Παναγιώτης Παπαθεοδώρου
Το προκλητικό και διαχρονικά επίκαιρο σύμπαν της ταινίας La Grande Bouffe (1973) μεταφέρεται στη θεατρική σκηνή μέσα από την παράσταση "Το μεγάλο φαγοπότι", σε σκηνοθεσία του Κωνσταντίνου Βασιλακόπουλου. Η παράσταση, βασισμένη στο θεατρικό κείμενο του Tom Blokdijk, παίζεται στο Θέατρο Συγγρού 33.
Πρόκειται για μια ελεύθερη, σύγχρονη διασκευή που επανατοποθετεί τα βασικά ερωτήματα του έργου στο σημερινό κοινωνικό πλαίσιο, φέρνοντας στο προσκήνιο ζητήματα όπως η λαιμαργία, ο υπερκατανάλωτισμός, ο μηδενισμός και η υπόγεια κρίση του δυτικού πολιτισμού — έννοιες που μοιάζουν πιο επίκαιρες από ποτέ.

Υπόθεση
Στο έργο τέσσερις άντρες και μία γυναίκα, οι οποίοι αποσύρονται σε μια βίλα με έναν και μόνο σκοπό: να φάνε μέχρι τελικής πτώσεως. Αυτό που ξεκινά ως παιχνίδι μετατρέπεται σταδιακά σε μια ακραία εμπειρία, όπου δοκιμάζονται τα όρια του σώματος, της επιθυμίας και της ηθικής. Το γλέντι εξελίσσεται σε μια σκοτεινή τελετουργία, αποκαλύπτοντας μια βαθύτερη πείνα για νόημα, επαφή και υπέρβαση. Τους ρόλους ερμηνεύουν οι Ιφιγένεια Βαρελά, Θανάσης Δήμου, Χάρης Χαραλάμπους-Καζέπης, Δημοσθένης Παπαδόπουλος, Γκαλ Ρομπίσα και Εύη Σαουλίδου.
Μια νέα πρόταση
Για πρώτη φορά σε ελληνική θεατρική παραγωγή, το "Μεγάλο Φαγοπότι" εισάγει έναν νέο θεσμό: σύντομες προ-παραστασιακές συζητήσεις. Κάθε Τετάρτη και Παρασκευή, 30 λεπτά πριν την έναρξη (στις 20:00), το κοινό έχει τη δυνατότητα να συμμετέχει σε μια εισαγωγική συζήτηση που προσφέρει εργαλεία κατανόησης της σκηνοθετικής προσέγγισης. Τον συντονισμό έχει η δραματουργός Νεφέλη Παπαναστασοπούλου, ενώ η συμμετοχή περιλαμβάνεται στο εισιτήριο.
Η σκηνοθετική ματιά
Στο σκηνοθετικό του σημείωμα, ο Κωνσταντίνος Βασιλακόπουλος προσεγγίζει το έργο ως έναν "καθρέφτη" της σύγχρονης κοινωνίας: σε έναν κόσμο υπερπροσφοράς, όπου η αφθονία συχνά οδηγεί στο κενό, η παράσταση θέτει καίρια ερωτήματα για το τι καταναλώνουμε αλλά και τι μας καταναλώνει.
Η σκηνική προσέγγιση αντιμετωπίζει την ιστορία ως μια τελετουργική διαδικασία, μια "γιορτή–θυσία", όπου οι ήρωες μετατρέπονται σταδιακά από θηρευτές σε θηράματα. Η υπερβολή, το κωμικό στοιχείο και η μελαγχολία συνυπάρχουν, δημιουργώντας μια αλληγορία για την ανθρώπινη ανάγκη για απόλαυση, αλλά και για τα όριά της.

Η παράσταση δεν επιδιώκει απλώς να σοκάρει, αλλά να αναδείξει την υπαρξιακή διάσταση της υπερβολής: την αυτοκαταστροφή ως έσχατη πράξη ελευθερίας σε έναν κόσμο που μοιάζει να έχει εξαντλήσει τα νοήματά του. Με έντονα σκηνικά στοιχεία και μια δραματουργία που ισορροπεί ανάμεσα στο grotesque και το ποιητικό, "Το Μεγάλο Φαγοπότι" φιλοδοξεί να αποτελέσει μια εμπειρία που ξεπερνά την απλή θέαση και μετατρέπεται σε αφορμή για ουσιαστικό προβληματισμό.

Τα σκηνικά υπογράφει ο Geurt Holdijk, τις χορογραφίες ο Ερμής Μαλκότσης και τους φωτισμούς ο Βασίλης Αποστολάτος. Τα κοστούμια επιμελείται ο ίδιος ο σκηνοθέτης ενώ μαζί με την Νεφέλη Παπαναστασοπούλου στην δραματουργία συμβάλει και ο Γιώργος Δασκαλάκης, ενώ την μουσική επένδυση έχει αναλάβει ο Μιχάλης Παρασκάκης.
*Η παράσταση περιλαμβάνει σκληρή γλώσσα και σκηνές γυμνού.
Προπώληση εισιτηρίων: more.com



Περισσότερες πληροφορίες
Το μεγάλο φαγοπότι
Μία από τις πιο τολμηρές και αμφιλεγόμενες ταινίες του ευρωπαϊκού κινηματογράφου, το «La Grande Bouffe» του Μάρκο Φερέρι, μεταφέρεται στη σκηνή μέσα από μια ελεύθερη, σύγχρονη θεατρική διασκευή. Μια κοινωνική σάτιρα που επιχειρεί να ανοίξει εκ νέου τη συζήτηση γύρω από τη λαιμαργία, την υπερκατανάλωση, τον μηδενισμό και τη βουβή κατάρρευση του δυτικού πολιτισμού· ζητήματα που σήμερα επιστρέφουν με νέα, επιτακτική ένταση. Τέσσερις άντρες και μία γυναίκα αποσύρονται σε μια βίλα με έναν και μόνο σκοπό:να φάνε μέχρι τελικής πτώσεως. Μέσα από ένα ξέφρενο γλέντι που δοκιμάζει τα όρια του σώματος, της ηθικής και της επιθυμίας, οι ήρωες οδηγούνται ολοένα πιο κοντά στην αυτοκαταστροφή — ή στη λύτρωση. Ένα συμπόσιο που ξεκινά ως παιχνίδι, αλλά αποκαλύπτει μια βαθύτερη, σκοτεινή πείνα: για νόημα, για επαφή, για υπέρβαση.

