"Η ατμόσφαιρα κλειστοφοβική. Η κατάσταση δύσκολη. Οι ήρωες νιώθουν άβολα,
σχεδόν ασφυκτικά". Σε αυτές τις τρεις φράσεις της σκηνοθέτιδός του Φραντσέσκας Μινουτόλι συμπυκνώνεται η ουσία του έργου "Καμένα λουλούδια στο παρτέρι". Γραμμένο ανάμεσα στο 1950 και το 1952, το έργο του Ούγκο Μπέτι δημιουργήθηκε σε μια περίοδο όπου η φασιστική λαίλαπα στην Ευρώπη άρχισε να υποχωρεί, αφήνοντας πίσω τις στάχτες και τον συντηρητισμό του πολέμου. Αν και η περίοδος αυτή μοιάζει μακρινή, το έργο, που έκανε πρεμιέρα στο θέατρο "Αλκμήνη" σε σκηνοθεσία Φραντέσκας Μινουτόλι, μοιάζει γραμμένο σαν χθες.
Η υπόθεση
Ο Τζιοβάννι, πρώην πολιτικός ηγέτης επαναστατικού κόμματος, ζει απομονωμένος με την γυναίκα του Λουίζα σε ένα καταφύγιο κοντά στα σύνορα, θρηνώντας σιωπηλά για τον χαμό του γιου τους, που σκοτώθηκε με περίεργο τρόπο μέσα στο ίδιο τους το σπίτι. Η άφιξη, όμως, του Τομάσο και του Ροζάριο και η επικείμενη εφαρμογή ενός πολιτικού σχεδίου θα φέρει στο σπίτι ανατροπές και θα αποκαλύψει αλήθειες που ήταν βαθιά κρυμμένες στο σκοτάδι.
Από την αρχή σχεδόν του έργου ο συγγραφέας παρουσιάζει ένα σκληρό παιχνίδι επιβίωσης όπου η μία λέξη μετά την άλλη δημιουργούν μια απελπισμένη κραυγή πίσω από την σιωπή, το έγκλημα πίσω από το χαμόγελο, την απόγνωση πίσω από τον ενθουσιασμό. Ο Ούγκο Μπέτι προεκτείνει τους προβληματισμούς του θίγοντας ακόμη ένα καίριο ζήτημα: αυτό της ακεραιότητας των νέων, την πίστη της νέας γενιάς για το μέλλον σε μια Ευρώπη αποπροσανατολισμένη χωρίς αξίες και ιδανικά. Δεν είναι τυχαίο ότι στο κέντρο της ιστορίας τοποθετεί τον αποτρόπαιο θάνατο του μικρού Γκουΐντο που λαμβάνει χώρα μέσα στο ίδιο το σπίτι όπου εξελίσσεται η υπόθεση του έργου. Οπως, άλλωστε, έχει πει ο ίδιος: "Η αδιαφορία σκοτώνει. Χρειάζεται ελπίδα για να πάει μπροστά ο κόσμος".
Στη σκηνή ερμηνεύουν οι Μιχάλης Καλιότσος, Τάσος Αντωνίου, Μαρία Μαλταμπέ
και ο Αλέξανδρος Μαράκης – Μπούρκας. Η μουσική είναι του Νίκου Αρκομάνη, οι φωτισμοί του Μανώλη Μπράτση και τα σκηνικά της Κική Μήλιου και τα κοστούμια της Μαρίας Ντάρμου.
Διαβάστε Επίσης
Περισσότερες πληροφορίες
Καμένα λουλούδια στο παρτέρι
Το πολιτικό δράμα με πρωτότυπο τίτλο «L' aiuola bruciata» γράφτηκε στον απόηχο της επικράτησης του φασισμού στην Ευρώπη. Μέσα από τον ύποπτο θάνατο του γιου ενός πρώην πολιτικού ηγέτη επαναστατικού κόμματος που ζει απομονωμένος με την γυναίκα του σε ένα καταφύγιο κοντά στα σύνορα, το έργο μιλάει για την έλλειψη επικοινωνίας και πίστης της νέας γενιάς σε ένα καλύτερο μέλλον, αλλά και την αναζήτηση του πραγματικού νοήματος της ζωής. Η επικείμενη εφαρμογή ενός πολιτικού σχεδίου θα διαταράξει τις ήδη λεπτές ισορροπίες, φέρνοντας στο φως καλά κρυμμένες αλήθειες και εντείνοντας το κλίμα αγωνίας και φόβου που επικρατεί.
