Ένας ιδανικός κόσμος μπορεί να έρθει μετά από ένα «Σημείο τομής»

Στο Altera Pars, η νεαρή Μαρθίλια Σβάρνα γράφει και πρωταγωνιστεί με τον Λάμπρο Κωνσταντέα στο έργο «Το σημείο τομής».

Ένας ιδανικός κόσμος μπορεί να έρθει μετά από ένα «Σημείο τομής»

Δύο νέοι καλλιτέχνες, η Κάρολ και ο Μπράιαν, είναι τα διαχρονικά σύμβολα της νεότητας όλων μας. Γεμάτοι όνειρα, ελπίδες και ασίγαστη ορμή, φαντασιώνονται έναν καλύτερο κόσμο, βάζοντας τον πήχη πολύ ψηλά. Οι εξωτερικές συνθήκες και οι εσωτερικές αναταράξεις, όμως, δημιουργούν εμπόδια ανυπέρβλητα.

Ένας ιδανικός κόσμος μπορεί να έρθει μετά από ένα «Σημείο τομής» - εικόνα 1

Το «Σημείο τομής», το πρώτο έργο της νεαρής συγγραφέως και πρωταγωνίστριας Μαρθίλιας Σβάρνα είναι ένα έργο για τη μοναξιά, τη νεότητα και το βάρος των προσδοκιών του κόσμου, το οποίο κατά τη σκηνοθεσία του Γιώργου Σίμωνα τοποθετείται μεν χωροχρονικά στη Νέα Υόρκη του 1960, αλλά παίρνοντας την αισθητική της εποχής, παραμένει αόριστο και διαχρονικό.

Ένας ιδανικός κόσμος μπορεί να έρθει μετά από ένα «Σημείο τομής» - εικόνα 2

Το έργο, που ανέβηκε στο Marilyn Monroe Theatre στο Χόλιγουντ, παρουσιάζεται για πρώτη φορά στην Ελλάδα και στο πλευρό της Σβάρνα, βρίσκεται ο Λάμπρος Κωνσταντέας («Μαθήματα Πολέμου» του Δημήτρη Λιγνάδη, «Ο πρίγκιπας και ο φτωχός» της Σοφίας Βγενοπούλου»).

Ένας ιδανικός κόσμος μπορεί να έρθει μετά από ένα «Σημείο τομής» - εικόνα 3

Το σημείωμα που έγραψε η Μαρθίλια Σβάρνα για το έργο

«Ξεκίνησα να γράφω αυτό το έργο λίγο πριν τελειώσω τις σπουδές μου στη σχολή Lee Strasberg. Επηρεασμένη από την φύση του Method Acting που διδάχτηκα εκεί, αποφάσισα να γράψω ένα νατουραλιστικό κείμενο, σχεδόν κινηματογραφικό, το οποίο μέσα του περικλείει πολλά θέματα που με απασχολούσαν και βίωνα η ίδια εκείνη την περίοδο. Όπως για παράδειγμα η μοναξιά, η απόσταση από οτιδήποτε δικό μου, το βάρος των προσδοκιών του κόσμου...
Το γεγονός ότι η ιστορία διαδραματίζεται το ‘60 και το ‘70 είναι αποκλειστικό αποτέλεσμα των μουσικών προτιμήσεων μου και της ρομαντικής διάθεσης της «εποχής χωρίς ίντερνετ», και χωρίς όλα τα μέσα της δικής μου εποχής. Δεν γράφτηκε για πολιτικούς λόγους, ούτε γιατί δεν ήθελα να «ακουμπήσω» τη σημερινή εποχή. Ίσα ίσα, κάνω έναν παραλληλισμό των εποχών και των «προβλημάτων», τα οποία, απ´ ότι φαίνεται, είναι ακόμα τα ίδια με τότε.
Στην ελληνική εκδοχή του έργου, η διαχρονικότητα όλων αυτών των καταστάσεων παρουσιάζεται ακόμα πιο έντονα, χάρη στη σκηνοθεσία του Γιώργου Σίμωνα. Αλλάζοντας το ύφος του έργου από νατουραλιστικό σε υπερρεαλιστικό, τοποθετεί την ιστορία των δύο ηρώων, σε έναν χωροχρόνο ο οποίος ναι μεν είναι ντυμένος με την αισθητική του 1960, αλλά παραμένει αόριστος ως προς όλα τα υπόλοιπα. Γιατί τελικά, είναι μια ιστορία δύο ανθρώπων η οποία θα μπορούσε να έχει συμβεί οποτεδήποτε».

iΠροπώληση μέσω viva.gr | fb: @tosimeiotomis

Διαβάστε ακόμα

Τελευταία άρθρα Θέατρο

Η Στέγη χορεύει 4 ημέρες για το "οικείο" και το "ανοίκειο"

Έως τις 8 Φεβρουαρίου θα διεξαχθεί το φεστιβάλ σύγχρονου χορού Onassis Dance Days 2026, που εστιάζει φέτος σχέσεις αίματος, μνήμης ή και φαντασίας.

ΓΡΑΦΕΙ: ATHINORAMA TEAM
05/02/2026

Ιβάνοφ!

Ο Τσέχοφ "τραγουδάει τα μπλουζ" σε αυτό το ατμοσφαιρικό, σε σημεία συναρπαστικό, αλλά και με κάποια θολά στοιχεία ανέβασμα του ολιγοπαιγμένου έργου του Ρώσου συγγραφέα. | Powered by Uber

Η συναρπαστική εξέγερση του Χούλιο Τόγκα

Ένα έργο -και μια παράσταση- για τον καλλιτέχνη του 21ου αιώνα (που μετεωρίζεται ανάμεσα στην εξέγερση και τον συμβιβασμό), που κρύβει το πολιτικό του σχόλιο πίσω από μουσική, χιούμορ και υπόγεια μελαγχολία. | Powered by Uber

Βερόνικα Δαβάκη - Ιβάν Σβιτάιλο για τη δαιμόνια "Locandiera" του Γιάννη Κακλέα

Σε μια συνέντευξη αφιερωμένη στην πειραγμένη κωμωδία του Γκολντόνι "Λοκαντιέρα" σε σκηνοθεσία Γιάννη Κακλέα και μουσική Δημήτρη Παπαδημητρίου, μιλήσαμε με τους Βερόνικα Δαβάκη και Ιβάν Σβιτάιλο (από 5/2, Θέατρο Τέχνης).

Το θρυλικό έργο που θα ξαναδούμε στο Εθνικό Θέατρο μετά από 41 χρόνια

Το κύκνειο άσμα του Άντον Τσέχωφ κάνει πρεμιέρα στο Εθνικό Θέατρο σε σκηνοθεσία Έκτορα Λυγίζου, με ένα θίασο έντεκα σπουδαίων ηθοποιών.

"Μήδεια Έξοδος ΙΙΙ": Μια ζωντανή εικαστική εγκατάσταση στη Γλυπτοθήκη

Ο Κωνσταντίνος Χατζής σκηνοθετεί τη "Μήδεια" ως σύμβολο ξεριζωμού, ενώ η μουσική του Γιώργου Κουμεντάκη Eros/Demon συνηγορεί σε μια έντονη, εικαστική συνάντηση με το αρχαίο κείμενο και το γλυπτό του Χαλεπά.

Με 'Εμιγκρέδες' ανοίγει το Θέατρο Μετς του Σωτήρη Τσαφούλια

Ο Βλαδίμηρος Κυριακίδης υπογράφει τους 'Εμιγκρέδες', εγκαινιάζοντας το νέο θέατρο Μετς του Σωτήρη Τσαφούλια και της Άννας Μενενάκου.