Αλεξάνδρα Μπαχτσετζή: Χορός στα όρια στη σκηνή της Στέγης

Από τις 16 έως τις 18 Δεκεμβρίου η Στέγη υποδέχεται την τολμηρή και ριζοσπαστική καλλιτεχνική δημιουργία της πολυσχιδούς καλλιτέχνιδας Αλεξάνδρας Μπαχτσετζή με τίτλο "2020: Obscene". Η ελληνικής καταγωγής χορογράφος, εικαστικός και περφόρμερ, πιστεύοντας πως η ποπ κουλτούρα, τα μέσα μαζικής ενημέρωσης και ο κόσμος του διαδικτύου παράγουν τα νέα μοτίβα και αντιμετωπίζοντας το χορό ως μια πολυφωνική γλώσσα στην οποία διασταυρώνονται πολλοί δημιουργικοί χώροι, από τη ζωγραφική και την αρχιτεκτονική μέχρι τη φωτογραφία, το βίντεο, τον κινηματογράφο, την τηλεόραση, ακόμα και τη βιομηχανία του πορνό, τολμά να βάλει το δάχτυλο σε μια "ανοιχτή πληγή" για την ηθική της κοινωνίας, το άσεμνο (obscene), αναζητώντας πού βρίσκεται η διαχωριστική γραμμή που το διαχωρίζει από τη δύναμη του ερωτισμού.

Μέσα σε έναν σκηνικό χώρο που ανακαλεί κάτι από το "Blowup", την πολύκροτη ταινία του Μικελάντζελο Αντονιόνι (1966), αλλά και από τα στούντιο όπου γυρίζονται τσόντες, τα πάντα είναι στο όριο σ’ αυτή την 85λεπτη περφόρμανς, η οποία σχολιάζει τον lifestyle σαδομαζοχιστικό φετιχισμό του ερωτισμού. "Από τη μια, το έργο εξετάζει τα προβλήματα του θεάτρου ως μηχανισμού χειραγώγησης σε ό,τι αφορά την αποπλάνηση, την έλξη και τα παιχνίδια της σεξουαλικής ταυτότητας, ενώ από την άλλη διερευνά το ίδιο το σώμα των περφόρμερ ως τόπο αποξένωσης και περιορισμού", αναφέρεται στο σημείωμα της παράστασης. Η Μπαχτσετζή μαζί με τρεις ακόμα περφόρμερ, τους OwenRidley- Demonick, TamarKisch και Σωτήρη Βασιλείου, πυροδοτούν επί σκηνής τη σχέση ανάμεσα στο ακραίο σώμα και στην κατανάλωσή του από το ηδονοθηρικό βλέμμα. Η μεγέθυνση, όπως αυτή που επιχειρεί η χορογράφος, και η παρατήρηση της πραγματικότητας μας ωθεί να δούμε καθαρότερα όσα δεν βλέπουμε με μια πρώτη ματιά. Παράλληλα ασκεί κριτική στην ψευδαίσθηση που μεταφέρεται από τα media, κυρίως, και δημιουργεί κοινωνικά πρότυπα.
 

 

Η ακρότητα των σωμάτων και των βλεμμάτων είναι θέματα που ενδιαφέρουν τη διεθνή περφόρμερ, η οποία έχει ως έδρα της τη Ζυρίχη και σε πολλά έργα της ανοίγει τη συζήτηση για τις εικόνες της µαζικής κουλτούρας και τον τρόπο με τον οποίο κωδικοποιούνται ανάλογα µε το φύλο, τη φυλή και την κοινωνική τάξη. Η παράσταση "2020: Obscene" είναι μια συμπαραγωγή στο πλαίσιο του Programmers’ – Fund of Reso Dance Network Switzerland, με την υποστήριξη του Pro Helvetia – Swiss Arts Council. Αποτελεί άλλον έναν σημαντικό σταθμό στην καριέρα της μετά τις συνεργασίες της με θεσμούς και ιδρύματα όπως τα MoMA Νέας Υόρκης, Tate Modern Λονδίνου, ImPULSTanz Βιέννης, Julidans Άμστερνταμ κ.ά. Συμμετείχε στην "documenta 14" (Αθήνα/Κάσελ, 2017) με την περφόρμανς "Private song", που εξερευνούσε το ζήτημα των πολιτιστικών κατασκευών πάνω στα έμφυλα πρότυπα.