Θεόφιλος Τσιμάς©
Το πολυβραβευμένο έργο το "Χελιδόνι", του Ισπανού συγγραφέα Γκιλιέμ Κλούα, που σκηνοθετεί ο Γιάννης Αναστασάκης, συνεχίζει για λίγο ακόμα τις παραστάσεις του στο Θέατρο ΕΛΕΡ (έως Τρίτη 2 Ιουνίου) σε μετάφραση Μαρίας Χατζηεμμανουήλ.
Το "Χελιδόνι", έχει ήδη διαγράψει μια σημαντική διεθνή θεατρική διαδρομή, με παραστάσεις σε μεγάλες πόλεις της Ισπανίας, της Αγγλίας, της Ιταλίας, της Ρουμανίας, της Ουρουγουάης, της Βραζιλίας, του Πουέρτο Ρίκο, του Περού, της Κύπρου και των Ηνωμένων Πολιτειών. Στην Αθήνα ανεβαίνει για τρίτη φορά, επιβεβαιώνοντας τη διαχρονική δύναμη του έργου και τη βαθιά συναισθηματική του απήχηση.
Λίγα λόγια για τοο έργο
Αφορμή για τη συγγραφή του στάθηκε η τρομοκρατική επίθεση στο νυχτερινό κέντρο "Pulse" στο Ορλάντο το 2016, όταν ένας ένοπλος εισέβαλε στο γνωστό gay club σκοτώνοντας 49 ανθρώπους και τραυματίζοντας δεκάδες ακόμη. Ωστόσο, ο Γκιλιέμ Κλούα δεν επιχειρεί να καταγράψει το ίδιο το γεγονός, αλλά να φωτίσει το τραύμα που αφήνει πίσω της η βία και ο κοινωνικός αποκλεισμός.
Η δράση εκτυλίσσεται σε ένα διαμέρισμα, κατά τη διάρκεια ενός μαθήματος φωνητικής. Η Αμέλια και ο Ραμόν ξεκινούν ως δύο άγνωστοι άνθρωποι, όμως σταδιακά αποκαλύπτεται ένας βαθύς και οδυνηρός δεσμός που τους ενώνει. Μέσα από μια κλιμακούμενη σύγκρουση, έρχονται στην επιφάνεια η ενοχή, η απώλεια, η άρνηση και η ανάγκη για αποδοχή.
Με λιτότητα και συναισθηματική ακρίβεια, το έργο μιλά με ειλικρίνεια για τη βία απέναντι στη διαφορετικότητα και για τη δύσκολη διαδρομή προς τη συμφιλίωση. Χωρίς διδακτισμό ή εύκολες απαντήσεις, η παράσταση επιχειρεί να φέρει τους ήρωες και το κοινό αντιμέτωπους με μια βαθιά ανθρώπινη αλήθεια. Ο συγγραφέας μετατρέπει την πληγή σε ένα πυκνό, εσωτερικό δράμα για τη μνήμη, την απώλεια και τη δύσκολη διαδρομή προς τη συγχώρεση και την αποδοχή του άλλου. Δεν λειτουργεί ως χρονικό ενός γεγονότος, αλλά ως μια βαθιά ανθρώπινη διερεύνηση του τραύματος.
Πρωταγωνιστούν η Μαρία Τσιμά και ο Κυριάκος Μαρκάτος, ενώ η Μαρία Τσιμά υπογράφει και τους στίχους του τραγουδιού της παράστασης "Το Χελιδόνι".
Διαβάστε Επίσης
Σε συνέντευξή της στο "α", η ηθοποιός μίλησε για τη βαθιά επίδραση που έχει πάνω της ο ρόλος της Αμέλια:
"Η Αμέλια με κατοικεί έτσι κι αλλιώς γιατί έχω κι εγώ τα δικά μου θέματα να παλέψω, τις δικές μου αρνήσεις, τις δικές μου απώλειες. Είναι δρόμος ο ρόλος".
Αναφερόμενη στη δύναμη του θεάτρου σήμερα, σημειώνει χαρακτηριστικά:
" Ακόμα σε πείσμα της οθόνης και της ψηφιακής τρέλας, το θέατρο είναι ένας τόπος συνάντησης, μια εμπειρία δημιουργίας στο εδώ και στο τώρα".
Σκηνοθετικό σημείωμα
Ο σκηνοθέτης Γιάννης Αναστασάκης, στο σημείωμά του για την παράσταση, εξηγεί τη βαθιά προσωπική του σύνδεση με το έργο και τη σύγχρονη ισπανική δραματουργία:
"Αγαπώ την Ισπανία και την Τέχνη της, έχοντας αγαπήσει τα έργα του Λόρκα κι έχοντας θαυμάσει τους πίνακες του Γκόγια. Παρακολουθώ στενά τη σύγχρονη ισπανική δραματουργία και όταν συνάντησα το "Χελιδόνι” του Κλούα, συγκλονίστηκα".
Όπως αναφέρει, η απόφαση να παρουσιαστεί ξανά το έργο γεννήθηκε μέσα από την ίδια τη διαδικασία των προβών:
"Σε κάθε πρόβα ανακαλύπταμε και μια καινούρια πτυχή στην ιστορία. Ένα καινούριο επιχείρημα που στέριωνε την απόφασή μας να παραστήσουμε το έργο ξανά στο κοινό, γιατί τα λόγια του έργου πρέπει να λέγονται ξανά και ξανά". Και καταλήγει: "Τα αισθήματα που γεννά το έργο πρέπει να γεννιούνται ξανά και ξανά. Το οφείλουμε καταρχήν στους εαυτούς μας, αν θέλουμε να παραμείνουμε άνθρωποι".
Τα σκηνικά και κοστούμια της παράστασης υπογράφει η Αλέγια Παπαγεωργίου, την μουσική ο Αντώνης Παπανικολάτος ενώ ο σχεδιασμός των φωτισμών ανήκει στους Βασίλης Παπακωνσταντίνου κι Εβίνα Βασιλακοπούλου.
Προπώληση εισιτηρίων: more.com
Διαβάστε Επίσης
Περισσότερες πληροφορίες
Το χελιδόνι
Με αφορμή την τρομοκρατική επίθεση της 12ης Ιουνίου 2016 στο gay bar «Pulse» στο Ορλάντο, ο βραβευμένος Καταλανός συγγραφέας υπογράφει ένα έργο-ύμνος στην αγάπη και τη ζωή. Το σύγχρονο κοινωνικό δράμα μιλά για τη βία απέναντι στη διαφορετικότητα και για το κόστος που αφήνει αυτή η βία πίσω της. Δεν λειτουργεί ως χρονικό ενός γεγονότος, αλλά ως μια βαθιά ανθρώπινη διερεύνηση του τραύματος που αφήνει πίσω του. Ο Κλούα μετατρέπει την πληγή σε ένα πυκνό, εσωτερικό δράμα για τη μνήμη, την απώλεια και τη δύσκολη διαδρομή προς τη συγχώρεση και την αποδοχή του άλλου. Η δράση εκτυλίσσεται σε ένα διαμέρισμα, σε ένα μάθημα φωνητικής που ξεκινά ως μια τυπική συνάντηση. Πολύ γρήγορα όμως οι δύο χαρακτήρες, η Αμέλια κι ο Ραμόν, καταλαβαίνουμε πως συνδέονται με έναν τρόπο βαθύτερο και πιο οδυνηρό απ’ όσο φαίνεται αρχικά. Ο διάλογός τους εξελίσσεται σε μια σταδιακή σύγκρουση, όπου ο πόνος, η άρνηση και η ενοχή έρχονται στην επιφάνεια.
