Χρήστος Συμεωνίδης©
Κυρίαρχη τάση φέτος αναδεικνύεται η μεταφορά κινηματογραφικών επιτυχιών στο θέατρο και ενισχύεται από ένα έργο που λατρέψαμε στη μεγάλη οθόνη, τον "Κύκλο των χαμένων ποιητών". Η επιτυχία της ταινίας του σκηνοθέτη Πίτερ Γουίαρ σε σενάριο του οσκαρικού Τομ Σούλμαν είναι πολύ μεγάλη καλλιτεχνικά και εμπορικά, αν σκεφτεί κανείς πως ξεκίνησε με ένα προϋπολογισμό 16,5 εκατομμυρίων και απέφερε έσοδα 235 εκατομμύρια δολάρια. Ακόμα και σήμερα, η ιστορία της ταινίας του 1989, που αναδεικνύει την ισόβια ανάγκη για ελευθερία και ποίηση με βασικό πρωταγωνιστή τον καθηγητή φιλολογίας Τζον Κίτινγκ δεν σταματά να συγκινεί. Μάλιστα τα ζητήματα που αναδύονται μέσα από αυτήν την υπαρξιακή σπουδή, η χειραγώγηση του εκπαιδευτικού συστήματος, η επιβολή της πειθάρχηση που επιβάλει μια συντηρητική κοινωνία, η έλλειψη φαντασίας και επαφής με την τέχνη, δυστυχώς συνεχίζουν να μας αφορούν σε απόλυτο βαθμό. Η συγκινησιακή φόρτιση που κουβαλά το έργο είναι τεράστια, όσο και η ελπίδα που γεννά η παρουσία ενός φωτεινού μυαλού, όπως είναι ο καθηγητής Κίτινγκ, ένα ελεύθερο πνεύμα που μπορεί να αφυπνίσει συνειδήσεις.
Μέσα στην τεχνοκρατική εποχή μας "Ο κύκλος των χαμένων ποιητών" επιβεβαιώνει πως ακόμα κι αν οι ποιητές χάνονται, ο κύκλος που έχουν δημιουργήσει με θάρρος και ευαισθησία, με πάθος και αγωνία, δε στενεύει! Ίσως, για όλους αυτούς τους λόγους αποφάσισε να μεταφέρει στη θεατρική σκηνή του Βρετάνια (από 14/12) τον "Κύκλο των χαμένων ποιητών" ο σκηνοθέτης και ηθοποιός Κώστας Ασπιώτης, ένας ιδεαλιστής και με ευαίσθητες χορδές απέναντι στην κοινωνία καλλιτέχνης που ξέρει να "γεμίζει" μία σκηνή με το δικό του ταλέντο και τον συναισθηματισμό του εκάστοτε κειμένου. Για τον εμβληματικό ρόλο του αντικομφορμιστή καθηγητή φιλολογίας Τζον Κίτινγκ, που στην ταινία ερμήνευσε μοναδικά ο Ρόμπιν Γουίλιαμς, επέλεξε έναν ταιριαστό ηθοποιό, τον αγέραστο Άκη Σακελλαρίου, ο οποίος διαθέτει πάντα ένα ερμηνευτικό κέφι και μια αξιοζήλευτη συνέπεια.
"Άδραξε τη μέρα!" θα τον ακούσουμε να λέει στους έκπληκτους εσωτερικούς μαθητές ενός αυστηρού και παραδοσιακού Κολεγίου αρρένων. Και με την προτροπή αυτή θα αλλάξει σταδιακά τη ζωή τους και θα φέρει τα πάνω κάτω σ’ ένα σχολείο που για μότο του έχει το τετράπτυχο "Παράδοση, Τιμή, Πειθαρχία, Τελειότητα". Ο "επαναστάτης" καθηγητής θα μάθει στους μαθητές του να αγαπούν την ποίηση, την τέχνη, τη ζωή και να παλεύουν για τις επιλογές τους. Η σύγκρουση με το εκπαιδευτικό κατεστημένο, τη διεύθυνση του σχολείου, τους γονείς των μαθητών του είναι αναπόφευκτη. Το έργο ανοίγει πολλά πεδία συζήτησης, κι ένα από τα πιο σημαντικά είναι η ίδια η έννοια της επανάστασης, ο ορισμός της οποίας επηρεάζεται από την κοινωνία στην οποία συμβαίνει. Έχει πολλά να πάρει ο θεατής από μια τέτοια ιστορία, την οποία αξίζει να δείτε μαζί με εφήβους.
Στους συντελεστές της παράστασης συναντάμε τον Τάσο Χαλκιά, ο οποίος ερμηνεύει το ρόλο του συντηρητικού διευθυντή Νόλαν και τον Σπύρο Τσεκούρα που ερμηνεύει έναν τραγικό πατέρα, τον κ. Πέρι. Παίζουν ακόμα οι ηθοποιοί: Πάνος Ζυγούρος, Θοδωρής Θεοδωρακόπουλος, Νικόλας Παπαϊωάννου, Θησέας Παπαπαναγιώτου, Στέφανος Παπατρέχας, Σταύρος Τσουμάνης, Τάσος Τυρογαλάς, Αλέξανδρος Τωμαδάκης, Ειρήνη Λαφαζάνη, Λυδία Στέφου. Τη μετάφραση υπογράφει η Νικολέτα Κοτσαηλίδου, τη μουσική η Μαρίζα Ρίζου, τα σκηνικά η Αρετή Μουστάκα, τα κοστούμια η Ηλένια Δουλαδήρη, το σχεδιασμό φωτισμών η Ζωή Μολυβδά Φαμέλη, την κινησιολογία-χορογραφία η Φαίδρα Νταϊόγλου.
Περισσότερες πληροφορίες
Ο κύκλος των χαμένων ποιητών
Ο αντικομφορμιστής καθηγητής φιλολογίας και υπέρμαχος της ελευθερίας, Τζον Κίτινγκ, φέρνει τα πάνω-κάτω στην αυστηρή ακαδημία αρρένων του Γουέλτον, αλλάζοντας για πάντα τη ζωή των μαθητών. Με το σύνθημα «Άδραξε τη μέρα!» θα αλλάξει σταδιακά τη ζωή τους και θα διαταράξει τις ισορροπίες στο σχολείο που υπακούει στο μότο "Παράδοση, Τιμή, Πειθαρχία, Τελειότητα". Θα μάθει στους μαθητές του να αγαπούν την ποίηση, την τέχνη, τη ζωή και να παλεύουν για τις επιλογές τους. Η σύγκρουση με το εκπαιδευτικό κατεστημένο, τη διεύθυνση του σχολείου, τους γονείς των μαθητών του θα είναι αναπόφευκτη. Η ίδια η έννοια της επανάστασης κυριαρχεί στο έργο, το οποίο μετατράπηκε σε μια ατμοσφαιρική παράσταση γεμάτη συγκίνηση και χιούμορ, η οποία περνάει απλόχερα στο κοινό την ουσία του, που συμπυκνώνεται στο κυνήγι των ονείρων και των καταπιεσμένων επιθυμιών μας, την αξία του ελεύθερου πνεύματος, την αξία της ποίησης και πρωτίστως της αυτοδιάθεσης. Αξίζει να τη δείτε μαζί με εφήβους.
