Παρίσι, κωμωδία και σουρεαλισμός ενώνονται στην "Ταράτσα" του Ζαν-Κλοντ Καριέρ, που σκηνοθετεί ο Τάσος Πυργιέρης στο Σύγχρονο Θέατρο

Υπάρχουν παραστάσεις απρόβλεπτες, ανάλαφρες, μα κι αθόρυβα σοφές. Η "Ταράτσα" του Ζαν-Κλοντ Καριέρ, που ανεβαίνει για πρώτη φορά στην Ελλάδα, είναι μία από αυτές. Το Παρίσι μετακομίζει στην Αθήνα, με μια πολύ ωραία ομάδα ηθοποιών και ενορχηστρωτή τον σκηνοθέτη Τάσο Πυργιέρη. Ο Καρριέρ –γνωστός κυρίως από τα εμβληματικά σενάρια που υπέγραψε για τον Λουίς Μπουνιουέλ, τον Μίλος Φόρμαν, τον Φίλιπ Κάουφμαν και άλλους– ήταν κάτι πολύ περισσότερο από ένας οσκαρικός μάγος του σινεμά. Υπήρξε ένας άνθρωπος του θεάτρου, βαθιά επηρεασμένος από τον σουρεαλισμό, το θέατρο του παραλόγου και τον υπαρξισμό. Με χιούμορ, στοχασμό και ένα βλέμμα που συνδύαζε την ελαφρότητα με την υπαρξιακή αγωνία, έγραψε το 1997 την "Ταράτσα". Μια γαλλική κωμωδία παραλόγου και τρυφερότητας που μιλά για τη μοναξιά, την αναζήτηση και την ακατανίκητη ανάγκη μας να ανήκουμε κάπου. Θάνος Μπίρκος, Ιάσονας Παπαματθαίου, Αγγελική Καρυστινού, Μαριλένα Μόσχου, Βασίλης Αθανασόπουλος, Χριστίνα Ροκαδάκη, Ντίνος Γκελαμέρης πρωταγωνιστούν στην παράσταση που θα δούμε από 2 Μαΐου στο Σύγχρονο Θέατρο, στην απόδοση του Γιάννη Θηβαίου. 

Σ’ ένα παρισινό διαμέρισμα με θαυμάσια βεράντα ένα ζευγάρι περνά μια συνηθισμένη μέρα, μέχρι που η γυναίκα ανακοινώνει στον ανυποψίαστο άντρα ότι φεύγει – δράμα δεν προκύπτει, μόνο κάποιες "πρακτικές" ερωτήσεις. Όπως, ας πούμε, τι θα γίνει με το διαμέρισμά τους. Το κουδούνι χτυπά ασταμάτητα και οι υποψήφιοι αγοραστές (μαζί με τις ζωές και τα απωθημένα τους) καταφθάνουν. 'Ό,τι φαίνεται απλό καταλήγει αλλόκοτο, ό,τι ξεκινά καθημερινό καταλήγει παράλογο. 'Άλλωστε, σε αυτή την ταράτσα, ακόμη κι όσοι "πηδούν" επιστρέφουν ζωντανοί…

Το γεγονός ότι κάποιοι χαρακτήρες πηδούν από την ταράτσα και επιστρέφουν ζωντανοί δεν είναι απλώς ένα εύρημα "σουρεαλιστικό", σύμφωνα με τους συντελεστές, αλλά μια υπενθύμιση πως η ζωή συχνά δεν ξεχωρίζει από το όνειρο, ότι όλα μπορούν να συμβούν. Και συμβαίνουν - η ζωή μας είναι ένα άθροισμα από άσχημες, δύσκολες, δραματικές, όμορφες, χαρούμενες, συγκινητικές στιγμές. Και, τελικά, μοιάζουμε περισσότερο απ’ όσο διαφέρουμε. 

Ο Τάσος Πυργιέρης δεν προσεγγίζει την "Ταράτσα" ως μια τυπική κωμωδία καταστάσεων. Αντίθετα, αναδεικνύει το σουρεαλιστικό της υπόβαθρο, τη λεπτή ισορροπία ανάμεσα στο χιούμορ και την απόγνωση, το φως και το σκοτάδι. Σε αυτήν την "Ταράτσα", η λογική λυγίζει, οι κανόνες χαλαρώνουν, κι εκεί που νομίζεις ότι όλα τελειώνουν, κάτι νέο – κάτι υπέροχα ανθρώπινο – γεννιέται. Οι ήρωες του Καρριέρ είμαστε όλοι μας: γελοίοι, ευάλωτοι, ακαταμάχητα ζωντανοί!

Ο Ζαν-Κλοντ Καριέρ

'Ήταν υποψήφιος τρεις φορές για 'Όσκαρ Σεναρίου (για τη "Διακριτική Γοητεία της Μπουρζουαζίας" και το "Σκοτεινό Αντικείμενο του Πόθου" του Μπουνιουέλ και για το "Αβάσταχτη Ελαφρότητα του Είναι" του Κάουφμαν). Τελικά το 2014 βραβεύτηκε από την Ακαδημία με τιμητικό 'Όσκαρ για το σύνολο της προσφοράς του στον κινηματογράφο και τo 2016 από την Ευρωπαϊκή Ακαδημία Κινηματογράφου. Οι περισσότεροι γνωρίσαμε τον Ζαν-Κλοντ Καριέρ από τα σενάριά του για ταινίες σημαντικών, κυρίως Ευρωπαίων, σκηνοθετών. 'Ήρθε η στιγμή  να γνωρίσουμε και τον θεατρικό συγγραφέα. Υπήρξε συνεργάτης του Πίτερ Μπρουκ σε έργα του Σαίξπηρ ("Τίμων ο Αθηναίος", "Τρικυμία") και στη θρυλική σκηνική μεταγραφή του ινδικού έπους "Μαχαμπαράτα", μεταξύ άλλων.

Οι συντελεστές

Δραματολόγος της παράστασης είναι η Ελένη Γκίνη. Τα σκηνικά και τα κοστούμια υπογράφει η Ελίνα Δράκου, τους φωτισμούς η Στέβη Κουτσοθανάση, τις ειδικές κατασκευές η Βασιλική Τσιλιγκρού και τη μουσική επιμέλεια ο σκηνοθέτης Τάσος Πυργιέρης.