Την οπτική ποίηση του CAConrad γραμμένη μέσα από σωματικές τελετουργίες που γίνονται λέξεις και σχήματα στο χαρτί μας συστήνει στα ελληνικά, όπου τα ποιήματά του είναι πιο παχιά όπως χαρακτηριστικά τα αποκάλεσε η ποιήτρια και µεταφράστρια Κρυστάλλη Γλυνιαδάκη που τα απέδωσε μοναδικά στη γλώσσα μας και συνομίλησε με το ποιητό (όπως προσδιορίζεται) στις 13 Μαΐου στο EIGHT / ΤΟ ΟΧΤΩ. Η έκδοση αυτή είναι η μετάφραση του έργου Listen to the Golden Boomerang Return (Wave Books / UK Penguin, 2024), η οποία υποστηρίχθηκε από τον οργανισμό Phenomenon και κυκλοφορεί από τις εκδόσεις Κείμενα.
Το CAConrad έχει γράψει 9 βιβλία, ενώ εκθέτει τα ποιήματά του ως αντικείµενα τέχνης, πιο πρόσφατα στην Ισπανία, την Πορτογαλία και τη Μεγάλη Βρετανία, όπου όπως έγραψε ο Sam Moore στο περιοδικό Frieze μεγαλώνοντας το μέγεθος και αλλάζοντας τη μορφή τους ενίσχυσε ένα από τα βασικά χαρακτηριστικά της γραφής του, την απεικόνιση του πώς είναι να κινείσαι στον κόσμο είτε αναγκαλισμένο είτε αντιμέτωπο με τόσο σύνθετα, επισφαλή συναισθήματα. Παρότι όπως μας είπε το ίδιο το ποιητό δεν ήταν τόσο όμορφα όσο στους τοίχους της Ανάφης όπου είχαν παρουσιαστεί κατόπιν πρόσκλησης του Phenomenon.
Με το βιβλίο "Το Χρυσό Μπούµερανγκ Επιστρέφει: Άκου" το CAConrad επιστρέφει το βλέμμα του στα ζώα με αφορμή τα κοράκια που το άφησαν να χαϊδέψουν το ράμφος τους όταν τα τάιζε μπισκότα στη διάρκεια των lockdown. Χρησιµοποιώντας τη συµβολική και την ιστορική σηµασία του µπούµερανγκ, αυτά τα ποιήµατα προέκυψαν από ένα τελετουργικό (σωµα)τικής ποίησης, κατά το οποίο το CAConrad έγραψε µαζί µε ζώα που έχουν βρει τρόπους να ευηµερούν στην Ανθρωπόκαινο εποχή. Το αποτέλεσµα είναι γλυπτά ποιήµατα, ανεπιτήδευτα και µυστηριώδη, που αναδύονται οργανικά από το κάτω µέρος κάθε σελίδας.
Ανάμεσά τους βρίσκουμε τις στάχτες της μητέρας του που μεγάλωσε σε ένα σπίτι γεμάτο όπλα στη βαθιά Αμερική και ήταν ο λόγος που ασχολήθηκε με την ποίηση. 'Όπως μας είπε το CAConrad σε αντίθεση με τους περισσότερους κατοίκους της πόλης όπου γεννήθηκε που ήταν εργάτες η μητέρα του ήταν κλέφτρα, έκλεβε λαχταριστά πράγματα για τα παιδιά της. Επειδή όμως μετά τη σύλληψή της δεν μπορούσε να δουλέψει κανονικά, το CAConrad αναγκάστηκε να δουλεύει ως παιδί τα Παρασκευοσαββατοκύριακα μετά το τέλος του σχολείου πουλώντας λουλούδια πάνω στην Εθνική οδό. Για να γεμίσει τις ατελείωτες ώρες της πλήξης καθισμένο στην καρέκλα δίπλα στους κουβάδες με τα λουλούδια, άρχισε να δανείζεται βιβλία από τη βιβλιοθήκη και μια Κυριακή του Πάσχα που του είχαν τελειώσει όλα τα βιβλία αναγκάστηκε να διαβάσει και τη συλλογή ποιημάτων της 'Έμιλι Ντίκινσον που του είχε προτείνει η βιβλιοθηκάριος παρά τη θέλησή του και η ζωή του άλλαξε για πάντα!
Το CA έσπασε μετά από 30 χρόνια συγγραφής τη "βία του ευθέως στίχου βγαίνοντας από το αριστερό περιθώριο” της σελίδας όταν του μίλησαν τα φαντάσματα των ποιητών του παρελθόντος. Η διατήρηση του σχήματος των ποιημάτων ήταν για τη μεταφράστρια Κρυστάλλη Γλυνιαδάκη πολύ σημαντική.
Καθοδηγούµενο από την επιθυµία "να ξαναερωτευτεί τον κόσµο όπως είναι, κι όχι όπως υπήρξε κάποτε", το CAConrad γράφει µέσα από µια οικοποιητική προσέγγιση, γενναιόδωρη και εµψυχωτική, υπενθυµίζοντάς µας πως η συλλογική µας προσοχή στο παρόν διαµορφώνει την ανθρωπότητα του µέλλοντος. 'Έχοντας πρωτοτριβεί με την ποίηση και τα τελετουργικά στην underground Νέα Υόρκη των ‘70s συνειδητοποίησε κάποια στιγμή κάνοντας μαθήματα δημιουργικής γραφής ότι αυτό που το διαχώριζε από τους αστούς συμμαθητές του που είχαν μια άλλη σχέση με τον εσωτερικό τους κόσμο ήταν ότι ως παιδί εργατικής οικογένειας δεν είχε μάθει να ζει στο τώρα. Από τότε φροντίζει να το ζει και να το εκφράζει όσο περισσότερο μπορεί.
Το CA έσπασε μετά από 30 χρόνια συγγραφής τη "βία του ευθέως στίχου βγαίνοντας από το αριστερό περιθώριο” της σελίδας όταν του μίλησαν τα φαντάσματα των ποιητών του παρελθόντος. Η διατήρηση του σχήματος των ποιημάτων ήταν για τη μεταφράστρια Κρυστάλλη Γλυνιαδάκη πολύ σημαντική, σε αντίθεση, όπως μάθαμε από το CAConrad, με μεταφράσεις σε άλλες γλώσσες όπως τα γερμανικά που δεν τους ένοιαξε καθόλου!
Αφορμή για τα τελετουργικά με τα οποία γράφει αποτέλεσε για το CAConrad το τραύμα της απώλειας που σηματοδότησε για την καλλιτεχνική κοινότητα της Νέας Υόρκης το AIDS και έκανε πολλά μέλη της να στραφούν στα ταρό. Για το νέο του πρότζεκτ πειραματίζεται με το τελετουργικό της ανατολής, και ειδικά με τη στιγμή ακριβώς πριν βγει ο ήλιος που τα μάτια προσαρμόζονται, το μυαλό αδειάζει και τα κανάλια επικοινωνίας είναι πιο ανοιχτά. Έχει συλλέξει ανατολές απ’ όλο τον κόσμο μέσω web κάμερας προσπαθώντας να ζήσει 24 ώρες συνεχόμενης Ανατολής.
Το βιβλίο κυκλοφορεί από τις εκδόσεις Κείμενα & Phenomenon.
Διαβάστε Επίσης
