Θέατρο Tempus Verum: Με ανατρεπτικό ρεπερτόριο τη νέα σεζόν 2022-23

Μετά την επιτυχία του προηγούμενου θεατρικού χειμώνα, το Θέατρο Tempus Verum - Εν Αθήναις υποδέχεται δυναμικά τη νέα σεζόν 2022-23 με ένα πλούσιο ρεπερτόριο. Για πρώτη φορά ο θεατρικός οργανισμός της οδού Ιάκχου θα παρουσιάσει επτά καινούργιες δικές του παραγωγές, καθώς και μία φιλοξενούμενη, με γνώμονα το όραμά του για ένα σύγχρονο, άκρως ανατρεπτικό ρεπερτόριο με ρηξικέλευθες προτάσεις και συνεργασίες. Όπως σημειώνει ο Καλλιτεχνικός Διευθυντής του θεάτρου Δημήτρης Λάλος: "Το όραμα μας είναι να μπορέσουμε να στεγάσουμε στο θέατρο νέους δημιουργούς που τολμούν να εκφραστούν, τολμούν να ανακαλύψουν νέους δρόμους, τολμούν τελικά να εκτεθούν και να ρισκάρουν. Προσκαλούμε το κοινό,  λοιπόν, να μας εμπιστευτεί και να διανύσει μαζί μας μια θεατρική χρονιά γεμάτη εκπλήξεις”.

Ορμώμενοι από το 1ο Φεστιβάλ Σκηνοθεσίας της "Μικρής Ακαδημίας” του Tempus Verum - Εν Αθήναις δύο νέοι καλλιτέχνες μας συστήνονται και παρουσιάζουν τη δουλειά τους. Ο Ιάκωβος Μολυμπάκης υπογράφει, σκηνοθετεί και ερμηνεύει τον "Εμετό στο κόρνερ!... μια παράσταση αγάπης” (από 7-30/10), εγκαινιάζοντας τη φετινή σεζόν. Μία περφόρμανς για την ερωτική απογοήτευση που ακροβατεί μεταξύ stand up, μαύρης κωμωδίας και in-yer-face θεάτρου. Ένας νέος, στην προσπάθεια του να υπάρξει, ερωτεύεται παράφορα μια κοπέλα με την οποία έχει επαγγελματική σχέση. Όταν ένα βράδυ της εκφράζει τα συναισθήματά του με ένα μήνυμα, αρχίζει να γράφει και να εξερευνά την έννοια της επιθυμίας. 

Η Κατερίνα Διονυσοπούλου, από την άλλη, σκηνοθετεί και συμπρωταγωνιστεί με τους Θέλμα Γεωργίου, Αμαλία Κόμινου, Βασίλη Λυμπερόπουλο και Εύα Χριστάνα στο έργο του Βασίλη Μαυρογεωργίου "Μία τεράστια έκρηξη” (από 7-30/10). Μια ενδοσκόπηση που θέτει ερωτήματα γύρω από την πορεία μας προς την ενηλικίωση.

Ένα απόγευμα σε τρία διαφορετικά διαμερίσματα, ή τρία διαφορετικά απογεύματα στο ίδιο διαμέρισμα. Αυτό εξερευνά η σκηνική σύνθεση τριών έργων της Λένας Κιτσοπούλου -"Μ.Α.Ι.Ρ.Ο.Υ.Λ.Α.", "Το Πράσινό μου το Φουστανάκι", "Ο Κατάθλας"- με τίτλο "Με σιχάθηκα… αλλά και πάλι όχι εντελώς" (φωτό εξωφύλλου) που σκηνοθετεί η Κρίστελ Καπερώνη με τις ηθοποιούς Νάστια Βραχάτη, Τζωρτζίνα Λιώση και Ηρώ Πεκτέση (από 14/11). Τρεις γυναίκες αγωνίζονται να επικοινωνήσουν τις ανησυχίες τους και να καταλάβουν: Πώς γίνεται να αισθάνομαι μόνη ανάμεσα σε τόσο πλήθος;

Έναν θίασο επτά ηθοποιών -Μελαχρινός Βελέντζας, Νικόλας Κατούνης, Γιάννης Κατσιμίχας, Αμαλία Κόμινου, Δήμητρα Μάζη, Γιώργος Τάτσης, Νάνσυ Χρυσικοπούλου- καθοδηγεί η Γεωργία Μαυραγάνη στη σκηνική μεταφορά του βιβλίου του Πρίμο Λέβι "Εάν αυτό είναι ο άνθρωπος”, σε θεατρική διασκευή των Ντομένικο Σκάρπα και Βάλτερ Μαλόστι και δραματουργική επεξεργασία από όλον τον θίασο (από 18/11). Η παράσταση που απευθύνεται σε όλες τις ηλικίες, "σκύβει” πάνω από την μαρτυρία εγκλεισμού στο στρατόπεδο καταναγκαστικής εργασίας του Άουσβιτς, όπως αυτή περιγράφεται στο βιβλίο, θέτοντας ερωτήματα και συμπεράσματα για τη ζωή  και τη "φύση” του ανθρώπου.

Ο Χρήστος Καρασαββίδης αντλώντας έμπνευση από τις κινηματογραφικές "Αυτόχειρες παρθένους" της Σοφίας Κόπολα και το ομώνυμο μυθιστόρημα του Τζέφρι Ευγενίδη, υπογράφει ένα μανιφέστο για μια γενιά που χάνεται. "Ένα καλοκαίρι του ΄80 τέσσερα κορίτσια αυτοκτόνησαν μυστηριωδώς. Ένα φθινόπωρο του ΄90 τέσσερα κορίτσια αυτοκτόνησαν μυστηριωδώς. Το ίδιο κι έναν χειμώνα του ΄00. Όπως και μια άνοιξη του ΄10. Κι αυτά τα κορίτσια θα μπορούσαν να είναι αδελφές ή φίλες ή άγνωστες. Θα μπορούσαν να ζουν στο ίδιο σπίτι ή όχι, στην ίδια εποχή ή όχι. Κι αυτή είναι η ιστορία τους. Έρωτας, θάνατος, φλερτ, σεξ, χιούμορ, αυτοκτονία σε μια προκλητική παράσταση για μια γενιά που έφυγε κρεμασμένη από μια θηλιά και μεθυσμένη από χάπια. Αλλά πάντα πανέμορφη” (από 13/1).

Η Violet Louise, κατά κόσμον Λουίζα Κωστούλα, συνεργάζεται ξανά με την ηθοποιό Αγλαΐα Παππά, σε μία πολυμεσική εκδοχή των "Τρωάδων” του Ευριπίδη (από 6/2) για τρία πρόσωπα που βασίζεται στον ήχο, τη μουσική και την εικόνα. Τα υλικά της παράστασης είναι αποτέλεσμα έρευνας στον τομέα της πολυμεσικής αφήγησης. Όπως σημειώνει η δημιουργός "Επιθυμία μας, υπήρξε η διερεύνηση της έννοιας του σύγχρονου ραψωδού που αφηγείται τα ανθρώπινα πάθη τόσο με τη χρήση του λόγου, όσο και με τη χρήση της τεχνολογίας. Πρόθεση μας, να δημιουργηθεί  ένα περιβάλλον βιωματικό για το θεατή, φέρνοντας τον σε επαφή με τα σπουδαία κείμενα της αρχαίας ελληνικής γραμματείας”. Επί σκηνής θα δούμε και τον Γιάννη Κατσιμίχα. Χρησιμοποιείται η μετάφραση του Μιχάλη Κακογιάννη. Η παράσταση πρωτοπαρουσιάστηκε μέσα στο Μουσείο της Αρχαίας Ολυμπίας, στο πλαίσιο της Αφής της Ολυμπιακής Φλόγας.

Ο Χάρης Φραγκούλης σκηνοθετεί τον Κωνσταντίνο Αβαρικιώτη στη "Σκέψη” του Λεονίντ Αντρέγιεφ (από 5/5). Στο έργο που γράφτηκε το 1902, ο γιατρός Κερζέντσεφ δολοφονεί έναν φίλο του και απολογείται για αυτή του την πράξη. Άραγε οι κριτές του τον θεωρούν τρελό και ποια είναι η πραγματική αλήθεια; 

Οι "Λουόμενες” σε κείμενο και σκηνοθεσία της Κατερίνας Μαυρογεώργη, μετά την επιτυχία τους στο θέατρο Skrow, επιστρέφουν για τρίτη χρονιά από 19/10 με τις Κατερίνα Λάττα, Νικολίτσα Ντρίζη και Μαρία Πετεβή. Όπως σημειώνει η δημιουργός για την μοναδική φιλοξενούμενη παραγωγή που θα δούμε φέτος στο Tempus Verum: "...Οι Λουόμενες είναι τρεις ηρωίδες με βαθιά πάθη   και αδυναμίες. Έχουν αμαρτήσει  βαριά ή έτσι νομίζουν. Έχουν πιει ουκ ολίγες φορές  αλκοόλ ώσπου να λιποθυμήσουν, έχουν κάνει   σεξ με   συντρόφους, ήταν φιλόδοξες, θυσίασαν πολλά για να είναι ανεξάρτητες, ελεύθερες.   Και το φέρουν βαρέως. Μέσα στο υδροθεραπευτήριο απαλλάσσονται σταδιακά από αυτό το φορεμένο φορτίο. Μοιράζονται τις ιστορίες τους υπό ένα νέο πρίσμα. Αυτό το νέο πρίσμα, αυτή την καινούργια αλφαβήτα τώρα την μαθαίνουμε συλλογικά σαν κοινωνία, αργά και δύσκολα και με φοβερή αντίσταση. Μας καταδιώκει η κωμικοτραγική πεποίθηση ότι το να είσαι γυναίκα σημαίνει να έχεις αμαρτήσει".