Ο Απρίλιος βρίσκει το Εθνικό Θέατρο σε ανοιξιάτικη τροχιά ανανέωσης, με ένα πολυσύνθετο καλλιτεχνικό πρόγραμμα που αντλεί έμπνευση από τη δυναμική της γλώσσας και τις αμέτρητες διαδρομές που αυτή υφαίνει. Πρεμιέρες, επιστροφές εμβληματικών έργων, τελευταίες παραστάσεις και νέες δράσεις συνθέτουν ένα ζωντανό μωσαϊκό που απλώνεται σε όλες τις σκηνές του οργανισμού.
Πρεμιέρες
Με αυξημένη προσοχή αναμένουμε την πρεμιέρα της "Κουκλίτσας" της Μαρίας Πανουργιά, μιας σύγχρονης σκηνικής ανάγνωσης του "Κουκλόσπιτου" του Χένρικ Ίψεν. Από τις 16 Απριλίου, στη Νέα Σκηνή "Νίκος Κούρκουλος" του Κτηρίου Τσίλλερ, το έργο επαναπροσεγγίζει τα ζητήματα της ελευθερίας και της ταυτότητας μέσα από μια σχεδόν μεταφυσική ματιά στον πυρήνα μιας σχέσης. Η ηρωίδα μεταμορφώνεται σταδιακά από κουκλίτσα σε δαίμονα, διεκδικώντας τη φωνή και την ευθύνη της ύπαρξής της, σε μια διαδρομή που κορυφώνεται σε μια εκρηκτική ρήξη.
Στις 3 Απριλίου, στην Πειραματική Σκηνή του Θεάτρου Δίπυλον, ολοκληρώνεται η φετινή σειρά "Σκίτσο" με την παράσταση "ΑΜΦΙ (Άπειρες Μικρές Φαεινές Ιδέες)" σε σύλληψη και δραματουργία του Φώτη Σιώτα. Οκτώ ερμηνευτές δημιουργούν ένα συνειρμικό "αορατόριο" για φωνές και ζωντανή μουσική, όπου σκέψεις συγκρούονται, διαφωνούν και αλληλοαναιρούνται. Ένα σκηνικό τοπίο αμφισβήτησης, όπου το κρίσιμο ερώτημα δεν είναι τι τίθεται υπό αμφισβήτηση, αλλά τι τελικά παραμένει αδιαμφισβήτητο.
Επιστροφές
Η εμβληματική παράσταση "KONTAKTHOF" της Pina Bausch επιστρέφει στην Κεντρική Σκηνή του Κτηρίου Τσίλλερ (17 Απριλίου – 3 Μαΐου), μετά τη θερμή υποδοχή του κοινού τον χειμώνα. Η σκηνική αναβίωση, σε συνεργασία με το Pina Bausch Foundation, φέρνει στη σκηνή 23 ερμηνευτές από την Ελλάδα, σε μια σπάνια συνάντηση σωματικότητας και μνήμης, 37 χρόνια μετά την πρώτη παρουσίαση του έργου στη χώρα.
Παράλληλα, το εφηβικό έργο "έχεις πέντε λεπτά" ανανεώνει για τις τελευταίες του παραστάσεις εως 26 Απριλίου, στην Πλαγία Σκηνή, φωτίζοντας τη διαδρομή προς την ενηλικίωση.Μέσα από την ιστορία μιας αθλητικής ομάδας εφήβων, σε κείμενο Κατερίνας Λούβαρη Φασόη και σκηνοθεσία Παντελή Δεντάκη, αναδεικνύεται η ανάγκη για ταυτότητα, η αγωνία της αποδοχής και η προσπάθεια να αρθρωθεί μια προσωπική φωνή μέσα σε έναν κόσμο πιέσεων και αντιφάσεων.
Ανοιχτές δράσεις
Ξεχωριστή εμπειρία για το κοινό αποτελεί η "Διαρκής Ανοιχτή Πρόβα" με τίτλο "Μη φοβάστε. Είναι θέατρο." στο Θέατρο Δίπυλον. Κάθε Τετάρτη και Πέμπτη έως τις 30 Απριλίου (18:00–22:00), μια ζωντανή σύνθεση του ensemble της Πειραματικής Σκηνής παραμένει ανοιχτή στο κοινό.
Δεν πρόκειται για παράσταση, αλλά για μια διαδικασία σε εξέλιξη: οι θεατές μπορούν να παραμείνουν από λίγα λεπτά έως και ώρες, παρακολουθώντας τη γέννηση του σκηνικού υλικού. Με δραματουργικό άξονα το "Καπούτ" του Curzio Malaparte και θεματικό πυρήνα τον πόλεμο, η δράση αυτή μετατρέπει τη δημιουργία σε εμπειρία συμμετοχής.
Ρίχνουν αυλαία
Ο Απρίλιος σηματοδοτεί και κύκλους ολοκλήρωσης. Η σαρκαστική κωμωδία "Η Καρυάτιδα!" του Γιώργου Καπουτζίδη σε σκηνοθεσία Κατερίνα Μαυρογεώργη ολοκληρώνει την επιτυχημένη πορεία της στο Θέατρο Κάππα στις 5 Απριλίου. Με αφετηρία την "επιστροφή" της χαμένης Καρυάτιδας από το Βρετανικό Μουσείο, η παράσταση εξελίσσεται σε μια ξεκαρδιστική αλλά και αμείλικτη αλληγορία για την εθνική ταυτότητα, προτείνοντας μια αιχμηρή και ταυτόχρονα απολαυστική ματιά στη σύγχρονη ελληνική πραγματικότητα.
Παράλληλα, οι "Περιπέτειες της Αλίκης στη Χώρα των Θαυμάτων" ολοκληρώνουν τον κύκλο τους στις 5 Απριλίου στο Ολύμπια Δημοτικό Μουσικό Θέατρο Μαρία Κάλλας. Ένα ποιητικό και μουσικό ταξίδι ανάμεσα στο όνειρο και την πραγματικότητα, βασισμένο στην ιστορία του Λούις Κάρολ, διασκευασμένο από την Γεωργία Μαυραγάνη, που απευθύνεται σε θεατές κάθε ηλικίας, αναδεικνύοντας τη δύναμη της φαντασίας και της μεταμόρφωσης. Η μουσική ανήκει στην Λένα Πλάτωνος.
Τελευταίοι σταθμοί περιοδείας
Την ίδια στιγμή, η παράσταση "Σταθμός Ω", εμπνευσμένη από τη ραψωδία Ω της Ιλιάδας, ολοκληρώνει την περιοδεία της σε Βέροια και Κοζάνη, 3 και 4 Απριλίου αντίστοιχα, πριν επιστρέψει τον Μάιο στην Αθήνα. Μέσα από μια σύγχρονη ιστορία απώλειας και βίας, αναμετριέται με ζητήματα συνενοχής, συγχώρεσης και μνήμης σε κείμενο Γιώργου Χριστοδούλου και σκηνοθεσία Δημήτρη Τσικούρα.
Σε ένα ελληνικό χωριό, η εξαφάνιση ενός νέου ανθρώπου – διαφορετικού στα μάτια της τοπικής κοινωνίας – φέρνει στο φως την προκατάληψη και την ομοφοβική βία που συχνά κρύβονται πίσω από την "κανονικότητα". Ο πατέρας του καλείται να αντιμετωπίσει όχι μόνο την απώλεια, αλλά και τον ίδιο του τον εαυτό.
Νέες πλατφόρμες
Το Εθνικό Θέατρο εγκαινιάζει για πρώτη φορά στην ιστορία του τη λειτουργία web radio, μεταφέροντας τη θεατρική εμπειρία… on air. Το "The National Theatre Web Radio” αποτελεί ένα σύγχρονο κανάλι επικοινωνίας και έναν χώρο πολυφωνίας, που φέρνει το κοινό πιο κοντά στην καρδιά της δημιουργίας.
Με θεματικές εκπομπές, συνεντεύξεις, podcast, ραδιοφωνικό θέατρο, μουσικές επιλογές και σπάνιο αρχειακό υλικό, το νέο αυτό εγχείρημα προσφέρει μια πολυεπίπεδη εμπειρία, που επεκτείνει τη θεατρική πράξη πέρα από τη σκηνή.
Διαβάστε Επίσης
Διαβάστε Επίσης
Περισσότερες πληροφορίες
Η Καρυάτιδα!
Στο σπαρταριστό έργο του Γ. Καπουτζίδη που είναι αφιερωμένο στη μεγαλειώδη ελληνική ικανότητα να μπλέκουμε σε κωμικοτραγικές καταστάσεις, η περίφημη Καρυάτιδα επιστρέφει από το Βρετανικό Μουσείο με μια υποδοχή «σκέτη κωμωδία». Σαν άλλη αγαπημένη φίλη, θεία, χαμένη ξαδέρφη από το εξωτερικό, την περιμένει όλη η χώρα με τεράστια προσμονή. Η υποδοχή της, όμως, δεν θα είναι όπως τη φανταστήκαμε, όπως τη σχεδιάσαμε, όπως την ονειρευτήκαμε.
ΚΑΠΟΥΤ / Πόλεμος, ένα Vaudeville - Διαρκής ανοιχτή πρόβα
Η Πειραματική Σκηνή του Εθνικού Θεάτρου, υπό την καλλιτεχνική διεύθυνση του Ακύλλα Καραζήση και της Νεφέλης Μαϊστράλη, ανοίγει τις πόρτες της στο κοινό, το οποίο μπορεί να παρακολουθήσει για όση ώρα επιθυμεί (από 4 λεπτά έως 4 ώρες), μια ζωντανή σύνθεση – όχι παράσταση – σε αέναη κίνηση και εξέλιξη. Πάνω στη σκηνή, το ensemble θα αφηγείται, θα τραγουδά, θα χορεύει, θα αναπαριστά, αντλώντας τα υλικά του από το θέατρο, τη λογοτεχνία και τη μουσική. Δραματουργικός άξονας είναι το μυθιστόρημα του Κούρτσιο Μαλαπάρτε «Καπούτ» και άλλα συναφή υλικά, που αφορούν στο θέμα του πολέμου.
Περιπέτειες της Αλίκης στη Χώρα των Θαυμάτων
Μια ποιητική, μουσική ανατρεπτική διασκευή του κλασικού αλληγορικού αριστουργήματος του Λιούις Κάρολ για κάθε Αλίκη που ψάχνει να βρει τη δική της φωνή. Η πρωτότυπη μουσική, οι ήχοι και οι στίχοι της Λένας Πλάτωνος γίνονται το όχημα της αφήγησης όλου του έργου. Η Αλίκη θα κλείσει για λίγο τα μάτια της και θα ταξιδέψει μακριά, σε μια βαθιά κουνελότρυπα κάτω από τη γη. Θα βρεθεί στη Χώρα των Θαυμάτων. Εκεί, η λογική των "μεγάλων" δεν θα ισχύει πια. Τα ζώα θα μιλούν με λέξεις, τα σώματα και τα σχήματα θα αλλάζουν συνεχώς, τα δάκρυα θα γίνονται λίμνη, για να κολυμπήσεις και να παίξεις, οι τρελοί θα μιλούν αστεία–σοφά, οι λογικοί αστεία–παράλογα, οι βασιλιάδες και οι βασίλισσες θα τσαλακωθούν σαν χάρτινες φιγούρες.
Kontakthof
Σκηνική αναβίωση του εμβληματικού έργου της σπουδαίας χορογράφου Πίνα Μπάους με ελληνικό θίασο, το οποίο παρουσιάζεται ξανά στην Ελλάδα, 37 χρόνια μετά το πρώτο ανέβασμα στο Ηρώδειο από το Tanztheater Wuppertal. Η παράσταση τελεί υπό την καλλιτεχνική διεύθυνση των Josephine Ann Endicott, μέλους της αρχικής διανομής του 1978 και επί χρόνια βοηθού της Μπάους, και του Δάφνι Κόκκινου, μέλους του Tanztheater Wuppertal και επίσης βοηθού της Μπάους από το 1993, σε συνεργασία με την Anne Martin — επίσης μέλος της αρχικής διανομής — και τον Scott Jennings, διευθυντές προβών του Foundation. Στην παράσταση συμμετέχουν 23 ξεχωριστοί ερμηνευτές και ερμηνεύτριες από την Ελλάδα, από 21 έως 55 χρόνων, που επιλέχθηκαν ειδικά γι’ αυτή την παραγωγή. Το «Kontakthof» αναδεικνύει τη δύναμη, την ευαισθησία και την ανθρώπινη αλήθεια που καθιστούν το έργο της διαχρονικό και αναντικατάστατο στο παγκόσμιο χορευτικό ρεπερτόριο.
Έχεις πέντε λεπτά
Στην Εφηβική Σκηνή του Εθνικού Θεάτρου ανεβαίνει το έργο που με αφορμή την προετοιμασία μιας νεανικής αθλητικής ομάδας για το πρωτάθλημα, μιλά για τις φιλοδοξίες, τον ανταγωνισμό, τον συναισθηματικό χειρισμό, την προσπάθεια, την καταπίεση, τη ματαίωση και βέβαια τα όνειρα· τα όνειρα που βλέπουμε στον ύπνο μας, τα όνειρα που κάνουμε για την ζωή μας, τα όνειρα που προβάλλουν οι άλλοι πάνω μας ή προβάλλουμε εμείς στους άλλους. Το έργο εμπνέεται από όνειρα του ύπνου και του ξύπνιου που εμπιστεύτηκαν στη συγγραφέα έφηβοι που συμμετείχαν πέρυσι στα εργαστήρια του Μικρού Εθνικού. Σύμφωνα με την υπόθεση, μια αθλητική ομάδα εφήβων, προσπαθεί να βρει τη δική της φωνή, την ταυτότητά της, να αγκαλιάσει τους φόβους και τις αδυναμίες της. Άνθρωποι που ονειρεύονται, άλλοτε βουβά, άλλοτε ηχηρά, αφήνοντας τους πάντες άναυδους, άνθρωποι που αναγκάζονται να ωριμάσουν πρόωρα, για να υπερασπιστούν την ύπαρξή τους. Ένα ολόκληρο σύστημα ελέγχου που τους περιορίζει και τους ετεροκαθορίζει. Τι θα συνέβαινε, όμως, αν το σύστημα αυτό δεχόταν την κριτική τους; Θα κατέρρεε ή θα επαναπροσδιοριζόταν, θεμελιώνοντας νέες νόρμες και στόχους; Πώς θα κυλούσε η ζωή στο σύστημα την επόμενη μέρα;
Σκίτσο 6 | ΑΜΦΙ (Άπειρες Μικρές Φαεινές Ιδέες)
Οκτώ ηθοποιοί ερμηνεύουν, τραγουδώντας και παίζοντας ζωντανά μουσική σ’ ένα «αορατόριο» για την αμφισβήτηση του εαυτού, στο έκτο κατά σειρά «Σκίτσο» της Πειραματικής Σκηνής του Εθνικού Θεάτρου. Οκτώ φωνές που αναπαριστούν σκέψεις, διαφωνούν, μαλώνουν και αποπροσανατολίζουν το πλάσμα στο οποίο κατοικούν. Όλοι εναντίον όλων αμφισβητούν τα πάντα με μοναδικό σημείο ταύτισης το «τι δεν αμφισβητούν». Ένα έργο συνειρμικό, μελοποιημένο για οκτώ φωνές, πιάνο, σαξόφωνο και hi-hat. Ένας ιδιότυπος στρεβλός κανόνας, για να αφηγηθούμε και να αμφισβητήσουμε μέσα από τον ποιητικό λόγο, τα θέσφατα, την κοινή λογική, αλλά κυρίως τον εαυτό.
