Σχέδιο στήριξης και ανάπτυξης του ελληνικού θεάτρου ζητά η Ένωση Θεατρικών Παραγωγών

Τα αιτήματα της μετά και το τελευταίο κλείσιμο των θεάτρων προβάλλει η ένωση των επιχειρηματιών του θεάτρου.

Σχέδιο στήριξης και ανάπτυξης του ελληνικού θεάτρου ζητά η Ένωση Θεατρικών Παραγωγών

Για άλλη μια φορά ανακοινώθηκε η παύση κάθε πολιτιστικής δραστηριότητας, από την 3η Νοεμβρίου και για ένα μήνα, στο πλαίσιο των νέων μέτρων για την καταπολέμηση της πανδημίας, κι ενώ το ελληνικό θέατρο, ήδη πληττόμενο εδώ και 10 μήνες, μόλις και μετά βίας κατάφερε να ξεκινήσει τη λειτουργία του στα μέσα Οκτωβρίου με πολλές επαναλήψεις (για ευνόητους λόγους) αλλά και φιλόδοξες για την εποχή παραγωγές και το μη βιώσιμο πρωτόκολλο όσον αφορά το ποσοστό πληρότητας στο 30%. Κι όπως υπογραμμίζει η Ένωση Θεατρικών Παραγωγών «ο χώρος του Πολιτισμού και ειδικότερα του θεάτρου ξεψυχάει» μπαίνοντας τώρα σε μια νέα περίοδο ανασφάλειας, ως ο πλέον ταλαιπωρημένος κλάδος της ελληνικής οικονομίας, που καλείται για τέταρτη φορά να βάλει λουκέτο με ανυπολόγιστες οικονομικές ζημίες, που πλέον συνεπάγονται την οικονομική καταστροφή.

Η Ένωση Θεατρικών Παραγωγών μετά τις δηλώσεις του Πρωθυπουργού στο διάγγελμα του Σαββάτου πως «τα μέτρα επικεντρώνονται σε δύο εστίες, που, διαπιστωμένα, ευνοούν τη μετάδοση του ιού: Στη διασκέδαση και την κινητικότητα των πολιτών» επισημαίνει «πως το θέατρο αδίκως ταυτίζεται με διάφορες μορφές διασκέδασης, καθώς αποτελεί αυστηρά μέσο ψυχαγωγίας, που συμβάλλει στην ομαλή κοινωνική λειτουργία και ανάπτυξη. Το θέατρο αποτελεί εργασιακό χώρο, που ουδέποτε συνδέθηκε με κρούσμα, και λειτουργεί κατά κοινή ομολογία με αυστηρή τήρηση του υγειονομικού πρωτοκόλλου, από το σύνολο των δραστηριοποιούμενων στο χώρο. Αναμφίβολα, και χωρίς διάθεση κοινωνικού αυτοματισμού, οι θεατρικές αίθουσες λειτουργούν ασφαλέστερα από εμπορικά κέντρα, Μέσα Μαζικής Μεταφοράς, κομμωτήρια και Εκκλησίες. Και αυτό οφείλουμε να το υπερασπιστούμε».

«Η λειτουργία των θεάτρων θα έπρεπε πάνω απ΄ όλα να είναι πολιτική επιλογή και απόφαση της Κυβέρνησης και να μην υπαγορεύεται από τις οριζόντιες και ισοπεδωτικές πολλές φορές προτάσεις των επιδημιολόγων. Μέσα σε αυτό το δυσμενές περιβάλλον, η ελληνική θεατρική παραγωγή συνθλίβεται στην προσπάθειά της να επιβιώσει, και η αντιμετώπιση του οικονομικού μεγέθους καθίσταται πλέον σχεδόν αδύνατη». Έτσι, η Ένωση Θεατρικών Παραγωγών υπογραμμίζει το χρέος της Πολιτείας να στηρίξει έμπρακτα τον χώρο του ελληνικού θεάτρου και το σύνολο της ελληνικής πολιτιστικής παραγωγής, επενδύοντας στον αναπτυξιακό ρόλο που μπορεί να διαδραματίσει στην εθνική οικονομία το θέατρο, όπως έπραξαν πλήθος κυβερνήσεις άλλων ευρωπαϊκών χωρών, βάσει ενός αναπτυξιακού σχεδίου.

Τα αιτήματα της Ένωσης Θεατρικών Παραγωγών

- Η Ελληνική Πολιτεία να διατηρήσει Ανοιχτά τα θέατρα, ως ασφαλείς χώρους συνάθροισης, στο βαθμό που δεν εφαρμόζεται ολικό lockdown.

- Όσο διαρκεί η πανδημία, οι θεατρικές παραγωγές που λειτουργούν να επιδοτούνται με αποζημίωση που ισούται με το 40% των - βάσει αδείας- θέσεων της αίθουσας.

- Να αποζημιωθούν οι παραγωγές που σταμάτησαν λόγω κυβερνητικής απόφασης [12 Μαρτίου, 20 Σεπτεμβρίου και 3 Νοεμβρίου] με δίκαια και ασφαλή κριτήρια, που να προκύπτουν από τη διαφορά των εσόδων από το 2019 στο 2020.

- Να αποζημιωθούν οι αίθουσες που έκλεισαν με κυβερνητική εντολή ή που είναι αδύνατον να λειτουργήσουν με τα αυστηρά υγειονομικά πρωτόκολλα, με το 20 % της δυναμικότητας τους βάσει νόμιμης άδειας.

- Να αποζημιωθούν οι παραστάσεις που ακυρώθηκαν από δήμους και περιφέρειες, χωρίς κρατική εντολή.

- Να καταρτιστεί από την κυβέρνηση, σε συνεργασία με τους εκπροσώπους θεατρικών φορέων, σχέδιο στήριξης και ανάπτυξης του ελληνικού θεάτρου.

Διαβάστε ακόμα

Τελευταία άρθρα Θέατρο

Δημήτρης Τάρλοου: 40 χρόνια θέατρο

4 δεκαετίες καλλιτεχνικής διαδρομής συμπληρώνει φέτος ο Δημήτρης Τάρλοου, ενώ η εταιρεία Δόλιχος που ίδρυσε κοντεύει τις τρεις — μια πορεία ισχυρής παρουσίας, που γεφυρώνει το κλασικό με το σύγχρονο.

ΓΡΑΦΕΙ: ΤΩΝΙΑ ΚΑΡΑΟΓΛΟΥ
07/02/2026

Το ελληνικό έργο είναι τάση: Πέντε παραστάσεις που αξίζει να δείτε

Το ελληνικό έργο είναι πια τάση - και όχι τυχαία. Μιλά τη γλώσσα μας, αφηγείται ιστορίες που αναγνωρίζουμε και ανεβαίνει στη σκηνή με τόλμη, χιούμορ και συγκίνηση.

Ο Θανάσης Σαράντος, η 'Αντιγόνη' κι ένας κόσμος με το δίλημμα "ασφάλεια ή ελευθερία"

Μιλήσαμε με τον ηθοποιό και σκηνοθέτη Θανάση Σαράντο για την 'Αντιγόνη' του, ένα πολιτικό θρίλερ, τοποθετημένο στη δεκαετία του ‘70, που θέτει σκοτεινά ερωτήματα για την τραγωδία του Σοφοκλή αλλά και για τη σημερινή εποχή.

"Το ξενοδοχείο η νύχτα που πέφτει": Έργο του Νάνου Βαλαωρίτη στο Δημοτικό Θέατρο Πειραιά

Ένα έργο του Έλληνα λογοτέχνη που υπερασπίστηκε όσο λίγοι το ποιητικό κίνημα "beat", παρουσιάζεται από τη Λίνα Φούντογλου, φωτίζοντας την αγωνία, την ανυπακοή και τα υπαρξιακά αδιέξοδα του σύγχρονου ανθρώπου.

Τι κάνει... "(κρότο)" στο Ίδρυμα Μιχάλης Κακογιάννης;

Μια σύγχρονη σκηνική σύνθεση εμπνευσμένη από το διήγημα "Ο τρόμος" της Λιλής Ζωγράφου φωτίζει τη βία και την αδικία της καθημερινότητας έως τον αναπόφευκτο "(κρότο)".

4 παραστάσεις που αξίζει να (ξανα)δείς

Τέσσερις θεατρικές επαναλήψεις που σου ανοίγουν άλλους κόσμους και αξίζει να παρακολουθήσεις.

"Η Γυναίκα της Ζάκυθος": Ποίηση και μνήμη σε ζωντανό καφενείο

Η παράσταση "Η Γυναίκα της Ζάκυθος και άλλες αιώνιες μνήμες" επιστρέφει στο ιστορικό καφενείο "Σωκράτης", με τη σκηνοθετική επιμέλεια της Αντιγόνης Γύρα, όπου η ποίηση του Σολωμού ζωντανεύει μέσα από φωνή, κίνηση και μουσική, σε μια εμπειρία σωματική και συναισθηματική.