"Το Τρίτο Στεφάνι" για λίγο ακόμα στο Παλλάς

Η Μαρία Καβογιάννη πραγματοποιεί μια μεστή απόδοση και η Μαρία Κίτσου στηρίζει την παράσταση με στιβαρότητα στο «Τρίτο Στεφάνι» του Κώστα Ταχτσή. Προλαβαίνετε να τις απολαύσετε μαζί με ένα ωραίο θίασο μέχρι αρχές Ιανουαρίου.

«Το Τρίτο Στεφάνι» για λίγο ακόμα στο Παλλάς

Το προσωπικό συνδιαλέγεται με το κοινωνικό και εθνικό παρελθόν, την ιστορία της Ελλάδας των νεότερων χρόνων στο έργο-σημείο αναφοράς για τη νεότερη ελληνική πεζογραφία "Το Τρίτο Στεφάνι" του Κώστα Ταχτσή. Ο Κωνσταντίνος Μαρκουλάκης διασκεύασε το μνημειώδες μυθιστόρημα μαζί με τον Νίκο Μανουσάκη και το σκηνοθέτησε με γρήγορη ροή, συνεχείς δράσεις και πολυπληθείς σκηνές, στη μεγαλύτερη παραγωγή που γεννήθηκε μέσα στην πανδημία. Η παράσταση χειροκροτήθηκε μέχρι σήμερα από 40.000 θεατές και ταξίδεψε διαδικτυακά μέσω online streaming σε 23.000 σπίτια, σε 52 χώρες και 5 ηπείρους. Κάθε βράδυ η σκηνή του Παλλάς γεμίζει με άρωμα Ελλάδας. Τα γυναικεία πρόσωπα είναι κυρίαρχα στο έργο και μέσα στα λόγια και στη ζωή τους καθρεφτίζεται η ελληνική κοινωνία. Η Μαρία Καβογιάννη πραγματοποιεί μια μεστή απόδοση και η Μαρία Κίτσου στηρίζει την παράσταση με στιβαρότητα όπως γράφει στην κριτική της η Τώνια Καράογλου.

"Το Τρίτο Στεφάνι" για λίγο ακόμα στο Παλλάς - εικόνα 1
© Ελίνα Γιουνανλή

"Γύρω από τις δύο κεντρικές ηρωίδες, την Εκάβη και τη Νίνα, πεισματάρες και μαχήτριες της ζωής, πρωταγωνίστριες δύο διαδρομών πότε παράλληλων και πότε τεμνόμενων, ο Μαρκουλάκης στήνει ένα πολύχρωμο γαϊτανάκι, φέρνοντας το ιδιωτικό σε συνομιλία με το δημόσιο και τις προσωπικές ιστορίες πλάι στη μεγάλη Ιστορία. Το βλέμμα του είναι ανθρωποκεντρικό –εξάλλου και στο κείμενο του Ταχτσή το κέντρο είναι ο άνθρωπος, ενώ δεν είναι λίγοι οι ήρωες στους οποίους διακρίνεις στοιχεία του συγγραφέα–, ενώ ευδιάκριτη είναι και η αισιόδοξη σκηνοθετική οπτική, η επιμονή στο γεγονός ότι αυτές οι γυναίκες, οι άνθρωποι του έργου, εντέλει μια ολόκληρη χώρα, πεισμώνουν, μάχονται και "κερδίζουν", παρά τα τραύματα και τις απώλειες". "Το Τρίτο Στεφάνι", συνεχίζει στο Θέατρο Παλλάς και ολοκληρώνει την επιτυχημένη του πορεία, την Κυριακή 9 Ιανουαρίου.

Περισσότερες πληροφορίες

Το τρίτο στεφάνι

  • Δραματοποιημένο Μυθιστόρημα
  • Διάρκεια: 150 '

Έργο-σημείο αναφοράς για τη νεότερη ελληνική πεζογραφία, το οποίο αφηγείται την Ιστορία της χώρας μέσα από τη ζωή δύο γυναικών με φόντο τον Μεσοπόλεμο και την Κατοχή.

Παλλάς

Βουκουρεστίου 5 (City Link)

Διαβάστε ακόμα

Τελευταία άρθρα Θέατρο

"Η πλεξούδα": Το παγκόσμιο best seller για πρώτη φορά στο θέατρο

"Η πλεξούδα", θεατρική μεταφορά του παγκόσμιου best seller της Λετισιά Κολομπανί, ένας ύμνος στο θάρρος και τη δύναμη των γυναικών ανεβαίνει για πρώτη φορά στη χώρα μας, σε σκηνοθεσία Κυριακής Σπανού στο Μεταξουργείο.

ΓΡΑΦΕΙ: ATHINORAMA TEAM
13/01/2026

"Κίτρινο Φεγγάρι": Το έργο που μιλά για την ψυχική υγεία των νέων κάνει θεατρική πρεμιέρα στις 15 Ιανουαρίου

Δύο έφηβοι στο χείλος του γκρεμού. Ένας φόνος που θα αλλάξει τα πάντα. Ένα ταξίδι χωρίς επιστροφή στα Χάιλαντς της Σκωτίας.

"Πόσα τσιγάρα έχω καπνίσει από τότε που έφυγες": Μια παράσταση για το ghosting

Ο μονόλογος της Μαργαρίτας Παπαγιάννη για το το ghosting, σε σκηνοθεσία Θανάση Ζερίτη, έρχεται τον Φεβρουάριο στο Θέατρο του Νέου Κόσμου.

"Η Δύναμη της συνήθειας" vol.2 : Μια σκοτεινή κωμωδία για το τέλος του πολιτισμού

Ο Γιάννος Περλέγκας και οι "κι όμΩς κινείται" ζωντανεύουν το τσίρκο του Τόμας Μπέρνχαρντ στη σκηνή του θεάτρου Ροές.

Ποια παράσταση θα δούμε σύντομα στην Αγγλικανική Εκκλησία

Ο Νικόλας Ανδρουλάκης θα παρουσιάσει τον αναστοχαστικό "Ηλίθιο" στο χώρο της Αγγλικανικής Εκκλησίας Αγίου Παύλου, από 5 Φεβρουαρίου.

"Ακρωτήρι" με τη Μαρία Ναυπλιώτου: Τελευταίες παραστάσεις στην Αθήνα

Η παράσταση "Ακρωτήρι" χειροκροτήθηκε από χιλιάδες θεατές στο Θέατρο Ιλίσια και από τις 23 Ιανουαρίου θα παίζεται στο Radio City της Θεσσαλονίκης.

Μια συνέντευξη σε κίνηση: Η Τατιάνα Λύγαρη και το Τρένο το Ρουφ που δεν σταματά ποτέ

Με αφορμή μια συνέντευξη–κατάθεση ψυχής, η δημιουργός του Τρένου στο Ρουφ Τατιάνα Λύγαρη, αφηγείται ένα ταξίδι τριών δεκαετιών πάνω σε σκουριασμένες ράγες, όπου η τέχνη, η επιμονή και η μνήμη μεταμορφώνουν βαγόνια σε ζωντανό πολιτισμό.