"Το έκτο πάτωμα"
"Τα φώτα σβήστε, γλυκά ακουμπήστε στην κουπαστή...": Αυτοί οι στίχοι που τραγούδησε πριν σχεδόν τριάντα τρία χρόνια η Κατιάνα Μπαλανίκα θα ακουστούν ξανά στη σκηνή του θεάτρου Παλλάς, όπου θα έχουμε μια ακόμη ευκαιρία να δούμε την αναβίωση της θρυλικής παράστασης "Το έκτο πάτωμα". Σε σκηνοθεσία Γιώργου Βάλαρη θα παρακολουθήσουμε την ιστορία του Αλφρέντ Ζερί (διασκευή: Άννα Παναγιωτοπούλου) που διαδραματίζεται τη δεκαετία του ‘30 στο Παρίσι. Εκεί, σε μια πολυκατοικία, ξεδιπλώνεται η καθημερινότητα των χτυπημένων από την κρίση ενοίκων της: οι έρωτες, οι συγκρούσεις, οι ατελείωτοι καυγάδες, τα συνεχή περιστατικά, αλλά και τα όνειρα που κάνει ο καθένας για την ζωή του, όλα ενώνονται συνθέτοντας ένα πλούσιο μωσαϊκό. Επί σκηνής θα δούμε τους Υρώ Μανέ, Κώστα Μακεδόνα, Ελένη Καστάνη, Μίρκα Παπακωνσταντίνου, Δανάη Λουκάκη, Μαριαλένα Ροζάκη, Ευαγγελία Μουμούρη, Αρμάν Εδουάρδος Μενετιάν, Βασίλη Αθανασόπουλο, Σταύρο Παρχαρίδη, Γιάννη Στεφόπουλο και θα ακούσουμε τα τραγούδια του Σταμάτη Κραουνάκη και της Λίνας Νικολακοπούλου (από 23/2).
>> Διαβάστε την κριτική του "α" για την παράσταση εδώ:
Διαβάστε Επίσης
"Μπλε"
Μια άλλη επανάληψη που αξίζει να προλάβετε είναι αυτή της περφόρμανς "Μπλε" της Άννας Λεμονάκη στο ΠΛΥΦΑ (από 26/2). Η καλλιτέχνις, μαζί με τον Γκάρι Σάλομον (που παίζει και μουσική επί σκηνής) ερμηνεύει σε μια παράσταση που πραγματεύεται το ενδογενές και εξωγενές άγχος, τα ψυχοσωματικά συμπτώματά του και την ευαλωτότητα του ατόμου. Με ένα κείμενο τόσο ωμό όσο και ποιητικό αλλά και μέσα από την ενέργεια του ροκ εν ρολ, η συγγραφέας του έργου και ηθοποιός επί σκηνής, Άννα Λεμονάκη, εκθέτει εαυτόν με αφοπλιστική ειλικρίνεια, διεκδικώντας να μοιραστεί ερωτήματα πανανθρώπινα αλλά συχνά ανομολόγητα. Κυρίαρχο στοιχείο της παράστασης είναι το νερό που θρέφει τα πάντα και για πάντα. Πηγή ζωής και αναζωογόνησης για τη φύση και τον άνθρωπο, σύμβολο εξαγνισμού και κάθαρσης, το νερό σε συνεχή ροή συντηρεί και καθαρίζει το περιβάλλον μέσα και γύρω μας, κινητοποιεί το σώμα και ωφελεί ποικιλοτρόπως την ψυχή. To "Μπλε" είναι το πρώτο μέρος μίας θεατρικής χρωματικής πενταλογίας που δημιουργήθηκε από την ομάδα θεάτρου "Bleu en Haut Bleu en Bas" (Μπλε Πάνω Μπλε Κάτω) με έδρα την Ελβετία.
Περισσότερες πληροφορίες
Μπλε
Η καλλιτέχνις ερμηνεύει σε μια παράσταση που πραγματεύεται το ενδογενές και εξωγενές άγχος, τα ψυχοσωματικά συμπτώματά του και την ευαλωτότητα του ατόμου. Με ένα κείμενο τόσο ωμό όσο και ποιητικό αλλά και μέσα από την ενέργεια του ροκ εν ρολ, η συγγραφέας του έργου και ηθοποιός επί σκηνής, Άννα Λεμονάκη, εκθέτει εαυτόν με αφοπλιστική ειλικρίνεια, διεκδικώντας να μοιραστεί ερωτήματα πανανθρώπινα αλλά συχνά ανομολόγητα. Κυρίαρχο στοιχείο της παράστασης είναι το νερό που θρέφει τα πάντα και για πάντα. Πηγή ζωής και αναζωογόνησης για τη φύση και τον άνθρωπο, σύμβολο εξαγνισμού και κάθαρσης, το νερό σε συνεχή ροή συντηρεί και καθαρίζει το περιβάλλον μέσα και γύρω μας, κινητοποιεί το σώμα και ωφελεί ποικιλοτρόπως την ψυχή. To "Μπλε" είναι το πρώτο μέρος μίας θεατρικής χρωματικής πενταλογίας που δημιουργήθηκε από την ομάδα θεάτρου "Bleu en Haut Bleu en Bas" (Μπλε Πάνω Μπλε Κάτω) με έδρα την Ελβετία.
Το έκτο πάτωμα
Η υπόθεση του έργου διαχρονική και ιδιαίτερα επίκαιρη σήμερα. Την δεκαετία του ’30 οι ένοικοι μιας πολυκατοικίας στο Παρίσι, ζουν χτυπημένοι από την κρίση της εποχής. Η καθημερινότητα των ενοίκων του έκτου Πατώματος, ξεδιπλώνεται μέσα από τους έρωτες, τις συγκρούσεις, τους ατελείωτους καυγάδες, τα συνεχή περιστατικά, αλλά και τα όνειρα που κάνει ο καθένας για την ζωή του. Όνειρα μικρά και μεγάλα, όνειρα που δίνουν σε κάθε άνθρωπο τη δύναμη να αντέξει τις δυσκολίες της καθημερινότητάς. Μόνο που μέσα στην πορεία του έργου, οι ήρωες θα συνειδητοποιήσουν ότι πάνω και πέρα από τα όνειρα -που δυστυχώς τόσο σπάνια γίνονται πραγματικότητα- υπάρχει η αγάπη, η συντροφικότητα, η αλληλεγγύη, η αίσθηση ότι παραμένουμε ενωμένοι απέναντι σε κάθε δυσκολία. Και μόνο μέσα από αυτή την αίσθηση μπορούμε να βγούμε αληθινοί νικητές στο παιχνίδι της ζωής. Στην παράσταση ακούγονται τα αγαπημένα τραγούδια του Σταμάτη Κραουνάκη και της Λίνας Νικολακοπούλου «Τι ώρα είναι, τι μέρα είναι και ποιά χρονιά», «Το τραγούδι της κουτσομπόλας», «Το τραγούδι της ζήλειας», «Η κουπαστή» κ.ά.
