Μαρίζα Καψαμπέλη©
Ο περφόρμερ, πιανίστας και παραγωγός Μελαχρινός Βελέντζας μας καλεί να ανακαλύψουμε το "Rebirth". Μια performance για όλα όσα αφήσαμε σε άρση και προσμένουν να συνεχιστούν, με την ενεργή συμμετοχή των θεατών και ελεύθερη είσοδο, σε δύο χαρακτηριστικά τοπόσημα της Αθήνας. Τη Δευτέρα 11 Μαΐου, στη συμβολή των οδών Λυσίου και Κλεψύδρας, κι έπειτα την Πέμπτη 22 Μαΐου στον Εθνικό Κήπο (κεντρική είσοδος Λεωφόρος Αμαλίας), η υπαίθρια παράσταση, που ενσωματώνει στοιχεία installation, performance και happening, ξεκινά με αφορμή ένα πιάνο.

Το πιάνο θα ηχήσει ξανά και η ιστορία του θα ειπωθεί
'Ένα πιάνο ζούσε παρατημένο σε κάποιο σπίτι της Αθήνας. Το ανενεργό και εγκαταλελειμμένο του σώμα παρέμεινε κοιμώμενο για χρόνια, καθώς το παιδί που κάποτε έπαιζε σε αυτό σταμάτησε. 'Όχι από δική του επιλογή. Η σχέση του με τη Μουσική, τον Εαυτό του και τον Άλλον έμεινε σε άρση.
Ο Μελαχρινός Βελέντζας μεταφέρει το πιάνο αυτό από τον ιδιωτικό χώρο του σπιτιού στον δημόσιο χώρο του Εθνικού Κήπου και της Πλάκας. Η επαναφορά του πιάνου στη ζωή θα συμβεί μέσα από μία τελετουργική διαδικασία με μάρτυρες τους θεατές.

Στο δεύτερο μέρος της performance που περιλαμβάνεται στο φεστιβάλ This Is Athens City Festival 2026, όσοι το επιθυμούν, θα έχουν τη δυνατότητα να γράψουν και τη δική τους ιστορία για τη σχέση τους με το πιάνο, τη μουσική ή και ακόμα την ίδια τους τη ζωή. Υπό τους ήχους του ζωντανού πια πιάνου, θα πραγματοποιηθεί μία συλλογική δράση in situ συγγραφής και εναπόθεσης αυτών των ιστοριών στο εσωτερικό των σκαμπό, που θα βρίσκονται στον περιβάλλοντα χώρο και τα οποία ανήκουν σε άλλα παρατημένα και εγκαταλελειμμένα πιάνα.

Το "Rebirth" αποτελεί αντιπροσωπευτικό δείγμα της μακροχρόνιας έρευνας του Μελαχρινού Βελέντζα, ο οποίος συγκεντρώνει πιάνα που εδώ και χρόνια δεν παίζουν και μαζί με αυτά συγκεντρώνει και τις ιστορίες τους. Το σύνολο αυτού του ερευνητικού υλικού θα αποτυπωθεί στο Κοιμητήριο Πιάνων: μία μεγάλης κλίμακας εγκατάσταση με παράλληλες δράσεις, όπου ένας Χορός πιάνων και ανθρώπινων ιστοριών θα συνθέσουν τη συλλογική παρτιτούρα, που θα προσκαλεί τον επισκέπτη να θυμηθεί. Να (ξανά)παίξει.

"Τα πιάνα είναι όπως οι άνθρωποι: κουβαλούν μέσα τους μνήμες και έχουν ανάγκη την επαφή"
Ο Μελαχρινός Βελέντζας σημειώνει: "Τα πιάνα είναι όπως οι άνθρωποι: κουβαλούν μέσα τους μνήμες εγγεγραμμένες στο σώμα τους. Όταν ήμουν μικρός θυμάμαι να διαβάζω αρκετά συχνά την αυστηρή φράση, που συνήθως αναγραφόταν σ’ ένα κιτρινισμένο χαρτάκι πάνω στο κλειστό καπάκι του πιάνου 'ΜΗΝ ΕΓΓΙΖΕΤΕ'.
Τα πιάνα είναι όπως οι άνθρωποι: έχουν ανάγκη την επαφή. Αλλιώς, με τον έναν ή τον άλλο τρόπο αργοπεθαίνουν και ο ήχος τους σβήνει σιγά σιγά. Ό,τι αφήσαμε στη μέση ίσως δεν ήταν δική μας επιλογή. Και γι’ αυτό αξίζει τον κόπο να επισκεφτούμε ξανά αυτόν τον εσωτερικό μας τόπο, όπου τα πράγματα που μας αφορούσαν έμειναν σε άρση.

Το πιάνο μέσω του 'Rebirth' θα επιστρέψει στη ζωή απαλλαγμένο από τα βάρη του παρελθόντος. Μελωδίες που μας ενώνουν και μας συγκινούν θα αναδυθούν από το σώμα του. Για να θυμηθούμε πως το πιάνο φθείρεται όταν δεν παίζεται. 'Όχι όταν παίζεται. ‘Οπως ακριβώς φθείρεται και ματαιώνεται κι ο ίδιος ο άνθρωπος, όταν απωλέσει τη χαρά του παιχνιδιού και την ουσία της σύνδεσης".
Σύλληψη - 'Έρευνα - Performance - Μουσική εκτέλεση: Μελαχρινός Βελέντζας
'Ήχος & Φώτα: Λευτέρης Δούρος
Περισσότερες πληροφορίες
Rebirth
Η προσωπική ιστορία ενός πιάνου συναντά τις ιστορίες των ίδιων των θεατών στην Πλάκα (11/5) και στον Εθνικό Κήπο (22/5), σε μια υπαίθρια παράσταση για όλα όσα αφήσαμε σε άρση, που ισορροπεί μεταξύ installation, performance και happening. Η παράσταση του Μελαχρινού Βελέντζα που παρουσιάζεται στο πλαίσιο του This Is Athens City Festival 2026, μιλά για ιστορίες ανθρώπων σε άρση. Ένα πιάνο ζούσε παρατημένο σε κάποιο σπίτι της Αθήνας. Το ανενεργό και εγκαταλελειμμένο του σώμα παρέμεινε κοιμώμενο για χρόνια, καθώς το παιδί που κάποτε έπαιζε σε αυτό σταμάτησε. Η σχέση του με τη Μουσική, τον Εαυτό του και τον Άλλον έμεινε σε άρση. Ο περφόρμερ, πιανίστας και παραγωγός μεταφέρει το πιάνο αυτό από τον ιδιωτικό χώρο του σπιτιού σε δύο χαρακτηριστικά τοπόσημα της Αθήνας. Η επαναφορά του πιάνου στη ζωή θα συμβεί μέσα από μία τελετουργική διαδικασία με μάρτυρες τους θεατές. Στο δεύτερο μέρος της performance, όσοι το επιθυμούν, θα έχουν τη δυνατότητα να γράψουν και τη δική τους ιστορία για τη σχέση τους με το πιάνο, τη μουσική ή και ακόμα την ίδια τους τη ζωή. Υπό τους ήχους του ζωντανού πιάνου, θα πραγματοποιηθεί μία συλλογική δράση in situ συγγραφής και εναπόθεσης αυτών των ιστοριών στο εσωτερικό των σκαμπό, που θα βρίσκονται στον περιβάλλοντα χώρο και τα οποία ανήκουν σε άλλα παρατημένα και εγκαταλελειμμένα πιάνα.

