Ζαν Κασιές: "Στην Αθήνα φυσά ένας πνευματικός αέρας"

Ζαν Κασιές

Μοιράζετε τη ζωή σας ανάμεσα στην Αθήνα και τη Γαλλία. Πώς σας φαίνεται η πόλη μας;
Ήρθα για την κηδεία του Ανδρέα Βουτσινά, με τον οποίο συνεργαζόμουν τα τελευταία είκοσι χρόνια. Ανακάλυψα την Αθήνα και αποφάσισα να ζήσω εδώ αφού μέσω ίντερνετ έχω την δυνατότητα να εργαστώ με την Γαλλία και με διάφορες άλλες χώρες από το σπίτι μου. Υπάρχουν πολλές πιο ωραίες πόλεις από την Αθήνα στον κόσμο. Αλλά στην Αθήνα φυσά ένας πνευματικός αέρας. Αρκετοί τόποι δίνουν έμπνευση. Η Αθήνα είναι μέσα σε αυτούς.

Υπάρχουν ιστορίες πόλης που θα θέλατε να παρουσιάσετε θεατρικά;
Στα θεατρικά έργα μου, στα σενάρια και άλλα κείμενα, η πόλη είναι πάντοτε το μέρος των περιπετειών μου. Οι χώροι δράσεων των θεατρικών έργων μου είναι στην πόλη, "κεκλεισμένων των θυρών". Στην πόλη, αισθανόμαστε περισσότερο μόνοι απ’ ότι αλλού. Μπορώ να πλάσω πρόσωπα επηρεασμένα από τις ανησυχίες και την θλίψη τους, τοποθετώντας τα ταυτόχρονα στην πραγματικότητα, στην κοινωνία… Ωστόσο, δεν είμαι "κοινωνικός" συγγραφέας όπως ο Μπέρτολτ Μπρέχτ, ο Άρθουρ Μίλλερ… Εκείνο που με ενδιαφέρει είναι οι διεργασίες της ψυχής. Οι μεταλλάξεις που τα συναισθήματα καθιστούν δυνατές. Γράφω δραματικές κωμωδίες και κωμικό μπουρλέσκ.

Ως σεναριογράφος, με ποιους Έλληνες σκηνοθέτες έχετε συνεργαστεί;
Δεν έχω ακόμη δουλέψει στην τηλεόραση και στον κινηματογράφο στην Ελλάδα. Έχω δουλέψει πολύ στην Γαλλία.

In the mood of love
Εβίτα Σκουρλέτη©

Ποιες διαφορές υπάρχουν ανάμεσα στις ελληνικές και στις γαλλικές θεατρικές παραγωγές;
Όσον αφορά στο θεατρικό πλάνο, δεν υπάρχουν διαφορές ανάμεσα στις παραγωγές. Τα προβλήματα είναι παντού τα ίδια: τα χρήματα, το κάστινγκ, η διεύθυνση ηθοποιών. Μία θεατρική παράσταση είναι μία επιχείρηση, σαν να διευθύνει κανείς ένα μικρό εργοστάσιο. Είστε υπεύθυνοι μιας ομάδας.

Ποια είναι η εικόνα που έχουν οι Γάλλοι για το ελληνικό θέατρο;
Το σύγχρονο ελληνικό θέατρο δεν είναι τόσο γνωστό στο ευρύ κοινό. Υπάρχουν ηθοποιοί και σκηνοθέτες που εκτιμώνται. Κυρίως όμως, οι μεγάλοι συγγραφείς όπως ο Σοφοκλής, ο Ευριπίδης εμπνέουν. Οι Γάλλοι θαυμάζουν πρωτίστως τους συγγραφείς τους, τους κλασικούς όπως τον Ρακίνα, τον Κορνέιγ, τον Μολιέρο, τον Κλωντέλ που είναι η πολιτιστική κληρονομιά μας, μεταφέρουν Αγγλοσάξονες συγγραφείς όπως Σαίξπηρ, Σόου, Όσκαρ Ουάιλντ και σύγχρονους Αμερικάνους όπως Έντουαρντ Άλμπυ, Τένεσι Ουίλιαμς, Νέιλ Σάιμον.

Ποιο θεατρικό είδος σας αρέσει περισσότερο;
Το αρχαίο ελληνικό θέατρο είναι μία ανεξάντλητη πηγή έμπνευσης για ‘μένα. Είναι σύνθετο, ικανό να προτείνει μια σπουδή σχετικά με τα πρόσωπα στις συνθήκες που αποτελούν μεταφορά ολόκληρης της κοινωνίας μας. Μου αρέσει η όπερα. Ακόμα μία αντιμετάθεση προσώπων που πνίγονται στα πάθη τους. Είμαι πολύ εκλεκτικός. Μου αρέσει φυσικά ο Σαίξπηρ, ο Μολιέρος. Επίσης ο Μπέρτολτ Μπρέχτ, ο Ιονέσκο και ο Φεντώ… Φυσικά και ο Μπέκετ…

Μιλήστε μας για το έργο που γράψατε και σκηνοθετήσατε στο Altera Pars;
Το "In the Mood of Love" είναι μια μπαλάντα που θίγει με τρόπο παιγνιώδη τα θέματα και τις ρίζες της ερωτικής ζωής ενός ζευγαριού. Το πάθος, η ζήλια, ο θυμός, η σεξουαλικότητα, τα ερωτικά παιχνίδια, αποδίδονται εδώ από Εκείνη κι Εκείνον. Και στο τέλος, ο έρωτας θριαμβεύει όλων αυτών των δυσκολιών όπως άλλωστε λέει και η Edith Piaf, "Χωρίς τον έρωτα δεν είμαστε τίποτα". Δύο μουσικοί υποστηρίζουν το έργο. Γιατί, όταν το ρήμα, η λέξη, δεν μπορούν να εκφράσουν κάποια συναισθήματα, η τραγουδιστή φωνή και η μουσική, μπορούν. Δεν είναι μία μουσική κωμωδία, Μιούζικαλ όπως λένε οι Αγγλοσάξονες. Η Φανή Γέμτου ενσαρκώνει Εκείνη, μια γυναίκα δυναμική, αποφασιστική, απόλυτα ερωτευμένη με Εκείνον. Ο Νίκος Ζιάζιαρης, ενσαρκώνει Εκείνον. Ευάλωτος, ερωτευμένος, βυθισμένος στο νεανικό πολλές φορές, πάθος του… Είναι ηθοποιοί με μεγάλη ελευθερία. Είναι όμορφοι, αισθησιακοί, με ωραίες φωνές και ευρεία κινησιολογική ικανότητα. Δουλεύω μαζί τους με τoν τρόπο του Actors’Studio, προκειμένου ν’ ανακαλύψουν την αλήθεια των ρόλων τους και τις ψυχολογικές αποχρώσεις. Πλαισιώνονται από τον Κώστα Λώλο στο βιολί και τον Κωνσταντίνο Ευαγγελίδη στο πιάνο.

Ποια άλλα έργα έχετε γράψει;
Έχω γράψει το "Un Jour l’ Une, Un Jour l’ Autre". Πέντε πρόσωπα, μετά από απρόβλεπτες συναντήσεις, παρατηρούν αλλαγές στην προσωπικότητά τους. Αναφέρεται στον Ιανό, που απεικονίζει την πιθανότητα για κάποιον να φανερώσει την κρυμμένη πλευρά της προσωπικότητάς του.

Περισσότερες πληροφορίες

In the mood of love

  • Μουσικοθεατρική
  • Διάρκεια: 90 '

Οι διαφορετικές εκφάνσεις του έρωτα μέσα από το βίωμα ενός ζευγαριού σε μια παράσταση με ζωντανή μουσική.

Altera Pars

Μ. Αλεξάνδρου 123

Διαβάστε ακόμα

Τελευταία άρθρα Θέατρο

Για τον Γιάννη Χουβαρδά, ο 'Ιβάνοφ' είναι καθρέφτης της εποχής και της ψυχής μας

Ο "Ιβάνοφ!" του Τσέχοφ ζωντανεύει στη σκηνή του Δημοτικού Θεάτρου Πειραιά (από 23/1), αποκαλύπτοντας την αιώνια πάλη του ανθρώπου με τη ματαιότητα, την ηθική συνείδηση και την κατάθλιψη. Ο σκηνοθέτης Γιάννης Χουβαρδάς μιλά για την παράσταση που συνδυάζει τραγωδία, κωμωδία και μουσική, αποκαλύπτοντας καθρέφτες του δικού μας εσωτερικού κόσμου.

ΓΡΑΦΕΙ: ΜΑΡΙΑ ΚΡΥΟΥ
17/01/2026

"αθανασία": Όταν η πίστη πρωταγωνιστεί στη νέα παράσταση της Νεφέλης Μαϊστράλη

Θυμάστε την Αγία Αθανασία του Αιγάλεω; Την πίστη, τα θαύματα και το σκάνδαλο; Η ιστορία επιστρέφει στη σκηνή μέσα από το νέο έργο της Νεφέλης Μαϊστράλη, "αθανασία", σε σκηνοθεσία Θανάση Ζερίτη, με πρωταγωνίστρια την Έλλη Τρίγγου.

Έφυγε από τη ζωή η Μέλπω Ζαρόκωστα

Πέθανε σε ηλικία 93 ετών η ηθοποιός Μέλπω Ζαρόκωστα, αφήνοντας πίσω της μια σημαντική πορεία στο ελληνικό και ομογενειακό θέατρο, με θεατρικούς ρόλους, τηλεοπτικές εμφανίσεις και διεθνείς σπουδές στην υποκριτική.

Η κωμική όπερα Φάλσταφ επιστρέφει για έξι παραστάσεις στην Εθνική Λυρική Σκηνή

Στις 15, 18, 21, 26 Φεβρουαρίου και στις 1, 5 Μαρτίου αναβιώνει το κύκνειο άσμα του Βέρντι, που πρωτοπαρουσιάστηκε στη Σκάλα του Μιλάνου το 1893.

Ο Sidi Larbi Cherkaoui έρχεται στο Μέγαρο Μουσικής να χορέψει ενάντια στη βία και τη λήθη

Ένα συγκλονιστικό έργο μνήμης και συμφιλίωσης από τον Sidi Larbi Cherkaoui θα δούμε στο Φεστιβάλ της Ανοιξης του Μεγάρου Μουσικής. Ο χορός, η ζωντανή μουσική και η εικαστική δύναμη ενώνονται σε μια τελετουργία ταυτότητας, απώλειας και ανθρωπιάς.

"Ο Γιάννης το βούδι": Η αθέατη ιστορία ενός παιδιού ζωντανεύει στο Ίδρυμα 'Μιχάλης Κακογιάννης'

Το συνταρακτικό έργο της Ευαγγελίας Γατσωτή 'Ο Γιάννης το βούδι' επιστρέφει για λίγες μόνο παραστάσεις για να μας θυμίσει πόσο βαθιά μέσα μας ριζωμένα είναι τα αγκάθια της "μικρής" μας κοινωνίας.

"Μάκβεθ" από την Κατερίνα Ευαγγελάτου με Γάλλο και Καραμπέτη

Μετά από μια καθοριστική και ουσιαστική πορεία στο Φεστιβάλ Αθηνών Επιδαύρου, η Κατερίνα Ευαγγελάτου επιστρέφει σε έναν χώρο που δεν είναι απλώς τόπος δημιουργίας, αλλά κομμάτι της θεατρικής της μνήμης. Το Αμφι-Θέατρο ανοίγει ξανά έναν κύκλο συνέχειας, με σεβασμό στην ιστορία του και βλέμμα στραμμένο στο παρόν.