Ελίνα Γιουνανλή©
Για πρώτη φορά στην Ελλάδα παρουσιάζεται η μαύρη κωμωδία "Εγώ, εγώ... κι εγώ" του Φλοριάν Ζελέρ (συγγραφέα των μεγάλων επιτυχιών "Ο πατέρας", "Ο γιος", "Η αλήθεια", "Το ψέμα" κ.ά.), με τους Φάνη Μουρατίδη και την Εβελίνα Παπούλια στους πρωταγωνιστικούς ρόλους. Η Σοφία Σπυράτου καθοδηγεί τους δύο αγαπημένους ηθοποιούς στη σκηνή του θεάτρου Αλάμπρα. Λίγο πριν την πρεμιέρα της παράστασης στις 15 Δεκεμβρίου ρίχνουμε μια πρώτη ματιά σε στιγμιότυπα από τις πρόβες.
Ο Μισέλ, ένας ώριμος άντρας, πετυχημένος επαγγελματίας, συνειδητοποιεί - μέσα από απανωτές κωμικές καταστάσεις και ξεκαρδιστικές ανατροπές - ότι η ζωή του όλη είναι μια απάτη, αλλά και μια αυταπάτη. Ο Φάνης Μουρατίδης κρατάει δεξιοτεχνικά το νήμα αυτής της τρελής κωμωδίας, πλαισιωμένος από πολύ ταλαντούχους ηθοποιούς, που ο καθένας δίνει ένα διαφορετικό στίγμα αναγνωρίσιμων χαρακτήρων της εποχής μας. Μέσα από συνεχείς ανατροπές και σουρεαλιστικές καταστάσεις, το έργο αντανακλά τις δυσκολίες στην ουσιαστική επικοινωνία μας με τους άλλους. Πού τελειώνει το ψέμα της ζωής και πού αρχίζει - αν αρχίζει - η αλήθεια; Τι ξέρουμε πραγματικά για τους άλλους, αλλά και για τον εαυτό μας; Υπάρχει άλλος τρόπος αντιμετώπισης εκτός από το να κλεινόμαστε στον εαυτό μας και στο μικρό μας "εγώ, εγώ... κι εγώ";
Το καστ των ηθοποιών συμπληρώνουν οι: Γιώργος Συμεωνίδης, Χρήστος Σπανός, Ευγενία Παναγοπούλου, Γιάννης Ζαράγκαλης, Δημήτρης Ψύλλος.
Η Λουίζα Μητσάκου υπογράφει τη μετάφραση και τη διασκευή του έργου, ο Μανόλης Παντελιδάκης τα σκηνικά, ο Γιώργος Σεγρεδάκης τα κοστούμια, ο Μιλτιάδης Παπαστάμου τη μουσική, ο Γιώργος Μυζάλης τους στίχους και ο Περικλής Μαθιέλλης τους φωτισμούς.
Προπώληση εισιτηρίων μέσω more.com
Διαβάστε Επίσης
Περισσότερες πληροφορίες
Εγώ, εγώ... κι εγώ
Οι ανθρώπινες σχέσεις και το δίπολο αλήθεια - ψέμα περνούν μέσα από το κάτοπτρο του κορυφαίου συγγραφέα και συνθέτουν μια τρελή μαύρη κωμωδία. Ο Μισέλ, ένας ώριμος άντρας, φαινομενικά επιτυχημένος επαγγελματίας και οικογενειάρχης, συνειδητοποιεί μέσα από απανωτές κωμικές καταστάσεις και ανατροπές ότι η ζωή του δεν είναι τελικά τόσο τακτοποιημένη και “λαμπερή”, αντ’ αυτού είναι μια απάτη, αλλά και μια αυταπάτη. Με τη μοναδική του ικανότητα να αγγίζει τις ανθρώπινες σχέσεις και το θέμα της οικογένειας, ο Ζελέρ προσεγγίζει σε αυτό το έργο του τη σχέση γονέων - παιδιών, τη σχέση μας με το στάτους και τα υλικά αγαθά, καθώς και την έλλειψη επικοινωνίας που χαρακτηρίζει την εποχή μας, ζητήματα σοβαρά και οικεία σε όλους μας, με ένα τρόπο πιο ανάλαφρο, περνώντας όλα όσα θέλει να πει μέσα από τον μηχανισμό της κωμωδίας.
