Χάρης Γερμανίδης©
Ένα αριστούργημα της παγκόσμιας δραματουργίας, "Τα παιδιά ενός κατώτερου θεού" του Μαρκ Μέντοφ, καταπιάνεται με ένα εξαιρετικά ευαίσθητο θέμα: την επικοινωνία, τη διαφορετικότητα και τους τοίχους που υψώνουν οι κοινωνικές προκαταλήψεις γύρω από τα άτομα με κώφωση. Κέρδισε τους θεατρόφιλους τον περασμένο χειμώνα σε μια παραγωγή του Τάσου Ιορδανίδη και τη νέα σεζόν, 2026-27 επαναλαμβάνεται με τους ίδους συντελεστές στο Θέατρο Άλφα - Ληναίος-Φωτίου από 26 Σεπτεμβρίου.
Η σκηνοθεσία και η διασκευή του Δημοσθένη Παπαδόπουλου προσεγγίζουν το κείμενο με ενσυναίσθηση, αναδεικνύοντας τις ευαίσθητες ισορροπίες μιας απρόσμενης ερωτικής σχέσης. Το έργο αφηγείται την ιστορία ενός αφοσιωμένου δάσκαλου και μιας πρώην μαθήτριας, η οποία έχει επιλέξει τη συνειδητή απομόνωση. Η συνάντησή τους πυροδοτεί μια συγκρουσιακή αλλά και τρυφερή διαδρομή προς την ουσιαστική σύνδεση, πέρα από λέξεις και ταμπού.
Στους κεντρικούς ρόλους, η Ευσταθία Τσαπαρέλη και ο Πάρης Θωμόπουλος χαρίζουν εξαιρετικές, γεμάτες ένταση ερμηνείες. Όπως σημειώνει και η κριτική του Αθηνοράματος, η παράσταση καταφέρνει να αγγίξει την ουσία του έργου, "μετατρέποντας τη σωματικότητα και τη γλώσσα των χεριών σε ένα δυνατό, συγκινητικό όχημα συναισθημάτων". Μαζί τους επί σκηνής οι Άντρια Ράπτη, Μιχάλης Γεωργακόπουλος, Δημήτρης Δεληγιάννης και Σοφία Σίμου συνθέτουν ένα συμπαγές σύνολο.
Από την πρεμιέρα του στο Μπρόντγουεϊ το 1979 και τα βραβεία Tony, μέχρι την ιστορική ελληνική μεταφορά του 1981 με την Έλλη Λαμπέτη και την εμβληματική κινηματογραφική ταινία του 1986, το έργο παραμένει ένα διαχρονικό διαμάντι. Μια παράσταση-υπόμνηση πως η αληθινή αγάπη δεν απαιτεί φωνή, παρά μόνο την απόφαση να ακούσεις με την καρδιά.
Προπώληση εισιτηρίων: more.com
Διαβάστε Επίσης
Περισσότερες πληροφορίες
Τα παιδιά ενός κατώτερου θεού
Ένας δάσκαλος ορθοφωνίας προσπαθεί να πλησιάσει μια κωφή γυναίκα που αρνείται να επικοινωνήσει, στο πολυβραβευμένο θεατρικό έργο που ανατρέπει τις προκαταλήψεις. Η υπόθεση του έργου ακολουθεί τη σχέση του δασκάλου και μιας πρώην μαθήτριας του σχολείου, η οποία τώρα εργάζεται ως καθαρίστρια. Εκείνη έχει συνειδητά επιλέξει να μην διαβάζει τα χείλη και να ζει απομονωμένη, αποφεύγοντας τον έξω κόσμο. Εκείνος, βλέποντας την περίπτωσή της ως «επαγγελματική πρόκληση», προσπαθεί να τη βοηθήσει να ξεπεράσει τα τραύματα του παρελθόντος της. Ο Δημοσθένης Παπαδόπουλος παραδίδει μια παράσταση βαθιά συγκινητική, με έντονη συναισθηματική φόρτιση και δραματικές εντάσεις, που κατορθώνει να αγγίξει τον θεατή με αμεσότητα και ειλικρίνεια.
