Συνυπογράφουν τη σκηνοθεσία και τις ερμηνείες του κλασικού πια έργου-ανατομή των σχέσεων, "Ο εραστής" του Χάρολντ Πίντερ, που πρόκειται να ανεβεί στο Θέατρο του Νέου Κόσμου. Η Κλέλια Ανδριολάτου συνεργάστηκε πρώτη φορά πέρυσι με το Θέατρο στις "Πεταλούδες στο στομάχι" του Κωνσταντίνου Ρήγου, ενώ ο Πάνος Παπαδόπουλος πρωταγωνίστησε επί δύο σεζόν στην επιτυχία "Μπαίνει η δεσποινίς Μαργαρίτα", παράσταση βασισμένη στο έργο του Ρ. Ατάιντε, που σκηνοθέτησε ο Γιώργος Παπαγεωργίου. Τώρα, ετοιμάζονται να υποδυθούν τον Ρίτσαρντ και τη Σάρα, εξερευνώντας τη διαβρωτική πορεία του χρόνου στη σχέση ενός ζευγαριού.
Πρόκειται για ένα από τα πιο αινιγματικά, αλλά και πιο πολυπαιγμένα έργα του νομπελίστα συγγραφέα, όπου στρέφει το μικροσκόπιο στις ανθρώπινες σχέσεις, επιχειρώντας να αναδείξει πως η μεγαλύτερη μοναξιά μπορεί και τρυπώνει καμιά φορά μέσα στα ζευγάρια. Το μονόπρακτο γράφτηκε το 1962 ως τηλεοπτικό σενάριο, πολύ γρήγορα όμως μεταφέρθηκε στο θέατρο. Ήρωές του είνα ένα τυπικό ζευγάρι Άγγλων ευκατάσταστων μεσοαστών, που ζουν απομονωμένοι στο καλόγουστο σπίτι τους. Όταν η ερωτική τους ζωή εμφανίσει σημάδια κόπωσης, αποφασίζουν από κοινού να βρεθεί ένας εραστής για τη Σάρα. Όμως τα πράγματα στο πιντερικό σύμπαν δεν είναι ποτέ όπως φαίνονται.
Η μουσική της παράστασης θα είναι του Παύλου Κόρδη, τα σκηνικά και τα κοστούμια της Μαγδαληνής Αυγερινού και οι φωτισμοί του Νίκου Βλασόπουλου. Η πρεμιέρα προγραμματίζεται για τις 23 Νοεμβρίου, στην Κεντρική Σκηνή του Θεάτρου του Νέου Κόσμου.
Διαβάστε Επίσης
Διαβάστε Επίσης
Περισσότερες πληροφορίες
Ο εραστής
Σε ένα από τα πιο αινιγματικά έργα του, ο νομπελίστας συγγραφέας στρέφει το μικροσκόπιο στις ανθρώπινες σχέσεις, επιχειρώντας να αναδείξει πώς η μεγαλύτερη μοναξιά μπορεί και τρυπώνει καμιά φορά μέσα στα ζευγάρια. Οι δύο ερμηνευτές εξερευνούν τη διαβρωτική πορεία του χρόνου στη σχέση ενός ζευγαριού όπου εμπλέκεται ένα τρίτο πρόσωπο -ή μήπως όχι. Κι όμως ο Ρίτσαρντ και η Σάρα υπήρξαν κάποτε πολύ ερωτευμένοι. Κι όπως όλα τα ζευγάρια που κάποτε ερωτεύτηκαν με την πρώτη ματιά, τώρα ζουν «σχεδόν» ευτυχισμένοι. Η λεπτομερής σκιαγράφηση της σχέσης των ηρώων, η αποκάλυψη της φθοράς και η αγωνιώδης προσπάθεια να παραμείνουν «ζωντανοί» μαζί, κατατάσσουν το έργο ανάμεσα στα αριστουργήματα του παγκόσμιου δραματολογίου.
