Με φόντο τη φωτισμένη Αθήνα, το Δημοτικό Θέατρο Λυκαβηττού υποδέχεται το φθινόπωρο με ένα δυνατό θεατρικό πρόγραμμα που συνδυάζει το αρχαίο δράμα με αγαπημένες κωμωδίες και διεθνείς συμπαραγωγές. Η αυλαία άνοιξε και σήμερα, Τετάρτη 2 Σεπτεμβρίου, η σκηνή του Λόφου φιλοξενεί τους "Πέρσες" του Αισχύλου σε σκηνοθεσία Χρήστου Θεοδωρίδη, μια συγκλονιστική αντιπολεμική κραυγή με τη Μαρία Ναυπλιώτου, τον Δημήτρη Καταλειφό και τον Αναστάση Ροϊλό στους πρωταγωνιστικούς ρόλους. Ακολουθεί την Παρασκευή 4 Σεπτεμβρίου η διαχρονική "Λυσιστράτη" του Αριστοφάνη, από το ΚΘΒΕ, σε σκηνοθεσία Αστέριου Πελτέκη, με τους Ελισάβετ Κωνσταντινίδη, Κατερίνα Παπουτσάκη, Αλεξάνδρα Παλαιολόγου, Κρατερό Κατσούλη, Παναγιώτη Πετράκη, Γιάννη Χαρίση, Κώστα Σαντά και Ιορδάνης Αϊβάζογλου.
Το πρόγραμμα περιλαμβάνει ακόμα σπουδαία θεατρικά ραντεβού, όπως τη "Μήδεια" του Ευριπίδη με τη μεγάλη επιστροφή της Καρυοφυλλιάς Καραμπέτη στον ομώνυμο ρόλο. Η παράσταση θα παιχτεί, σε σκηνοθεσία Νικίτα Μιλιβόγιεβιτς, την Κυριακή 6 Σεπτεμβρίου (με αγγλικούς και ελληνικούς υπέρτιτλους). Στον πρωταγωνιστικό θίασο, δίπλα στην Καρυοφυλλιά Καραμπέτη, οι Λάζαρος Γεωργακόπουλος, Άρης Λεμπεσόπουλος, Τάσος Σωτηράκης και Διονύσης Πιφέας, ενώ η σπουδαία Ρένη Πιττακή, ως Τροφός.
Δευτέρα 7 & Τρίτη 8 Σεπτεμβρίου στον αγαπημένο μας λόφο ανηφορίζει η "Ειρήνη - Μια επίσκεψη στο έργο του Αριστοφάνη" του Αριστοφάνη σε σύλληψη και σκηνοθεσία του Νίκου Καραθάνου, μαζί με τον Φοίβο Δεληβοριά στη διασκευή, το πρωτότυπο κείμενο και τα τραγούδια και τον 'Άγγελο Τριανταφύλλου συνεργάτη στη σκηνοθεσία και τη μουσική σύνθεση. Στον θίασο συμμετέχουν οι τρεις δημιουργοί μαζί με ένα εξαιρετικό καστ: Γαλήνη Χατζηπασχάλη, Θανάσης Αλευράς, 'Έμιλυ Κολιανδρή, Γιάννης Κότσιφας, Πάνος Παπαδόπουλος, Ζέτα Μακρυπούλια, Βάσω Καβαλιεράτου.
Η "Αντιγόνη" του Σοφοκλή σε σκηνοθεσία Θέμη Μουμουλίδη επιστρέφει την Τετάρτη 9 Σεπτεμβρίου, με μια εξαιρετική ομάδα δημιουργών-ηθοποιών, με επικεφαλής την Λένα Παπαληγούρα στον ρόλο της Αντιγόνης, τον Μελέτη Ηλία στον ρόλο του Κρέοντα και τον Μιχάλη Οικονόμου στον ρόλο του φύλακα.
Την Πέμπτη 10 Σεπτεμβρίου τη σκυτάλη παίρνει ο "Υπηρέτης δύο αφεντάδων" του Γκολντόνι, σε σκηνοθεσία Γιάννη Κακλέα. Ο Τρουφαλντίνο είναι μια φιγούρα τραγική δήλωνε το περασμένο καλοκαίρι στο "α" ο Βασίλης Χαραλαμπόπουλος, ο οποίος ερμηνεύει για 2η χρονιά τον πρωταγωνιστικό ρόλο. Στο πλευρό βρίσκεται η Φαίη Ξυλά και ένας καλοκουρδισμένος θίασος: Γιωργής Τσαμπουράκης, Γιώργος Ψυχογυιός, Άρης Κακλέας, Φραγκίσκη Μουστάκη, Μένη Κωνσταντινίδου, Πάνος Παπαϊωάννου, κ.ά.
Τέλος, τη Δευτέρα 28 Σεπτεμβρίου, το θεατρικό σκέλος ολοκληρώνεται με άφθονο γέλιο και τη δημοφιλή κωμωδία "Μαύρη Σαμπούκα – Iconic" σε σκηνοθεσία Τόλη Παπαδημητρίου. Είναι μια κωμωδία-ωδή στη φιλία, τα λάθη της ζωής και τα μεγάλα σουξέ και παραμένει ένα σφηνάκι διασκέδασης, με πρωταγωνιστές τους Τόλη Παπαδημητρίου και Αντώνη Στάμου.
Χρήσιμη πληροφορία για την πρόσβαση: Για την αποφυγή συνωστισμού, η άνοδος με αυτοκίνητο επιτρέπεται μόνο σε ΑμεΑ, άτομα άνω των 60 ετών και ταξί. Για το κοινό διατίθεται δωρεάν shuttle bus με κυκλικά δρομολόγια (19:00 - 21:30) με αφετηρία την οδό Σαρανταπήχου 3.
Προπωλήσεις από more.com
Περισσότερες πληροφορίες
Μαύρη σαμπούκα
Δύο εκ διαμέτρου αντίθετοι χαρακτήρες βρίσκονται αντιμέτωποι με την πιο τρελή νύχτα της ζωής τους σε μια κωμωδία με καταιγιστικό ρυθμό για τη φιλία, το λάθος timing και τα μεγάλα σουξέ, στον τελευταίο κύκλο της επιτυχημένης παράστασης που πάει για φινάλε. Όλα ξεκινούν από μια διάρρηξη που εξελίσσεται με αναπάντεχο τρόπο. Ο Βλάσης Κουρούπας, ένας ταξιτζής από τις Κουκουβάουνες, μπερδεύει τους ορόφους και μπαίνει στο σπίτι του πάμπλουτου μουσικοσυνθέτη Διονύσιου Αβέρωφ με σκοπό να κλέψει. Τα πράγματα μπερδεύονται ακόμη περισσότερο όταν κάνει εκεί την εμφάνισή του ο συνεργός του, ο Μήτσος. Αυτός, βέβαια, ήταν ο μοναδικός τρόπος για τον Βλάση και το είδωλό του, τον δημιουργό του λαϊκού σουξέ «Μαύρη σαμπούκα» να συναντηθούν και να αναπτύξουν μια σχέση παράδοξα δυνατή.
Ο υπηρέτης δύο αφεντάδων
Η γνωστή βενετσιάνικη κωμωδία με τον δαιμόνιο βιοπαλαιστή υπηρέτη Τρουφαλντίνο, που δουλεύει για δύο αφεντικά, μπλέκει την ενέργεια της κομέντια ντελ άρτε με το αιχμηρό κοινωνικό σχόλιο. Στη διαχρονική σάτιρα που ανανέωσε το είδος μέσα από πολυδιάστατους χαρακτήρες και την καταιγιστική πλοκή, η απόφαση του υπηρέτη να μην αποκαλύψει σε κανέναν την απάτη, οδηγεί σε μια αλληλουχία από ανατροπές, παρεξηγήσεις και ξεκαρδιστικές καταστάσεις, ενώ ταυτόχρονα το έργο σχολιάζει με σαρκασμό και χιούμορ τη διαφθορά, την υποκρισία και τις ταξικές αντιθέσεις.
Πέρσες
Στην πρώτη κάθοδό του στην Επίδαυρο ο Χρ. Θεοδωρίδης χτίζει μια σύγχρονη, πολιτικά αιχμηρή ανάγνωση της «τραγωδίας των ηττημένων» μετά τη Ναυμαχία της Σαλαμίνα, του παλαιότερου σωζόμενου στο σύνολό του έργου της αρχαίας ελληνικής δραματουργίας, με τον άνθρωπο και το συλλογικό τραύμα στο επίκεντρο. Μια βαθιά αντιπολεμική κραυγή που ανοίγει έναν διαχρονικό διάλογο: οι ηττημένοι δεν ανήκουν μόνο στο παρελθόν, αλλά σε κάθε εποχή, σε κάθε πλευρά. Ένας πολυμελής θίασος συγκροτεί έναν Χορό-πρωταγωνιστή σε μια σκηνή σχεδόν γυμνή. Οι «Πέρσες» αποτελούν το αρχαιότερο και ταυτόχρονα την πρώτη θεατρική καταγραφή ιστορικών γεγονότων. Ο Αισχύλος, αυτόπτης μάρτυρας της ναυμαχίας, δημιουργεί ένα «σκηνικό ρεπορτάζ» πολέμου, μόλις οκτώ χρόνια μετά την καταστροφή.
Ειρήνη - Μια επίσκεψη στο έργο του Αριστοφάνη
Ένα σκηνικό πανηγύρι – επίσκεψη στην αντιπολεμική αριστοφανική κωμωδία που εξελίσσεται σε γιορτή αντίστασης απέναντι στην παράνοια της εποχής μας που στρέφεται με χιούμορ, σαρκασμό και λυρισμό απέναντι στη βία. Η πολιτική κωμωδία του Αριστοφάνη που αποτυπώνει την απόγνωση των απλών ανθρώπων που συνθλίβονται από τις συμφορές του Πελοποννησιακού Πολέμου, μετατρέπεται σε μια παράσταση με γυναικείο DNA και ζωντανή μουσική, που απαντάει στην τρέλα του πολέμου με τρέλα, ενώ συνομιλεί με το αριστοφανικό σύμπαν στην ολότητά του. Η «Ειρήνη» κατέχει κομβική θέση στο συνολικό έργο του Αριστοφάνη ως άκρως συμφιλιωτική και η πιο αισιόδοξη από τις πολιτικές του κωμωδίες. Παρά τον ισχυρό δεσμό της με την εποχή που τη γέννησε, η κωμωδία παραμένει διαχρονική γιατί φωτίζει έναν μηχανισμό που επαναλαμβάνεται μέχρι σήμερα: πολέμους που παρατείνονται εις βάρος των πολλών και προς όφελος λίγων.
Μήδεια
Η Καρυοφυλλιά Καραμπέτη επιστρέφει σ’ ένα ρόλο σταθμό, είκοσι εννέα χρόνια μετά τη θρυλική της ερμηνεία, σε μια ανάγνωση που δεν αντιμετωπίζει την ηρωίδα ως «τέρας», αλλά ως μια συνειδητή ανθρώπινη ύπαρξη που φτάνει στο έσχατο όριο καθώς συνθλίβεται ανάμεσα στον έρωτα και την κοινωνική τάξη. Η παράσταση αναμετριέται με τον πυρήνα της αρχαίας τραγωδίας, τη διαχρονική της ένταση και την επίκαιρη ειρωνεία της, κουβαλώντας στη σκηνή το αφόρητο φορτίο του έρωτα που οδηγεί στην προδοσία, την εξορία και τον θάνατο. Η ιστορία μοιάζει να ξεδιπλώνεται μέσα από όσα ανακαλεί η ίδια η Μήδεια, σαν εικόνες που επιστρέφουν επίμονα· ο έρωτας, η φυγή, τα παιδιά, η προδοσία.
Λυσιστράτη
Πολύ περισσότερο από μία κωμωδία για τον πόλεμο και τον έρωτα, το βαθιά πολιτικό, ανθρωποκεντρικό αριστοφανικό έργο ανεβαίνει σε μία σύγχρονη σκηνική ανάγνωση που θέλει να μας υπενθυμίσει ότι, ακόμη και μέσα στη μεγαλύτερη φθορά, η επανεκκίνηση είναι δυνατή.
