Η χαμένη άνοιξη

Για πρώτη φορά μεταφέρεται στη σκηνή το τελευταίο πολιτικό μυθιστόρημα του σημαντικού πεζογράφου, με φόντο τα Ιουλιανά του 1965, με κεντρικό το ερώτημα κατά πόσο μπορούμε να παραμείνουμε αμέτοχοι παρατηρητές της Ιστορίας. Καλοκαίρι του 1965. Ο Ανδρέας επιστρέφει στην Αθήνα ύστερα από 18 χρόνια εξορίας στην Τασκένδη. Μέσα σε είκοσι μέρες —από τις 4 έως τις 23 Ιουλίου— θα βρεθεί στο επίκεντρο μιας χώρας που βράζει. Το Παλάτι μηχανορραφεί, η Βουλή κλονίζεται, το Σύνταγμα παρακάμπτεται, το παρακράτος δυναμώνει, ο Πρωθυπουργός παραιτείται, οι συνειδήσεις δοκιμάζονται, ενώ στις 21 Ιουλίου δολοφονείται ο Σωτήρης Πέτρουλας στην οδό Σταδίου: όλα πυκνώνουν σ’ ένα τοπίο όπου το προσωπικό όραμα και το συλλογικό δράμα συγκρούονται. Ανάμεσα στη Φλώρα, την ξένης καταγωγής γυναίκα που αρνείται την πολιτική, και τη Ματθίλδη, τη νεαρή αγωνίστρια, ο Ανδρέας παλεύει να ορίσει τη θέση του μέσα σε έναν κόσμο που αλλάζει ραγδαία.

Ερμηνεύουν: Ελ. Ζαραφίδου, Άρης Λάσκος, Κ. Παναγιωτίδου, Δ. Πασσάς, Τζ. Παπαδοπούλου, Σ. Τσακίρης. Διασκ.: Άρης Λάσκος. Σκην.: Ζ. Μολυβδά-Φαμέλλη. Κοστ.: Αλ. Παπαγεωργίου. Mουσ.: Γ. Δούσος. Φωτ.: Τ. Παλαιορούτας, Ιωάν. Αθανασίου.