© Σπύρος Μπέτσης, Ιωάννα Ρουμελιώτη
"Ένα "οικιακό σύμπαν” όπου τα πάντα συρρικνώνονται. Όχι μόνο με την έννοια των χωρικών διαστάσεων αλλά και της ανθρώπινης επαφής". Ο Ιάκωβος Καμπανέλλης μέσα από το μονόπρακτο "Ο Διάλογος”, γραμμένο στα τέλη της δεκαετίας του 80΄, καταφέρνει να αποτυπώσει την εποχή εκείνη και ταυτόχρονα να προφητεύσει την διαφαινόμενη ρωγμή μέσα στα μπετά των νεόδμητων διαμερισμάτων. Το έργο ανεβαίνει στο Απαράμιλλον, για έξι μόνο παραστάσεις (10,11,12/2 & 17,18, 19/2), σε σκηνοθεσία Σπύρου Μπέτση, με πρωταγωνιστές τη Ρόζυ Μονάκη και τον Ντίνο Παπαγεωργίου. Η σκηνική εγκατάσταση είναι της Δήμητρας Ζερβού και οι φωτισμοί του Νίκο Πυλαρινού.
© Σπύρος Μπέτσης, Ιωάννα Ρουμελιώτη
Οι συντελεστές της παράστασης σημειώνουν
"Δύο σώματα το ένα δίπλα στο άλλο. Κλεισμένα μέσα σε τέσσερις τοίχους. Οδός Ιβήρων 73. Ακόμα μία Τρίτη, κάποιου Απρίλη. Ώρα πέντε και είκοσι. Μια ανθρώπινη σχέση που επικοινωνεί μέσα από το παράλογο χωρίς αυτό να σημαίνει το ανοίκειο και περίεργο. Είναι περισσότερο μια αναζήτηση που ξεπερνά τον συμβατικό λόγο. Κάπου εκεί βρίσκεται το σημείο όπου η Άννα και ο Δημήτρης, συνομιλούν με τους ήρωες του Ιονέσκο κ. και κα. Σμίθ στην προσπάθεια να ξεφύγουν από τα δεσμά ενός περίκλειστου χώρου όπως αναφέρει ο Z. Περέκ στο "Χορείες Χώρων”. Στο βάθος ένα παράθυρο, -διαφυγή- ή -θέα- προς έναν κόσμο βραχυκυκλωμένο όπως και η σχέση τους;".
Περισσότερες πληροφορίες
Ο διάλογος
Γραμμένο στα τέλη της δεκαετίας του 80, το έργο παρακολουθεί ένα μεσοαστικό ζευγάρι που αδυνατεί να επικοινωνήσει, βουτηγμένο στην απελπισία όσων δεν κατάφεραν και εξακολουθούν να μην κάνουν μαζί.
