Christophe Raynaud de Lage Festival d Avignon©
#1 Το απαραβίαστο εσωτερικό οχυρό
Για τον Τιάγκο Ροντρίγκες, το να μαθαίνεις ένα ποίημα "απ' έξω" (by heart) δεν είναι μια σχολική άσκηση, αλλά η δημιουργία ενός εσωτερικού οχυρού. Όπως αναφέρει η ρήση του George Steiner που εμπνέει την παράσταση, όταν κάτι ριζώσει στη μνήμη σου, καμία δικτατορία (KGB, CIA, Γκεστάπο) δεν μπορεί να σου το αφαιρέσει. Η μνήμη γίνεται η τελευταία κρυψώνα της ελευθερίας, εκεί όπου τα "απαγορευμένα κείμενα" παραμένουν ζωντανά ακόμα και όταν τα βιβλία καίγονται.
#2 Η σκηνή ως ζωντανό "τυπογραφείο"
Η παράσταση δεν είναι ένας μονόλογος που παρακολουθείται παθητικά, αλλά μια συλλογική ιεροτελεστία. Δέκα εθελοντές θεατές ανεβαίνουν στη σκηνή και, κατά τη διάρκεια του έργου, διδάσκονται ζωντανά ένα σονέτο του Σαίξπηρ. Αυτή η διαδικασία παραπέμπει στην ιστορία της Ναντέζντα Μάντελσταμ, η οποία δίδασκε τα ποιήματα του κυνηγημένου συζύγου της σε ομάδες ανθρώπων για να διασφαλίσει τη "δημοσίευσή" τους στη μνήμη, αντί για το χαρτί.

#3 Η γέφυρα μεταξύ προσωπικού και παγκόσμιου
Το έργο γεννήθηκε από μια πολύ προσωπική ανάγκη: τη σταδιακή απώλεια όρασης της γιαγιάς του δημιουργού. Καθώς εκείνη έχανε την ικανότητα να διαβάζει, ο Ροντρίγκες αναζήτησε το "τελευταίο βιβλίο" που θα έπρεπε να αποτυπωθεί στη μνήμη της πριν το σκοτάδι. Αυτή η τρυφερή οικογενειακή ιστορία μπλέκεται με τις ζωές μεγάλων στοχαστών (Pasternak, Bradbury, Steiner), μετατρέποντας το ατομικό βίωμα σε μια παγκόσμια σπουδή για την ανθρώπινη φθορά και την πνευματική κληρονομιά.
#4 Η υπεροχή της εγγύτητας έναντι της ψηφιακής μνήμης
Σε μια εποχή όπου η μνήμη μας έχει ανατεθεί στα smartphones και τα social media (τα "ψυχρά αρχεία"), το "By Heart" προτείνει την οικειότητα ως γλώσσα. Ο Ροντρίγκες πιστεύει ότι η πραγματική μνήμη δεν είναι μια στατική πληροφορία, αλλά κάτι που δημιουργούμε ξανά κάθε φορά που το μοιραζόμαστε. Η εμπειρία 300 ανθρώπων που μοιράζονται το "μυστήριο" σε μια αίθουσα είναι, για εκείνον, η απάντηση στην εφήμερη φύση της ψηφιακής εποχής.
Περισσότερες πληροφορίες
By heart
Ο διακεκριμένος σκηνοθέτης και καλλιτεχνικός διευθυντής του Φεστιβάλ της Αβινιόν μάς ζητά να αποστηθίσουμε ένα σαιξπηρικό σονέτο, ανεβάζοντας δέκα θεατές επί σκηνής.

