© Ίων Ευθυμίου
Η ομάδα θεάτρου Σιμουλτανέ δημιουργήθηκε το 2022, μέσα από την κοινή ανάγκη και την επιθυμία τριών, νέων καλλιτεχνών, της Νεφέλης Κράλλη, της Κωνσταντίνας Ράικου και του Κωνσταντίνου Σωτηριάδη, να διηγηθούν ιστορίες και μύθους, εκφράζοντας μ' αυτόν τον τρόπο τις ανησυχίες τους. Επί σκηνής λοιπόν, τα μέλη της ομάδας, για πέντε παραστάσεις
από 9/1 στο θέατρο 'Ισον, παρουσιάζουν ένα αλληγορικό κείμενο, σχετικά με τον εργασιακό μεσαίωνα και την απομόνωση που βιώνουν οι άνθρωποι τη σύγχρονη εποχή.
Το έργο "Τι θα έλεγε ο Φιλοκτήτης" είναι εμπνευσμένο από την ομώνυμη τραγωδία του Σοφοκλή και αποτελεί μια βάση, ώστε μέσα από το σώμα και τη φωνή να παρουσιαστούν επί σκηνής νέες μορφές έκφρασης και νέοι δίαυλοι επικοινωνίας. Ελάχιστα σκηνικά αντικείμενα θα ρίξουν φως στον κόσμο των ηρώων. Στην παράσταση τα σημαινόμενα διαφοροποιούνται χτίζοντας από την αρχή ένα νέο γλωσσικό κώδικα. Αφήνεται στην κρίση του θεατή να αναγνωρίσει και να ερμηνεύσει τα σύμβολα μέσα από τη δική του οπτική.
Εδώ ο Φιλοκτήτης παρουσιάζεται ως "στρατιώτης", δηλαδή ένας άνθρωπος της εργατικής τάξης, με εξαιρετικό ταλέντο στη δουλειά του. Τα συμφέροντα της εταιρίας που εργαζόταν τον "ξέβρασαν" καθότι πλέον δεν φαινόταν ιδιαίτερα χρήσιμος για αυτή. Τώρα βρίσκεται παρατημένος στο διαμέρισμά του, το "νησί" του. Όλες οι ελπίδες διαφυγής από το συναισθηματικό, κοινωνικό και εργασιακό αδιέξοδο έχουν πια χαθεί. Σ’ αυτό το σημείο κάνει την εμφάνισή του ο Οδυσσέας. Ως εκπρόσωπος της αστικής τάξης επιδιώκει να τον εμπιστευτεί ο Φιλοκτήτης προκειμένου να επιστρέψει πίσω μαζί του εξυπηρετώντας εκ νέου τα συμφέροντα της εταιρίας και τα δικά του. Όλα αυτά συμβαίνουν κάτω από το άγρυπνο μάτι της ανώτερης τάξης την οποία συμβολίζει η 'Ήρα. Σκοπός της παράστασης είναι να προβληματίσει και να στηλιτεύσει με αλληγορικό τρόπο τα κακώς κείμενα της σύγχρονης αστικής ζωής στον εργασιακό τομέα του Δυτικού πολιτισμού.
Διαβάστε Επίσης
Περισσότερες πληροφορίες
Τι θα έλεγε ο Φιλοκτήτης
Η νεοσύστατη ομάδα εμπνέεται από τον «Φιλοκτήτη» του Σοφοκλή και δημιουργεί μια αλληγορία για τον εργασιακό μεσαίωνα και την απομόνωση που βιώνουν οι άνθρωποι στη σύγχρονη εποχή.
