Ο Αντώνης Λουδάρος και η υποκριτική του μαεστρία στο "Είμαι η γυναίκα μου"

Ο Αντώνης Λουδάρος δεν ξεχωρίζει μόνο για την ερμηνευτική άνεση που διαθέτει στις κωμωδίες, αλλά και για το θάρρος και την ικανότητα του να ανεβάζει τον πήχη ξεπερνώντας τα ατομικά του ρεκόρ και, με δραματικά έργα. Τολμηρή απόφαση να πρωταγωνιστήσει στο βραβευμένο με Pulitzer και Tony "Είμαι η γυναίκα μου” του Νταγκ Ράιτ, που αποτελεί μια από τις μεγαλύτερες προκλήσεις για οποιονδήποτε ηθοποιό, λόγω της πολυπλοκότητας και του βάθους του κεντρικού χαρακτήρα, της Charlotte von Mahlsdorf. Ο Αντώνης Λουδάρος, αναλαμβάνοντας το δύσκολο εγχείρημα να σκηνοθετήσει και να ερμηνεύσει αυτόν τον απαιτητικό ρόλο, αποδεικνύει το ταλέντο, τη σκηνική του δεξιοτεχνία και την ικανότητά του να μεταμορφώνεται μέσα από την τέχνη της υποκριτικής.

Ποια ήταν η Charlotte von Mahlsdorf;  Υπήρξε μια ιστορική προσωπικότητα, μια τρανς γυναίκα που έζησε και επιβίωσε σε δύο από τα πιο καταπιεστικά καθεστώτα του 20ού αιώνα: το ναζιστικό και το κομμουνιστικό. Η απόδοση της πολυδιάστατης ταυτότητάς της, των ηθικών της διλημμάτων και της εσωτερικής της πάλης απαιτεί από τον ηθοποιό βαθιά ενσυναίσθηση, ευαισθησία και κατανόηση των συνθηκών που διαμόρφωσαν τη ζωή της. Ο Αντώνης Λουδάρος καταφέρνει να μεταφέρει στη σκηνή όλα τα παραπάνω, χαρίζοντας μια ερμηνεία που συνδυάζει δύναμη, συγκίνηση και λεπτότητα.

Ένα από τα μεγαλύτερα στοιχήματα της παράστασης είναι η εναλλαγή ανάμεσα σε πολλαπλούς χαρακτήρες. Ο Λουδάρος καλείται να μεταμορφώνεται από τη Charlotte σε άλλους χαρακτήρες, όπως δημοσιογράφους, συγγενείς, μέλη της Stasi, μέσα από έναν μονόλογο που απαιτεί ακραία εκφραστική ευελιξία. Χειρίζεται αυτήν την πρόκληση με απόλυτη δεξιοτεχνία, αλλάζοντας φωνή, στάση σώματος και ύφος, δημιουργώντας έτσι έναν πολυφωνικό κόσμο που καθηλώνει το κοινό.

Η σχέση της Charlotte με την αλήθεια και την επιβίωση είναι επίσης ένας κεντρικός άξονας του έργου. Η ιστορία της δεν είναι μια απλή αφήγηση αντοχής, αλλά μια πολύπλοκη ιστορία γεμάτη αντιφάσεις. Υπήρξε θύμα της ιστορίας, αλλά και άνθρωπος που έκανε επιλογές για να προστατευθεί. Η ερμηνεία του Λουδάρου δεν επιχειρεί να ωραιοποιήσει ή να καταδικάσει τη Charlotte, αλλά να την παρουσιάσει ως ένα ανθρώπινο ον που αγωνίζεται να διατηρήσει την ταυτότητά του σε έναν εχθρικό κόσμο.

Παράλληλα, η σκηνοθεσία του Λουδάρου αξιοποιεί πλήρως το θεατρικό χώρο, δημιουργώντας μια ατμόσφαιρα που ενισχύει την ένταση και την εσωτερική σύγκρουση του χαρακτήρα. Με λιτές αλλά ουσιαστικές σκηνογραφικές παρεμβάσεις της Ειρήνης Παπιδά μεταφερόμαστε σε διαφορετικές χρονικές περιόδους και χώρους, χωρίς να χάνεται η συνοχή του έργου. Η μετάφραση του Ιωσήφ Βαρδάκη και η διασκευή της Ροδής Στεφανίδου συμβάλλουν στην ανάδειξη της συγκινητικής και πολυεπίπεδης αφήγησης του έργου που περιοδεύει ανά την Ελλάδα. Υπέροχος ο συνδυασμός video art από τον Παντελή Μάκκα και φωτισμού από τη Μελίνα Μάσχα, ενώ το κοστούμι της Βάνας Γιαννούλα συμβάλει στη ζωντάνια και την αλήθεια που χαρακτηρίζει αυτήν την παράσταση. Στην Αθήνα θα παιχτεί στο θέατρο Μεταξουργείο, εκεί απ΄όπου ξεκίνησε την πορεία του φέτος, τις Τρίτες 1 & 8 Απριλίου.

Προπώληση εισιτηρίων: more.com