Πάτροκλος Σκαφίδας©
Στη σκηνή του ιστορικού Θεάτρου Τέχνης Καρόλου Κουν στην Πλάκα, η "Locandiera" του Κάρλο Γκολντόνι αποκαλύπτεται ως μια σύγχρονη, ζωηρή και αιχμηρή κωμωδία εξουσίας και φύλου, με τη σκηνοθετική σφραγίδα του Γιάννη Κακλέα ,τις μουσικές συνθέσεις του Δημήτρη Παπαδημητρίου και πρωταγωνιστές Βερόνικα Δαβάκη και Ιβάν Σβιτάιλο. Το κλασικό έργο, γραμμένο το 1753 για το Καρναβάλι της Βενετίας, μετασχηματίζεται σε ένα δυναμικό σκηνικό παιχνίδι όπου το χιούμορ συνυπάρχει με την κοινωνική κριτική και την πολιτική διάσταση.

Στο έργο, η Μιραντολίνα, μια αυτοδημιούργητη γυναίκα που χειρίζεται, ανατρέπει και επαναπροσδιορίζει τον ανδροκρατούμενο κόσμο γύρω της. Η σκηνική της παρουσία, όπως αποτυπώνεται στις φωτογραφίες, εκπέμπει αυτοπεποίθηση, ειρωνεία και μια διαρκή ετοιμότητα απέναντι στις επιθετικές ανδρικές συμπεριφορές που την περιβάλλουν. Ο Γκολντόνι, ήδη από τον 18ο αιώνα, φωτίζει τη γυναικεία ευφυΐα και ανεξαρτησία, ενώ ο Κακλέας επανερμηνεύει το έργο με σαφή φεμινιστική και σύγχρονη ματιά, δίνοντας στη Μιραντολίνα ένα τέλος που επιλέγει την ελευθερία αντί για την κοινωνική συμμόρφωση.

Η παράσταση κινείται σε έναν άχρονο "θεατρικό τώρα", όπου η ιστορία δεν ανήκει σε μια συγκεκριμένη εποχή. Η ζωντανή μουσική επί σκηνής, με πρωτότυπη σύνθεση του Δημήτρη Παπαδημητρίου και ιταλικά τραγούδια της δεκαετίας του ’80 και ’90, λειτουργεί ως αφηγηματικό και συναισθηματικό σχόλιο, ενώ τα rap μέρη μετατρέπουν τους ήρωες σε σύγχρονους εξομολογητές.
Στη "Locandiera" στο Θέατρο Τέχνης παίζουν ακόμα οι: Ντίνος Ποντικόπουλος, Αλέξανδρος Ζουριδάκης, Βάσια Λακουμέντα, Μάϊρα Γραβάνη, Σαμψών Φύτρος. Δεν είναι μια αναβίωση κλασικού ρεπερτορίου, αλλά μια ζωντανή, πολιτική και αισθητικά τολμηρή ανάγνωση ενός έργου που συνεχίζει να μιλά για την εξουσία, τον έρωτα και τη θέση της γυναίκας σήμερα.
Δείτε φωτογραφίες από την παράσταση









Περισσότερες πληροφορίες
Locandiera
Ο Γ. Κακλέας ανεβάζει μια φρέσκια εκδοχή της κλασικής ιταλικής κωμωδίας για τον έρωτα, τη σύγκρουση των φύλων και τις κοινωνικές συμβάσεις, που καυτηριάζει κάθε εποχή και σατιρίζει την ανδρική αλαζονεία και τον μισογυνισμό, με έντονα μουσικό χαρακτήρα, χορό και τραγούδι. Οι καταιγιστικές ανατροπές διαδέχονται η μία την άλλη στην ιστορία της ανεξάρτητης και δυναμικής Μιραντολίνας, ιδιοκτήτριας ενός πανδοχείου, η οποία χειραγωγεί με τη γοητεία της τους ευγενείς πελάτες της. Μια γυναίκα που αμφισβητεί, αντιστέκεται και ανατρέπει τους κανόνες, σε μια παράσταση όπου το χιούμορ συναντά τη διεισδυτική ματιά πάνω στις ανθρώπινες σχέσεις και τον κοινωνικό ρόλο της γυναίκας. Παράλληλα ειρωνεύεται την υπεροψία μιας τάξης που αντλεί δύναμη από τον πλούτο και τα αξιώματα, προβάλλοντας τη Μιραντολίνα, μια γυναίκα από τον λαό, αυτόνομη και εργαζόμενη, χωρίς οικονομική ή συναισθηματική εξάρτηση από άνδρα, ως ανώτερη σε ευφυΐα και ικανότητες. Όταν η Μιραντολίνα αμφισβητείται από έναν μισογύνη, επιδιώκει να τον κάνει να την ερωτευτεί, χρησιμοποιώντας την εξυπνάδα και την ευφυΐα της.

