«Μαρμαρωμένες Τρωάδες»
Η μουσικός-performer Λουΐζα Κωστούλα (Violet Louise) βρίσκεται πίσω από αυτή την οπτικοακουστική σκηνική αφήγηση, βασισμένη στις «Τρωάδες» του Ευριπίδη σε μετάφραση Μιχάλη Κακογιάννη. Η παράσταση παίχτηκε στην Αίθουσα αετωμάτων του Μουσείου της Αρχαίας Ολυμπίας (20/4/2016), στο πλαίσιο των καλλιτεχνικών εκδηλώσεων για την Αφή της Ολυμπιακής Φλόγας, και προτού ταξιδέψει σε πόλεις της περιφέρειας και του εξωτερικού κάνει στάση στην Αθήνα, στο Ίδρυμα «Μιχάλη Κακογιάννη». Η Αγλαΐα Παππά κρατά το ρόλο της Εκάβης, κι αν αναρωτιέστε για το συμβολικό της τίτλο, όπως εξηγεί η νεαρή σκηνοθέτις «μεταφέρει όλο το διαχρονικό βάρος των δεινών και της φρίκης του πολέμου» (Στις 22, 23/5).
«Η Αποστολή, ανάμνηση από μιαν Επανάσταση»
Το ποιητικό και ελάχιστα γνωστό έργο του Χάινερ Μίλερ που διερευνά τις έννοιες της ανατροπής, της προδοσίας και του ιστορικού τραύματος –αν θυμάστε ανέβηκε το 2011 στη Στέγη Γραμμάτων & Τεχνών από τον Ανέστη Αζά– ανεβαίνει τώρα από έναν άλλο αξιόλογο πειραματιστή, τον Σάββα Στρούμπο και την ομάδα του Σημείο Μηδέν. Στην ερευνητικού ύφους παράστασή τους «εμβόλιμο στο έργο της Αποστολής, σύμφωνα με την προσφιλή συνήθεια του Μίλερ», βρίσκεται ένα κείμενο πρόζας, «Ο άντρας στον ανελκυστήρα», που παραπέμπει στον κόσμο του Φραντς Κάφκα (Άττις-Νέος Χώρος, από 20/5).
«Αδαμαντία»
Ο μονόλογος του Παναγιώτη Μέντη, που παίχτηκε το χειμώνα στο Θέατρο Τέχνης «Κάρολος Κουν», τώρα επαναλαμβάνεται για λίγες παραστάσεις στο Δημοτικό Θέατρο Πειραιά. Η Μάνια Παπαδημητρίου είναι η πρωταγωνίστρια αυτού του έργου, το οποίο βασίζεται σε πραγματική αλληλογραφία και περίμενε χρόνια την ανακάλυψή του από τον σκηνοθέτη Κωστή Καπελώνη. Δίνει την αίσθηση ενός μανιφέστου υπέρ των γυναικών που πρέπει να τα φέρουν όλα εις πέρας και κάπου ανάμεσα τις συµβάσεις και τους συµβιβασµούς να θέσουν τις δικές τους προτεραιότητες (στις 20-22/5)
«Πέρασε ένας χρόνος»
Σε ένα σπίτι στον Κολωνό (Θυάμιδος 9) πραγματοποιείται η παράσταση της Ναταλίας Στυλιανού, που αγγίζει με θεατρικό τρόπο το θέμα της προσωπικής και της συλλογικής μνήμης. Μαζί με τους συνεργάτες της αναζητά με διερευνητικό πνεύμα μια νέα σχέση ανάμεσα στον θεατή και τον ηθοποιό που εδώ μοιράζονται τον ίδιο ζωτικό χώρο. Η Ναταλία Στυλιανού γράφει στο σημείωμά της: «Επτά νέοι ηθοποιοί, με όχημα την ελληνική παράδοση και την ελληνική ιστορία του 20ού αιώνα, γίνονται αφηγητές-επισκέπτες επί σκηνής σε μια προσπάθεια να συσχετίσουν, πιθανώς να ταυτιστούν και τελικά να ανακαλύψουν τι είναι αυτό που τους στοιχειώνει σήμερα» (από 19/2).
Περισσότερες πληροφορίες
Αδαμαντία
Η Αδαμαντία, γυναίκα και άντρας, μάνα και πατέρας, καλείται να απολογηθεί για όσα λαχτάρησε, αλλά δεν έζησε και προσπαθεί να επιβιώσει για να φροντίσει τα παιδιά της, δηλαδή το μέλλον
Η αποστολή: Ανάμνηση από μιαν Επανάσταση
Η παράσταση διερευνά τις έννοιες της ανατροπής, της προδοσίας και του ιστορικού τραύματος. Εμβόλιμο στο έργο το κείμενο πρόζας «Ο άντρας στον ανελκυστήρα»
Μαρμαρωμένες Τρωάδες
Ένα οπτικό-ηχητικό τοπίο βασισμένο στις «Τρωάδες» του Ευριπίδη αναπαριστά τον τραγικό αποχαιρετισμό των γυναικών της Τροίας στην πατρίδα και τους νεκρούς τους.
Πέρασε ένας χρόνος
Σε ένα παλιό σπίτι στον Κολωνό και όχι σε κάποιο θέατρο, επτά νέοι ηθοποιοί, με όχημα την ελληνική παράδοση και την ιστορία του 20ού αιώνα, γίνονται αφηγητές-επισκέπτες, διερευνώντας τι είναι αυτό που τους στοιχειώνει σήμερα
