Η Χριστίνα Κυριαζίδη παρουσιάζει μια σκηνική πρόταση, όπου μέσα από τον χορό, την ποίηση και τα αρχέτυπα της Αντιγόνης, της Μήδειας και της Φαίδρας, το γυναικείο σώμα μετατρέπεται σε ζωντανό τόπο μνήμης.