©Patroklos_Skafidas
Ο "Κος Ζυλ", η τολμηρή σκηνική μεταγραφή της "Δεσποινίδος Τζούλιας" του Αυγούστου Στρίντμπεργκ από τον Θωμά Μοσχόπουλο, ολοκληρώνει την πορεία του στο Θέατρο Πόρτα. Έπειτα από δύο θεατρικές σεζόν, η παράσταση αποχαιρετά το κοινό με έξι τελευταίες παραστάσεις, κάθε Δευτέρα και Τρίτη στις 21:00, έως και την 1η Δεκεμβρίου.
Στο επίκεντρο βρίσκεται η εκρηκτική σχέση ανάμεσα στον Ζυλ, έναν νεαρό αριστοκράτη, και τον Ζαν, τον υπηρέτη του. Η έλξη, η επιθυμία και ο ανταγωνισμός μπλέκονται σε ένα επικίνδυνο παιχνίδι εξουσίας, όπου οι κοινωνικές θέσεις και οι ρόλοι μεταβάλλονται διαρκώς. Ο Μοσχόπουλος μεταφέρει τη δράση στην Ευρώπη του Μεσοπολέμου και ανατρέπει το φύλο του κεντρικού χαρακτήρα, δίνοντας νέα διάσταση στις ταξικές και έμφυλες συγκρούσεις του έργου.
Η σκηνοθετική προσέγγιση εστιάζει στη σχέση ανάμεσα σε δύο άνδρες και εξετάζει πώς η επιθυμία γίνεται πεδίο διεκδίκησης και επιβολής. Δίπλα τους, η Κριστίν λειτουργεί ως εκπρόσωπος μιας κοινωνίας που παρακολουθεί τις ανατροπές, παρεμβαίνοντας όταν απειλείται η δική της ισορροπία. Η παράσταση φέρνει έτσι στο προσκήνιο ζητήματα εξουσίας, πατριαρχίας και κοινωνικής επιβίωσης.
Στους πρωταγωνιστικούς ρόλους βρίσκονται ο Γιάννης Καράμπαμπας, ο Νίκος Κοσώνας και η Θεόβη Στύλλου. Το κείμενο και τη σκηνοθεσία υπογράφει ο Θωμάς Μοσχόπουλος, με τη Δηώ Καγγελάρη ως σύμβουλο δραματουργίας. Την καλλιτεχνική επιμέλεια, τα σκηνικά, τα κοστούμια και τα βίντεο έχει αναλάβει ο Βασίλης Παπατσαρούχας, την κινησιολογική επιμέλεια ο Χρήστος Στρινόπουλος και τον σχεδιασμό φωτισμών ο Νίκος Βλασόπουλος.
Προπώληση: more.com
Διαβάστε Επίσης
Περισσότερες πληροφορίες
Ο κος Ζυλ
Η εμβληματική «Δεσποινίς Τζούλια» του Άουγκουστ Στρίντμπεργκ έρχεται για δεύτερη χρονιά και επικεντρώνεται, μέσα από την ανάγνωση του καταξιωμένου σκηνοθέτη Θ. Μοσχόπουλου, στην εκρηκτική σχέση ανάμεσα στον Ζυλ, έναν νεαρό αριστοκράτη, και τον Ζαν, τον υπηρέτη του – μια σχέση όπου η έλξη, η επιθυμία και ο ανταγωνισμός μπλέκονται σε ένα επικίνδυνο παιχνίδι εξουσίας. Μεταφέροντας τη δράση στην Ευρώπη του Μεσοπολέμου και ανατρέποντας το φύλο του κεντρικού χαρακτήρα από θηλυκό σε αρσενικό, «Ο Κος Ζυλ» προσεγγίζει, με νέα ματιά, την ανάγκη για κυριαρχία και επιβίωση, σε μια μεταγραφή του κλασικού έργου, όπου τίποτα δεν μένει σταθερό και κάθε επιλογή έχει κόστος. Η ένταση ανάμεσα στους δύο άνδρες είναι σωματική, ψυχική αλλά και βαθιά πολιτική. Δεν αφορά μόνο το ποιος επιθυμεί ποιον, αλλά το ποιος έχει το δικαίωμα να επιθυμεί, ποιος μπορεί να εκτεθεί και ποιος τελικά θα επιβιώσει. Η εξουσία δεν ασκείται μονομερώς: μετακινείται διαρκώς, αλλάζει χέρια, γίνεται πότε παιχνίδι και πότε απειλή. Η επιθυμία, η έλξη και ο ανταγωνισμός δεν αντιμετωπίζονται ως ιδιωτικά συναισθήματα, αλλά ως μηχανισμοί κυριαρχίας, δοκιμασίας και επιβολής. Δίπλα τους, η Κριστίν λειτουργεί ως η φωνή μιας επιβιωτικής κοινωνίας που παρατηρεί, κρίνει, σχετικοποιεί και τελικά, παρεμβαίνει μόνο για να διασφαλίσει τη δική της συνέχεια. Είναι ο μηχανισμός που απορροφά το σοκ, περιορίζει την εκτροπή και επιλέγει - με κάθε κόστος - την συντήρησή της.
