνων– δουλειά τους, όπου έξι ερμηνευτές μπαίνουν σε έναν εκρηκτικό σωματικό διάλογο με την τεχνητή νοημοσύνη (Χώρος Δ, 26-27/6. Σημειώστε πως στις 26 θ' ακολουθήσει συζήτηση με τους συντελεστές).
"Πενήντα χρόνια, μια νύχτα"
Η παράσταση που σκηνοθετεί ο Μάνος Καρατζογιάννης τιμάει την πεντηκοστή επέτειο του Πολυτεχνείου και επιχειρεί να διερευνήσει τη σχέση μας με τα γεγονότα εκείνου του συλλογικού βιώματος αλληλεγγύης και αυταπάρνησης. Τη δραματουργία συνυπογράφουν ο σκηνοθέτης με τη Δήμητρα Κονδυλάκη (με ιστορικό σύμβουλο τον Κωστή Κορνέτη), βασισμένοι σε μαρτυρίες, βιβλιογραφική έρευνα, αλλά και προσωπικές συνεντεύξεις που έγιναν ειδικά για την παράσταση, επιχειρώντας να διαβάσουν μια οριακή πολιτική και κοινωνική στιγμή από τη σκοπιά του θεάτρου. Η παράσταση έχει τη μορφή συλλογικής αφήγησης, όπου ενώνονται διαφορετικές γενιές ηθοποιών: Γιώργος Βουρδαμής, Μαρία Ζορμπά, Υβόννη Μαλτέζου, Ιφιγένεια Καραμήτρου, Γιάννης Νταλιάνης, Καλλιόπη Παναγιωτίδου, Γιώργος Νούσης, Στρατής Χατζησταματίου, καθώς και σπουδαστές-ριες της Δραματικής Σχολής του Θεάτρου Τέχνης (Χώρος Ε, 26-29/6).
Αφιέρωμα στον Λευτέρη Βογιατζή
Με αφορμή τα 80 χρόνια από τη γέννηση του σπουδαίου Έλληνα δημιουργού, θα προβληθεί η μοναδική παράσταση που σκηνοθέτησε στην Επίδαυρο. Πρόκειται βέβαια για τη θρυλική "Αντιγόνη" του Σοφοκλή, που παρουσιάστηκε το 2006 και επαναλήφθηκε το 2007. Ο Λευτέρης Βογιατζής ερμήνευσε επίσης το ρόλο του Κρέοντα, με Αντιγόνη την Αμαλία Μουτούση και στον εκλεκτό θίασο τους Νίκο Κουρή, Δημήτρη Ήμελλο, Εύη Σαουλίδου κ.ά. (Χώρος Δ, 21-23/6, ενώ στις 22 θα ακολουθήσει συζήτηση με συντελεστές της παράστασης).
Διαβάστε Επίσης
Διαβάστε Επίσης
Περισσότερες πληροφορίες
Signal to noise
Στην παράσταση παρακολουθούμε άτομα αποξενωμένα, στο μεταίχμιο μεταξύ φυσικού και τεχνητού· αιχμάλωτα φράσεων ηλεκτρονικών υπολογιστών, που τα ανθρώπινα σώματα μοιάζουν να αναπαράγουν χωρίς συναίσθημα σαν απρόσωπες κοινωνικές συμβάσεις. Πώς αντιδρά το σώμα όταν η φωνή, η γλώσσα, το περιεχόμενο και η έκφραση είναι προκαθορισμένα; Τα σώματα των Forced Entertainment επιμένουν να παίζουν: φορούν κοστούμια και περούκες, αποδιοργανώνουν και αναδιοργανώνουν διαρκώς τη σκηνή, σε όλο και πιο άχρηστες και παράλογες διατάξεις, με απόλυτη σοβαρότητα – όσο πιο παράλογη είναι η διάταξη, τόσο πιο σοβαροί εκείνοι. Μια οδυνηρά κωμική χορογραφία ασυντόνιστης επικοινωνίας ανάμεσα στις λέξεις και τη γλώσσα του σώματος, που απηχεί θλιβερά ερωτήματα: Είναι αυτό το χέρι μου; Είναι αυτή η φωνή μου; Σε ποιο βαθμό, άραγε, αυτό που σκεφτόμαστε, αυτό που είμαστε, παράγεται από την τεχνητή νοημοσύνη; Η παράσταση σκιαγραφεί μια μεγαλειώδη και ανησυχητική εικόνα της περιορισμένης και αλλοιωμένης νοητικής μας κατάστασης.
50 χρόνια, μια νύχτα
Με αφορμή την πρόσφατη επέτειο του Πολυτεχνείου, η παράσταση επιχειρεί μια σύγχρονη ανάγνωση της οριακής αυτής στιγμής από τη σκοπιά του θεάτρου. Ο παλλόμενος λόγος αληθινών πρωταγωνιστών ζωντανεύει μέσα από αυθεντικές μαρτυρίες φοιτητών, μαθητών αλλά και απλών πολιτών ‒ άλλες δημοσιευμένες, άλλες συλλεγμένες στο πλαίσιο της δραματουργικής έρευνας· πολιτών που πήραν μέρος, ηθελημένα ή άθελά τους, στο δράμα της Ιστορίας ο καθένας από τη δική του θέση. Ενώνοντας παλαιότερες και νεότερες γενιές ηθοποιών, η παράσταση συνθέτει το παζλ αυτού του «ρευστού, βίαιου και χωρίς συγκεκριμένο περίγραμμα» γεγονότος –όπως χαρακτηρίζει τις εξεγέρσεις η Αμερικανίδα ιστορικός Τζάνετ Λούγκο–, σε μια συλλογική αφήγηση που γίνεται πρώτη ύλη για ένα πολύτιμο μάθημα θεάτρου και οδηγός στην αναζήτηση του νοήματος της Δημοκρατίας.
