Επιστρέφει στον Σταθμό η "Ημέρα Κυρίου" του Γιάννη Τσίρου

Ο Γιάννης Τσίρος παίρνει θέση σε ζητήματα της εποχής μας μέσα από την γεμάτη σασπένς και χιούμορ "Ημέρα Κυρίου” που παρουσιάζεται για δεύτερη συνεχή χρονιά στο Θέατρο Σταθμός στην σκηνοθεσία του Μάνου Καρατζογιάννη που ανέδειξε το έργο με ευαισθησία και μέτρο στην ανάδειξη των συμβολισμών του, καθοδηγώντας έναν ωραίο θίασο: Μάξιμος Μουμούρης, Φαίη Ξυλά, Αναστασία Παντούση, Βασίλης Αθανασόπουλος.

Ο συγγραφέας είναι ένας εξαιρετικός ψυχογράφος, που σε όλα τα έργα του έχει έναν ιδιαίτερο τρόπο να αποτυπώνει τις αδύναμες στιγμές των ανθρώπων. Ο θεατής εύκολα αναγνωρίζει κάτι από τον εαυτό του στους ήρωες του Τσίρου: ειδικότερα στην "Ημέρα Κυρίου", μας τους παραδίδει στην καθημερινότητά τους, με τις ιδιομορφίες, το χιούμορ και κάτι μυστήριο να αιωρείται. Στο επίκεντρο του έργου βρίσκεται ένα εύπορο ζευγάρι μαζί με το υπηρετικό τους προσωπικό, τους οποίους παρακολουθούμε στη διάρκεια μιας Κυριακής, από το πρωί μέχρι το βράδυ. Καθισμένος δίπλα την πισίνα του σπιτιού τους χαλαρώνει ο σύζυγος, ο κύριος Ματθαίου (Μάξιμος Μουμούρης) χαζεύοντας στο κινητό του και η σύζυγος, η Ιουλία (Φαίη Ξυλά), κρυφακούει τους καβγάδες των νέων γειτόνων. Όλα μοιάζουν ιδανικά, αλλά η ευμάρεια δεν είναι αρκετή για να φέρει την ευτυχία. 

Στην προσπάθειά τους να επικοινωνήσουν και μέσα από ψυχρές και ειρωνικές ατάκες αποκαλύπτεται το κενό της σχέσης τους, οι φόβοι, η μελαγχολία, το αδιέξοδο. Στο σπίτι βρίσκονται η Λένα, η οικιακή βοηθός (Αναστασία Παντούση), μια τραυματισμένη γυναίκα, γεμάτη ευαισθησίες, και ο υπεύθυνος ασφαλείας, ο Άρης (Βασίλης Αθανασόπουλος), ένας άνδρας που δεν διστάζει να στοχοποιήσει όσους δεν έχουν την ελληνική ιθαγένεια.

Ο Μάνος Καρατζογιάννης που σκηνοθέτησε το έργο στο Θέατρο Σταθμός ανήκει σ' αυτούς που κατανοούν εις βάθος το έργο του Τσίρου, που γεύονται τη δύναμη των στιγμών και τη διάνοια του λόγου του. Που διακρίνουν την πολυσημία του, αλλά και την ψυχαναλυτική του χροιά. Η σκηνοθεσία του, με ειλικρίνεια, με ρεαλιστική λιτότητα και λεπτομερειακή επεξεργασία των νοημάτων και των  συναισθημάτων βοήθησε τους ηθοποιούς να αισθανθούν άνετα μέσα στους ρόλους που ερμηνεύουν, σ’ αυτό το έργο που μεταφέρει στη σκηνή την κοινωνική και κυρίως την ανθρώπινη αλήθεια.

Διαβάζουμε στην κριτική του "α”: Η "Ημέρα Κυρίου" διατηρεί το ενδιαφέρον, χωρίς να στοχεύει απλώς να δείξει στο θεατή "τι θα γίνει παρακάτω". Εξάλλου, ο Τσίρος δεν λύνει την υπόθεση, δεν αποκαλύπτει τον ένοχο. Πρόθεσή του δεν είναι να δημιουργήσει ένα έργο αστυνομικού ενδιαφέροντος, αλλά να θέσει υπ’ όψιν μας μια σειρά από μοτίβα συμπεριφορών και αντιλήψεων και να μας προβληματίσει πάνω σε αυτά. Η παράσταση του Μάνου Καρατζογιάννη που μας συστήνει το έργο είναι καλοδουλεμένη και έχει ωραία διανομή, κυρίως στον τρόπο με τον οποίο οι ηθοποιοί συλλαμβάνουν τέσσερα πρόσωπα που το καθένα για δικούς του λόγους διατηρούν μια ψύχραιμη, κάποτε ψυχρή, επιφάνεια, κάτω από την οποία σιγοβράζουν πολλά.

Η μουσική της παράστασης είναι του Γιώργου Πούλιου, το σκηνικό της Τέτας Τσαβδαρίδου, τα κοστούμια της Βασιλικής Σύρμα και οι φωτισμοί του Άγγελου Παπαδόπουλου.

Προπώληση μέσω viva.gr