Ραμπί Μρουέ: Ποιος είναι ο ριζοσπάστης δημιουργός που επιστρέφει στην Αθήνα;

Το όνομά του σίγουρα το έχετε ξανακούσει, ειδικά αν παρακολουθείτε τις πιο ανησυχητικές και πρωτοποριακές θεατρικές στιγμές της πόλης. Πολλοί από εμάς είχαμε την τύχη να τον δούμε και να τον ξεχωρίσουμε μέσα από τις εμβληματικές, υβριδικές του lecture-performances στη Στέγη του Ιδρύματος Ωνάση – όπως το καθηλωτικό "Pixelated Revolution" και το "Riding on the cloud" στο Fast Forward Festival, ή το μεταγενέστερο "So little time". Πιο πρόσφατα, το 2024, μας καθήλωσε με το "Looking for a Missing Employee / Ένας υπάλληλος αγνοείται". Ποιος είναι όμως ο Ραμπί Μρουέ (Rabih Mroué) και γιατί κάθε του κάθοδος στην Αθήνα αποτελεί ένα σπουδαίο καλλιτεχνικό γεγονός;

Ο Λιβανέζος εικαστικός, σκηνοθέτης και περφόρμερ, που πλέον ζει και δημιουργεί στο Βερολίνο, αποτελεί μία από τις πιο επιδραστικές και ρηξικέλευθες φωνές του σύγχρονου πολιτικού και εννοιολογικού θεάτρου διεθνώς. Υπήρξε πρωτοπόρος της μεταπολεμικής λιβανέζικης σκηνής, ενώ το έργο του ισορροπεί με μοναδικό τρόπο ανάμεσα στο θέατρο ντοκουμέντο και τις εικαστικές τέχνες, έχοντας φιλοξενηθεί σε κορυφαίους χώρους παγκοσμίως, όπως το MoMA και η Documenta 13. Μαζί με τη σταθερή του συνεργάτιδα, Λίνα Ματζνταλανί, τιμήθηκαν μάλιστα με το σπουδαίο βραβείο Theaterpreis Berlin για τη συνολική τους προσφορά.

Ο Μρουέ αξίζει την προσοχή μας γιατί δεν κάνει ένα "ακίνδυνο" θέατρο. Χρησιμοποιεί φωτογραφίες, βίντεο και αρχειακά τεκμήρια για να αποδομήσει την ιστορική πραγματικότητα, επιστρατεύοντας ένα ιδιότυπο, πικρό χιούμορ και μια βαθιά, απελπισμένη ποιητικότητα που μιλά κατευθείαν στις αγωνίες του σύγχρονου ανθρώπου.

Στις 12 και 13 Ιουλίου, ο κορυφαίος δημιουργός επιστρέφει στην Πειραιώς 260 του Φεστιβάλ Αθηνών Επιδαύρου με το πολυαναμενόμενο "Four Walls and a Roof", το οποίο συνσκηνοθετεί με τη Λίνα Ματζνταλανί. Αντλώντας βιωματικό υλικό από τον δικό τους εκπατρισμό από τη Βηρυτό, οι δύο καλλιτέχνες μιλούν μετωπικά για την εμπειρία της εξορίας.

Συμπλέκοντας ευφυώς το σήμερα με ένα ιστορικό ντοκουμέντο –την ανάκριση του Μπέρτολτ Μπρεχτ το 1947 από την Επιτροπή Αντιαμερικανικών Δραστηριοτήτων των ΗΠΑ– και υπό τους ήχους της μουσικής του Χανς Άισλερ, η παράσταση θέτει καίρια ερωτήματα για τα όρια της ελευθερίας του λόγου στις δυτικές δημοκρατίες. Είναι μια σκηνική πρόταση που αποτολμά να ενοχλήσει, να αφυπνίσει και, τελικά, να μας μετατοπίσει.

Προπώληση εισιτηρίων: more.com