Πήγα στο Θέατρο Άνεσις με μια παρέα πιτσιρίκια και, ομολογώ, είχα την κλασική απορία: "Θα κάτσουν ήσυχα σε μια παράσταση χωρίς λόγια;". Η απάντηση ήρθε σχεδόν αμέσως. Στο "Still! Ένα άγαλμα που γύρισε τον κόσμο", η σιωπή δεν είναι επιβεβλημένη "με το ζόρι", αλλά προκύπτει από μια μαγική συνθήκη που σε μαγνητίζει.
Είναι βέβαια παιδιά, οπότε πάντα θα βρουν τον τρόπο να πετάξουν μια ερώτηση στο σκοτάδι, να επισημάνουν κάτι με ένα γάργαρο γέλιο ή να δείξουν με το δάχτυλο τη σκηνή. Και εκεί ακριβώς συμβαίνει το θαύμα: οι τρεις εξαιρετικοί ηθοποιοί "συνομιλούν" μαζί τους μόνο με την κίνηση, απαντώντας στον αυθορμητισμό της πλατείας με μια οικουμενική γλώσσα που δεν χρειάζεται μεταφραστή.
Η Χριστίνα Παπαδοπούλου ως το κορίτσι είναι απλώς υπέροχη· έχει μια φοβερή ενέργεια και μια κίνηση ολόσωστη, που σε παρασύρει στον ρυθμό της. Δίπλα της, ο Αντρέας Κουτσόφτας και ο Άντονυ Παπαμιχαήλ, ο καθένας με τον δικό του μοναδικό τρόπο, συμπληρώνουν μια τριάδα με σπάνια χημεία, κάνοντας το δύσκολο να μοιάζει παιχνιδάκι.
Η ιστορία του κοριτσιού που φεύγει από τον πόλεμο και βρίσκει παρηγοριά σε ένα άγαλμα, ντυμένη με τη συγκλονιστική ζωντανή μουσική του Θοδωρή Οικονόμου στο πιάνο, είναι ταυτόχρονα ένα χάδι και μια γροθιά τρυφερότητας. Σε μια εποχή που οι λέξεις συχνά μας προδίδουν όταν προσπαθούμε να εξηγήσουμε το αδιανόητο στα παιδιά, αυτή η παράσταση των Κώστα Σιλβέστρου και Παναγιώτη Τοφή γίνεται το τέλειο καταφύγιο.
Αλλά η μαγεία δεν σταματά στην υπόκλιση. Είναι συγκλονιστικό όταν, μετά το τέλος, ο Θοδωρής Οικονόμου σηκώνεται από το πιάνο και δέχεται ερωτήσεις. Εκεί καταλαβαίνεις το μέγεθος της επιτυχίας: τα παιδιά έχουν καταλάβει τα πάντα! Είναι εντυπωσιακό το πόσο τα άγγιξε η ιστορία και πόσο σημαντικό είναι για τους δασκάλους και τους γονείς να συνεχίσουν αυτή τη συζήτηση μαζί τους μετά.
Είδα τα παιδιά να βγαίνουν με τα μάτια να λάμπουν, έχοντας πάρει ένα μάθημα ενσυναίσθησης χωρίς ίχνος διδακτισμού. Η παράσταση ολοκληρώνει τον φετινό της κύκλο στις 5 Απριλίου, αλλά το "σιωπηλό αριστούργημα" που ταξίδεψε σε όλο τον κόσμο, ευτυχώς θα είναι ξανά μαζί μας τον επόμενο χειμώνα (2026-2027). Αν αναζητάτε την ποίηση και την ελπίδα ότι η αγάπη μπορεί να μαλακώσει ακόμη και την πέτρα, μην τη χάσετε. Είναι ό,τι πιο ειλικρινές έχω δει σε παιδική σκηνή τα τελευταία χρόνια.
Προπώληση εισιτηρίων: more.com
Διαβάστε Επίσης
Διαβάστε Επίσης
Περισσότερες πληροφορίες
Still! Ένα άγαλμα που γύρισε τον κόσμο
Ένα κορίτσι σε μια βάρκα ξεκινάει το ταξίδι του προς το άγνωστο, προσπαθώντας να ξεφύγει από τη φρίκη του πολέμου. Βρίσκει καταφύγιο σε μια άγνωστη χώρα και ξαπλώνει να ξεκουραστεί κάτω από το άγαλμα ενός στρατιώτη. Προς μεγάλη της έκπληξη, το άγαλμα ζωντανεύει! Μπορεί άραγε ένα άγαλμα και ένα κορίτσι να γίνουν φίλοι παντοτινοί και να γυρίσουν μαζί τον κόσμο; Μπορεί το κορίτσι να μάθει στο άγαλμα πώς είναι να ζεις αληθινά και να το πείσει να αφήσει από το χέρι του για πάντα το σπαθί που κρατάει; Γραμμένο σε μια φανταστική, οικουμενική γλώσσα και με βασικό όχημα τη μουσική, το έργο είναι μια ωδή στην ειρήνη, τη φιλία, τη διαφορετικότητα και τη δύναμη της αληθινής αγάπης. Η νέα πρόταση του Ολύμπια για το παιδικό και νεανικό κοινό παρουσιάστηκε για πρώτη φορά τον Νοέμβριο του 2021 στη Λευκωσία, στο πλαίσιο του Διεθνούς Φεστιβάλ Λευκωσίας, αποσπώντας εξαιρετικές κριτικές, ενώ ήδη έχει περιοδεύσει σε χώρες όπως η Αρμενία, η Τυνησία και η Λιθουανία.
