Pavlos Vrionides
Ποια ήταν η τελευταία φορά που πέθανες; Τι σκέφτεται ένας σκύλος πριν πεθάνει; Τι θα έκανες με ένα άδειο πιάτο; Και τελικά, τι είναι αγάπη; Αυτά είναι μερικά από τα ερωτήματα που θέτει το LOVE, η performance του Χάρη Κούσιου, η οποία έρχεται στο BIOS, προσκαλώντας τους θεατές σε μια προσωπική αναζήτηση γύρω από την αγάπη, τη βία, την απώλεια και την ανθρώπινη ανάγκη για σύνδεση.
Μετά την επιτυχημένη πρεμιέρα της στην Κύπρο, η παράσταση παρουσιάζεται στην Αθήνα για δέκα παραστάσεις, από τις 23 Νοεμβρίου έως τις 22 Δεκεμβρίου 2026. Πρόκειται για μια σκηνική πρόταση που δεν επιχειρεί να δώσει έναν οριστικό ορισμό της αγάπης, αλλά να ανοίξει έναν χώρο όπου ο καθένας μπορεί να την ανακαλύψει και να την επαναπροσδιορίσει μέσα από τα δικά του βιώματα.
Πώς είναι να μεγαλώνει κανείς μέσα σε ένα περιβάλλον πειθαρχίας και αυστηρότητας; Πώς αναγνωρίζει τη βία και πώς επιλέγει να στραφεί προς την αγάπη; Πώς βρίσκει το θάρρος να εκτεθεί, να αφήσει πίσω τη σιωπή και να μετατρέψει την απώλεια σε μια βαθύτερη ανάγκη για σύνδεση με τον εαυτό του και τους άλλους;
Δύο χορευτές, ο Χάρης Κούσιος και η Amelie Joannides, μοιράζονται επί σκηνής προσωπικές διαδρομές, βιώματα και ιστορίες βίας, απώλειας και επιβίωσης. Μέσα από διαφορετικές αφετηρίες, οι δύο ερμηνευτές συναντιούνται σε έναν κοινό τόπο: την ανάγκη για σύνδεση, ελευθερία και αγάπη. Από τον θρήνο στο γλέντι και από το πένθος στην απελευθέρωση, οι εξομολογήσεις με χιούμορ και τρυφερότητα εναλλάσσονται με σκληρές παραδοχές, δημιουργώντας μια εμπειρία γεμάτη αντιθέσεις και συναισθηματικές μετατοπίσεις.
Η παράσταση κινείται ανάμεσα σε διαφορετικές καταστάσεις και συναισθήματα, μέχρι οι αντιθέσεις να αρχίσουν σταδιακά να διαλύονται, αφήνοντας χώρο στην ελευθερία. Ιδιαίτερο στοιχείο της performance αποτελεί η συμμετοχή του κοινού: πριν από την έναρξη, οι θεατές καλούνται να απαντήσουν ανώνυμα σε μια σειρά ερωτήσεων. Οι απαντήσεις τους ενσωματώνονται στη σκηνική σύνθεση και συνδιαμορφώνουν το αποτέλεσμα, μετατρέποντας τις προσωπικές ιστορίες των ερμηνευτών σε μια συλλογική εμπειρία. Έτσι, η παράσταση αποκτά έναν ανοιχτό και συμμετοχικό χαρακτήρα, μέσα στον οποίο κάθε θεατής μπορεί να αναγνωρίσει κομμάτια της δικής του ιστορίας.
Η προσωπική διαδρομή πίσω από το LOVE
Αφετηρία του LOVE υπήρξε, όπως εξηγεί ο Χάρης Κούσιος στο σκηνοθετικό του σημείωμα, η προσωπική του ανάγκη να επανεξετάσει την αγάπη των γονιών του και να ανακαλύψει τι σημαίνει να αγαπά κανείς τον εαυτό του όπως θα ήθελε να τον έχουν αγαπήσει. Μέσα από αυτή τη διαδρομή, η αγάπη αναδεικνύεται ως μια βαθιά υποκειμενική έννοια, που ο καθένας αντιλαμβάνεται και βιώνει διαφορετικά. Η τόλμη να αμφισβητούμε όσα θεωρούμε δεδομένα και να αναλαμβάνουμε την ευθύνη για τον τρόπο που αγαπάμε γίνεται μια πράξη ελευθερίας.
Ο Χάρης Κούσιος είναι σκηνοθέτης, χορογράφος και ερμηνευτής με διεθνή παρουσία. Έχει συνεργαστεί με τη χορογράφο Alexandra Waierstall, ενώ το έργο του έχει υποστηριχθεί από ευρωπαϊκά δίκτυα όπως τα Aerowaves και Modul-dance και έχει παρουσιαστεί, μεταξύ άλλων, στη Στέγη του Ιδρύματος Ωνάση και στην Εθνική Λυρική Σκηνή. Στις πρόσφατες δημιουργίες του περιλαμβάνεται το "Not All Wars Are Visible" (2024).
Τη σύλληψη, τη σκηνοθεσία και τη χορογραφία του LOVE υπογράφει ο ίδιος, τη δραματουργία η Ελένη Μολέσκη, ενώ τα κείμενα ανήκουν στους Χάρη Κούσιο και Οδυσσέα Ι. Κωνσταντίνου. Τη μουσική σύνθεση υπογράφουν η Ecati και ο Κορνήλιος Σελαμσής, ενώ η παράσταση ενσωματώνει επίσης μουσικές αναφορές στους Camille Saint-Saëns και Pyotr Ilyich Tchaikovsky. Τον ηχητικό σχεδιασμό αναλαμβάνει ο Teo Pouzbouris.
