"Ο παγοπώλης έρχεται": συνεχίζεται η επιτυχημένη παράσταση του Ακύλλα Καραζήση στο σπανίως παιζόμενο έργο του Ο’ Νιλ

Γενναίο και δύσκολο το στοίχημα που κέρδισε φέτος ο Ακύλλας Καραζήσης, ανεβάζοντας το έργο του σπουδαίου  δραματουργού και στυλοβάτη του σύγχρονου αμερικάνικου θεάτρου, Ευγένιου Ο’ Νιλ. Η παράσταση του "Παγοπώλη", που ενώνει στη σκηνή του Προσκηνίου ταλαντούχους ηθοποιούς δύο ερμηνευτικών γενεών, έχει κερδίσει τους θεατές με την ταυτότητά της και την ιδιαίτερη ατμόσφαιρα με την οποία ανασυστήνει ένα παράδοξο όσο και γοητευτικό έργο.

Η ιστορία διαδραματίζεται σε μία λαϊκή αμερικάνικη γειτονιά και συγκεκριμένα στο παρακμιακό μπαρ του Χάρι Χόουπ, το οποίο λειτουργεί ως κοινόβιο, και ήρωές του είναι άνθρωποι περιθωριακοί, τζογαδόροι, τυχοδιώκτες, αλκοολικοί. Εκπρόσωποι μιας γενιάς που βιώνει τη διάψευση των ονείρων της, βυθίζονται στο αλκοόλ, ενώ περιμένουν την ετήσια άφιξη του Χίκι, ενός πλασιέ, που πυροδοτεί πάντα την απόλυτη κραιπάλη. Καθώς ο Χίκι καταφτάνει εμφανώς αλλαγμένος, τα πρόσωπα αυτού του ιδιότυπου κοινοβίου έρχονται αντιμέτωπα με τις αυταπάτες και τις ψευδαισθήσεις τους.

Η παράσταση που υπογράφει ο Ακύλλας Καραζήσης στο θέατρο Προσκήνιο έχει αποδώσει μοναδικά την παρακμιακή, σκοτεινή ατμόσφαιρα του έργου, ενώ καταφέρνει επίσης να καταθέσει ένα σχόλιο για τη δική μας εποχή, χωρίς όμως να γίνεται στενά επικαιρική ή να χάνει τη θεατρική της γοητεία. Στην πυκνή ατμόσφαιρα που δημιουργεί η σκηνοθεσία επιστρατεύονται μια ποικιλία από θεατρικά είδη, ο ρεαλισμός, η αφήγηση, το τραγούδι, και η παράσταση αποκτάει δική της ξεχωριστή ταυτότητα, καθώς κινείται ανάμεσα στο είδος του noir και σε ένα ιδιόρρυθμο road movie δωματίου.

Ο σκηνοθέτης ερμηνεύει τον ρόλο του Χάρι Χόουπ και συνεργάζεται με ταλαντούχους ηθοποιούς, την Έλενα Τοπαλίδου, τον Κωνσταντίνο Πλεμμένο, την Ελίνα Ρίζου, τη Χαρά Μάτα Γιαννάτου, τον Γιώργο Κατσή, αλλά και τον Gary Solomon, ο οποίος εμπλουτίζει την παράσταση με τη μουσική του και συμμετέχει με ξεχωριστό τρόπο στην ερμηνευτική ομάδα. Τα σκηνικά του Κωνσταντίνου Σκουρλέτη καθορίζουν αποφασιστικά την επιτυχημένη αποτύπωση αυτού του περιθωριακού μπαρ-καταφυγίου για τις χαμένες ψυχές, όπως και τα κοστούμια της Ιωάννας Τσάμη, που φλερτάρουν ωραία με την αισθητική διαφορετικών δεκαετιών.