Η δράση ενός κατά συρροή εγκληματία που επιτίθεται σε γυναίκες και αφού τις ακινητοποιήσει τις υποβάλει σε λοβοτομή ώστε να τις καταστήσει άβουλα όργανά του βρίσκεται στον επίκεντρο της υπόθεσης του ψυχολογικού θρίλερ του Αμερικανού Γκάρντνερ ΜακΚέι, γραμμένου αρχικά ως νουβέλα και έπειτα ως θεατρικό έργο. Τα δύο πρόσωπα του έργου, ένας νεαρός άνδρας, ο Πίτερ, και μία νευροψυχολόγος της αστυνομίας, η Μοντ, που ασχολείται με τη συγκεκριμένη υπόθεση, θα βρεθούν στο σπίτι της Μοντ με φαινομενικά τυχαία αφορμή. Το μυστήριο γύρω από την πραγματική ταυτότητα του Πίτερ και τον σκοπό της επίσκεψής του (πρόκειται για τον κατά συρροή εγκληματία ή απλώς για ένα ηθοποιό σε άσκηση ρόλου, όπως διατείνεται ο ίδιος;) τροφοδοτεί την ιστορία με σασπένς μέχρι την τελική λύση, ενώ στο μεταξύ έχουν μεσολαβήσει οι απαραίτητες ανατροπές.
Παρά το ενδιαφέρον στόρι του, όμως, ο "Παιχνιδοποιός" δύσκολα πείθει για την αλήθεια των επί σκηνής συμβάντων (κι έτσι δύσκολα παρασέρνει τον θεατή στο ζητούμενο κλίμα του μυστηρίου και του τρόμου) και ακόμη λιγότερο για τους διάφορους προβληματισμούς που θεωρητικά θίγει (ηθικούς, φιλοσοφικούς, κ.ά.) - τουλάχιστον όσον αφορά στη συγκεκριμένη σκηνική εκδοχή, από την οποία ίσως έχουν αφαιρεθεί σημεία του πρωτότυπου έργου, κρίνοντας και από τη σύντομη διάρκεια της παράστασης.
Αδιαμφισβήτητα, ο Αλέξανδρος Κοέν προσπάθησε και σε σημεία πέτυχε να ερεθίσει τα αντανακλαστικά των θεατών και να δημιουργήσει την απαραίτητη ατμόσφαιρα απειλής, με τη βοήθεια των έντονων φωτιστικών και ηχητικών εφέ, ενώ εκμεταλλεύτηκε προς όφελος της δράσης και της κλειστοφοβικής ατμόσφαιρας τον περιορισμένο χώρο της σκηνής (που έχει ντυθεί ωραία με τα σκηνικά του Γιάννη Αρβανίτη). Προς τον ίδιο στόχο κινούνται και οι νευρώδεις ερμηνείες των δύο ηθοποιών: ο Γιώργος Παρταλίδης αποδεικνύεται σε γενικές γραμμές ωραία παρουσία, καθώς ερμηνεύει εύστοχα τα πολλά πρόσωπα του Πίτερ, που κινείται μεταξύ παγερής ψυχρότητας και ακαταμάχητης γοητείας, όμως η Ραφίκα Σαουίς, εκκινούμενη προφανώς από το ρόλο μιας γυναίκας που βρίσκεται υπό το καθεστώς φόβου, ερμηνεύει τη Μοντ κυρίως με εξωτερική ένταση και υψηλούς τόνους.
Περισσότερες πληροφορίες
Παιχνιδοποιός
Στο διάσημο ψυχολογικό θρίλερ μια αστυνομική νευροψυχολόγος έχει εμμονή με μια ανεξιχνίαστη υπόθεση ενός κατά συρροήν δολοφόνου που μετατρέπει τα θύματά του σε άβουλες μαριονέτες.
