Αν νομίζεις ότι η Επίδαυρος είναι μόνο η κλασική ορχήστρα του μεγάλου θεάτρου στις εννέα το βράδυ, ήρθε η ώρα να αναθεωρήσεις. Φέτος, το Φεστιβάλ Αθηνών Επιδαύρου μάς προσφέρει το πιο hot, πειραματικό και ατμοσφαιρικό setup του καλοκαιριού. Δύο ανατρεπτικές, "λοξές" μουσικές παραστάσεις μετατρέπουν το Αρχαίο Στάδιο στον απόλυτο site-specific συνεργό και μας προσκαλούν να ζήσουμε το αρχαίο δράμα αλλιώς: κάτω από τα αστέρια, μέσα στο βαθύ σκοτάδι και τη σιωπή της αργολικής νύχτας.
"(Άλκηστις) Τοπίο μετά την Υπόσχεση": Η απόλυτη μεταμεσονύκτια τελετουργία του Δημήτρη Καμαρωτού
Η αρχή γίνεται με ένα επικό, μινιμαλιστικό στοίχημα βασισμένο στον αυστηρό άξονα του "1-1-1": ένας συνθέτης, ένα έργο, μία ηθοποιός. Ο σπουδαίος Δημήτρης Καμαρωτός αναλαμβάνει τη δραματουργία, τη μουσική και την παραστατική σύνθεση, απογυμνώνοντας το θέατρο από κάθε περιττό εντυπωσιασμό. Εδώ η Άλκηστις γίνεται ένα έργο "άστεγο", μια οντότητα σε μετάβαση που αρνείται να ταξινομηθεί.
Στο κέντρο αυτού του κρατήρα στέκεται η καθηλωτική και βαθιά εκφραστική Κωνσταντία Τάκαλου. Η ερμηνεία της ξεπερνά τα όρια της υποκριτικής· ενσαρκώνει την "Αλκή", τη θηλυκή προσωποποίηση του θάρρους απέναντι στο πεπρωμένο. Δίπλα της, η απόκοσμη φωνή της Άννας Παγκάλου (vocal performance) και ένα κουιντέτο εγχόρδων υπό τη διεύθυνση του συνθέτη, γίνονται καταλύτες της δράσης.
Την απαιτητική δραματουργία του κειμένου υπογράφουν ο Νίκος Φλέσσας και η Σύλβια Λιούλιου. Η δράση ξεκινά στο σκοτάδι, κάτω από κρεμασμένα χρωματιστά φώτα. Οι θεατές καθοδηγούνται σε μια ιδιαίτερη διαδρομή. Οι σκιές, οι αρχαίες πέτρες και τα θροΐσματα των δέντρων (σε ένα μαγικό σκηνικό χώρο από τον Γιώργο Ρυμενίδη, φωτισμούς του Γιάννη Δρακουλαράκου, ήχο του Κώστα Μπώκου και κοστούμι της Μαρίας Πανουργιά) γίνονται ένας ζωντανός Χορός της ίδιας της φύσης ( 26 & 27 Ιουνίου)
"Oedipus Steps": Το ‘unseen footage’ του Οιδίποδα από τον Ζήση Σέγκλια
Λίγες μέρες μετά, ο πρωτοεμφανιζόμενος στο Φεστιβάλ συνθέτης, Ζήσης Σέγκλιας, έρχεται να μας δείξει τι κρύβεται στις τυφλές γωνιές των κλασικών έργων. Ξέχνα τον Οιδίποδα που ήξερες. Το "Oedipus Steps" είναι μια περιπετειώδης, 45λεπτη συνάντηση μουσικής, χορού και λόγου, που λειτουργεί σαν μια αδέσποτη θεατρική πράξη εκτός σκηνικού χρόνου. Εδώ πρωταγωνιστούν οι τελευταίες, άγνωστες ώρες του ήρωα, όταν αποσύρεται από το κείμενο του Σοφοκλή και προχωράει μόνος στο δάσος, ως ρόλος χωρίς θεατή. Τι σκεφτόταν; Ήταν ήρεμος ή χαμένος σε ψιθύρους και κραυγές; Η εσωτερική του θερμοκρασία γίνεται το καύσιμο για ένα συγκλονιστικό μουσικό έργο.
Η ραχοκοκαλιά της παράστασης είναι το σόλο κοντραμπάσο του Γιώργου Κοκκινάρη επί σκηνής — μια φυσική γεννήτρια δραματικότητας που αποτυπώνει την εσωτερική σύγκρουση του ήρωα. Σε απόλυτο διάλογο μαζί του, η χορογραφία του Αλέξανδρου Βαρδαξόγλου και η εκρηκτική κίνηση της χορεύτριας Ναταλίας Καλογεροπούλου δημιουργούν μια αστραφτερή, σύγχρονη μουσική αναζήτηση που συνομιλεί απευθείας με τους αιώνες. (10 & 11 Ιουλίου)
Προπώληση εισιτηρίων από more.com για το "(Άλκηστις) Τοπίο μετά την Υπόσχεση" και το "Oedipus Steps".
Περισσότερες πληροφορίες
(Άλκηστις) Τοπίο μετά την Υπόσχεση
Μια μεταμεσονύκτια σκηνική εμπειρία στον αρχαιολογικό χώρο του Σταδίου Επιδαύρου, βασισμένη στην «Άλκηστη» του Ευριπίδη, για μία ερμηνεύτρια και κουιντέτο εγχόρδων. Ο σπουδαίος Δημήτρης Καμαρωτός αναλαμβάνει τη δραματουργία, τη μουσική και την παραστατική σύνθεση, απογυμνώνοντας το θέατρο από κάθε περιττό εντυπωσιασμό. Εδώ η Άλκηστις γίνεται ένα έργο "άστεγο", μια οντότητα σε μετάβαση που αρνείται να ταξινομηθεί. Στο επίκεντρο η Αλκή, η θηλυκή προσωποποίηση του θάρρους απέναντι στο πεπρωμένο. Την απαιτητική δραματουργία του κειμένου υπογράφουν ο Νίκος Φλέσσας και η Σύλβια Λιούλιου. Η δράση ξεκινά στο σκοτάδι, κάτω από κρεμασμένα χρωματιστά φώτα. Οι θεατές καθοδηγούνται σε μια ιδιαίτερη διαδρομή. Οι σκιές, οι αρχαίες πέτρες και τα θροΐσματα των δέντρων γίνονται ένας ζωντανός Χορός της ίδιας της φύσης.
Oedipus steps
Ο συνθέτης Ζήσης Σέγκλιας έρχεται να μας δείξει τι κρύβεται στις τυφλές γωνιές των κλασικών έργων μέσα από μια περιπετειώδη συνάντηση μουσικής, χορού και λόγου, που λειτουργεί σαν μια αδέσποτη θεατρική πράξη εκτός σκηνικού χρόνου. Εδώ πρωταγωνιστούν οι τελευταίες, άγνωστες ώρες του ήρωα, όταν αποσύρεται από το κείμενο του Σοφοκλή και προχωράει μόνος στο δάσος, ως ρόλος χωρίς θεατή. Τι σκεφτόταν; Ήταν ήρεμος ή χαμένος σε ψιθύρους και κραυγές; Η εσωτερική του θερμοκρασία γίνεται το καύσιμο για ένα συγκλονιστικό μουσικό έργο. Η ραχοκοκαλιά της παράστασης είναι το σόλο κοντραμπάσο του Γιώργου Κοκκινάρη επί σκηνής — μια φυσική γεννήτρια δραματικότητας που αποτυπώνει την εσωτερική σύγκρουση του ήρωα. Σε απόλυτο διάλογο μαζί του, η χορογραφία του Αλέξανδρου Βαρδαξόγλου και η εκρηκτική κίνηση της χορεύτριας Ναταλίας Καλογεροπούλου δημιουργούν μια αστραφτερή, σύγχρονη μουσική αναζήτηση που συνομιλεί απευθείας με τους αιώνες.
