Η «Αλάσκα» και το «Νηπιαγωγείο» εμπνέουν το χορό. Πρωτότυποι είναι οι τίτλοι των νέων έργων που παρουσιάζουν δυο από τις πιο αξιόλογες Ελληνίδες χορογράφους.
«Alaska»
Η Ίρις Καραγιάν «παγώνει» για λίγο τη σκηνή της Στέγης Γραμμάτων και Τεχνών (26-29/2) και μέσα σε έναν άδειο λευκό σκηνικό τοπίο, που δημιούργησε ο Γιώργος Μαραζιώτης για την παράσταση «Alaska», τοποθετεί πέντε χορευτές. Τα σώματά τους, σε άμεση αλληλεπίδραση με τη μουσική του τσελίστα και συνθέτη ηλεκτρονικής μουσικής Νίκου Βελιώτη βρίσκονται σε διαρκή επαφή, γλιστρούν το ένα πάνω στο άλλο, δημιουργώντας στενούς, οριακούς χώρους και ενεργοποιώντας κινητικά ερεθίσματα. Η λεπτομέρεια της κίνησης του συνόλου και του καθενός ξεχωριστά, δίνει στον θεατή την εντύπωση κοντινού πλάνου (close-up), σαν να παρακολουθεί μια μικροχορογραφία.
«Νηπιαγωγείο»
Στο hot spot της underground θεατρικής δημιουργίας, το Μπαγκλαντές, η Μαρία Γοργία στήνει ένα «Νηπιαγωγείο». Εκεί, μαζί με τους περφόρμερ-χορευτές Σάνια Στριμπάκου, Τίμο Ζέχα και Μυρτώ Δελημιχάλη, με εκφραστικά εργαλεία την κίνηση και το λόγο, στοχεύουν «στην αφύπνιση διαχρονικών ερωτημάτων σε ό,τι αφορά την πάλη του Εαυτού με το Εγώ του, του Υποκειμένου με τον Άλλον» (από 26/2).
Περισσότερες πληροφορίες
Alaska
Πειραματισμός με τις αισθήσεις και τον τρόπο με τον οποίο αυτές λειτουργούν σε σχέση με την αντίληψη και την κατανόηση της εικόνας σε κίνηση.
Νηπιαγωγείο
«Το υπερεγώ του ανήλικου ενήλικου δεν είναι παρά η άλλη εκδοχή του παιδικού ναρκισσισμού», δηλώνει η χορογράφος στη νέα της παράσταση με εκφραστικά εργαλεία την κίνηση και το λόγο.
