Κωνσταντίνος Λέπουρης©
Οι Θεατρικές Επιχειρήσεις Ζήση ολοκληρώνουν με επιτυχία την Κυριακή 31 Μαρτίου στο Θέατρο Αργώ τις παραστάσεις του αριστουργήματος του Χάρολντ Πίντερ, "Ο επιστάτης". Η σκηνοθεσία είναι του Σωτήρη Χατζάκη, με τον ίδιο στο ρόλο του επιστάτη και τους Αιμιλιανό Σταματάκη και Γιώργο Φριντζήλα στους ρόλους των δύο αδερφών.
Λίγα λόγια για το έργο
Δύο αδέλφια, σημαδεμένα από μία ρωγμική μοίρα, ζουν μέσα σ' ένα δωμάτιο- αποθήκη, που ασφυκτιά από την παλιατζούρα και τη μάταιη συσσώρευση σκουπιδαριού. Δύο άνθρωποι άρρωστοι από ύπαρξη, παίζουν ένα παιχνίδι εναλλαγής της εξουσίας. Ο ένας κομίζει τα εύσημα της ψυχασθένειας, ο άλλος τ' αδιέξοδα του κυνισμού. Ο χρόνος, ίδιος με τον χθεσινό, ίδιος και με τον αυριανό. Τίποτα δεν αλλάζει στο μαρτυρικό βασίλειο μιάς αναμονής του κενού, ώσπου στο σκουπιδότοπο αυτού του δωματίου -που μοιάζει με τα σπλάχνα τους-εισέρχεται ο πλάνης και ανέστιος, ο πονηρός και μοχθηρός μικρομπαγάσας, ο υπεράριθμος αποδιοπομπαίος του αστικού βίου. Αυτός θα εκμεταλλευτεί τα αδύνατα σημεία των ιδιοκτητών και θα παίξει μαζί τους παιχνίδια διάσπασης και συμμαχιών. Ως ανταμοιβή για την αμοραλιστική διπλωματία του, θα δεχτεί και από τα δύο αδέλφια, σε ξεχωριστές συναντήσεις, την πρόταση ανάληψης της θέσης του επιστάτη. Και τότε αρχίζει μιά άγρια κωμωδία. Ναι, κωμωδία! Επέμενε σ' αυτό ο Χάρολντ Πίντερ όταν έγραψε το αριστούργημα του, τον "Επιστάτη". Είναι και κωμικό το έργο, έλεγε και ξανάλεγε, όπως ο Μπέκετ για τον "Γκοντό", ή "το παιχνίδι τέλους", όπως ο Τσέχωφ, χρόνια πριν για τα δικά του έργα.
"Από εδώ αρχίζει η παράσταση" σύμφωνα με τον Σωτήρη Χατζάκη. "Μια άγρια πολιτική κωμωδία. Κάλλιστα, η αποθήκη με τα θραύσματα οικοσυσκευής και τα ράκη αισιοδοξίας, θα μπορούσε να είναι η σημερινή Ευρώπη, ο μάταιος κόσμος, ο ανίατα άρρωστος, έτσι όπως τον κατάντησαν οι ρυπαροί πολιτικοί, οι δολοφόνοι οικονομολόγοι, οι ανάλγητοι επιχειρηματίες, οι Φαρισαίοι ιερείς και οι χρήσιμοι ηλίθιοι, που συντηρούν όλους αυτούς και τους ψηφίζουν. Οικονομία, πολιτική, θρησκεία θα παραδώσουν μιά ανθρωπότητα - σκουπιδαριό, στο μέλλον που θα έρθει για να τα σαρώσει όλα, με μια καινούργια βαρβαρότητα. Μας καίνε, μας πνίγουν, μας σκοτώνουν, καταστρέφουν τ' αδέλφια μας τα δέντρα, δολοφονούν τ' αδέλφια μας τα ζώα, τα πουλιά, προετοιμάζουν έναν κόσμοαπολυμασμένο από ένστικτα και πρωτεϊκές μνήμες. Κι εμείς γελάμε! Επιδιώκουμε αυτό το κάτι ευχάριστο. Ακόμα και οι κηδείες μας καταβροχθίζονται από το ναζιστικό λαΐφ-σταΐλ. Τι μετρική "σύμπτωση": χάΐλ Χίτλερ-λάΐφ στάιλ. Τρελό γέλιο."
Προπώληση εισιτηρίων μέσω more.com
Περισσότερες πληροφορίες
Ο επιστάτης
Δύο αδέλφια, σημαδεμένα από μία ρωγμική μοίρα, ζουν μέσα σε;ένα δωμάτιο-αποθήκη, που ασφυκτιά από τη μάταιη συσσώρευση άχρηστων πραγμάτων. Δύο άνθρωποι άρρωστοι από ύπαρξη, παίζουν ένα παιχνίδι εναλλαγής της εξουσίας. Ο ένας κομίζει τα εύσημα της ψυχασθένειας, ο άλλος τα αδιέξοδα του κυνισμού. Τίποτα δεν αλλάζει στο μαρτυρικό βασίλειο μιας αναμονής του κενού, ώσπου στο σκουπιδότοπο αυτού του δωματίου -που μοιάζει με τα σπλάχνα τους- εισέρχεται ο πλάνης και ανέστιος, ο πονηρός και μοχθηρός μικρομπαγάσας, ο υπεράριθμος αποδιοπομπαίος του αστικού βίου. Αυτός θα εκμεταλλευτεί τα αδύνατα σημεία των ιδιοκτητών και θα παίξει μαζί τους παιχνίδια διάσπασης και συμμαχιών. Ως ανταμοιβή για την αμοραλιστική διπλωματία του, θα δεχτεί και από τα δύο αδέλφια, σε ξεχωριστές συναντήσεις, την πρόταση ανάληψης της θέσης του επιστάτη.
