Ελίνα Γιουνανλή©
"Πόσα τσιγάρα έχω καπνίσει από τότε που έφυγες"
Ο Θανάσης Ζερίτης μάς συστήνει τη συγγραφέα Μαργαρίτα Παπαγιάννη, σε ένα έργο που θα ερμηνεύσει η ίδια. Πρόκειται για έναν μονόλογο για το "ghosting", μια εξομολόγηση για όσους έφυγαν ξαφνικά και σιωπηλά, αφήνοντας πίσω τους κενά, ερωτήματα και ανείπωτα συναισθήματα (Θέατρο του Νέου Κόσμου, από 2/2).
"Βάσσα - Μια μητέρα"
Το δράμα του Μαξίμ Γκόρκι σκηνοθετεί η Λίλλυ Μελεμέ, κρατώντας και την κεντρική ερμηνεία μίας γυναίκας που μετατρέπεται σε αμείλικτο θύτη, προκειμένου να εξασφαλίσει την επιβίωση της οικογένειάς της. Μαζί της εννέα νέοι ηθοποιοί, σε ένα έργο για τη βία που κληροδοτείται από γενιά σε γενιά (Arroyo, από 2/2).
"Ο αγαπητικός της βοσκοπούλας - Το μιούζικαλ"
Το πολυαγαπημένο δραματικό ειδύλλιο του Δημήτριου Κορομηλά ξαναγράφεται από τον Γιάννη Καλαβριανό και μαζί με τη μουσική του Θοδωρή Οικονόμου μετατρέπεται σε ένα μιούζικαλ, που υμνεί την παντοτινή δύναμη της αγάπης. ΄Ένας εξαιρετικός θίασος (Λάζαρος Γεωργακόπουλος, Ελένη Ουζουνίδου, Γιώργος Γλάστρας, Τάνια Τσανακλίδου) δίνει σάρκα και οστά σε αυτό το πρωτότυπο μουσικοθεατρικό εγχείρημα, που ενώνει το χθες με το σήμερα (Ακροπόλ, από 5/2).
"1984"
O Γιώργος Παπαγεωργίου αναμετριέται σκηνοθετικά και ερμηνευτικά με το εμβληματικό μυθιστόρημα του Τζορτζ 'Όργουελ. Με συνοδοιπόρους του επί σκηνής τέσσερις μουσικούς, που ερμηνεύουν τη μουσική του Αλέξανδρου Δράκου Κτιστάκη, δίνει σκηνική υπόσταση στο κορυφαίο λογοτεχνικό έργο, που φωτίζει τους μηχανισμούς ελέγχου και χειραγώγησης της κοινωνίας (Δίπυλον, από 6/2).
"Οι σχολικές εκθέσεις του Φριτς Κόχερ ή πώς γεννιέται ένας πειθαρχημένος άνθρωπος"
Για πρώτη φορά στην Ελλάδα παρουσιάζεται το έργο του σημαντικού Γερμανού συγγραφέα Μάρτιν Βάλζερ, μία υπαρξιακή σάτιρα, σε πρώιμο μοντερνιστικό ύφος, για την εξουσία. Θα το δούμε σε σκηνοθεσία της Γεωργίας Μαυραγάνη από δεκαμελή θίασο νέων ηθοποιών (opbo studio, από 6/2).
Περισσότερες πληροφορίες
1984
Ένας ηθοποιός επί σκηνής και τέσσερις μουσικοί ζωντανεύουν το κορυφαίο δυστοπικό έργο του Όργουελ, το οποίο παρουσιάζει έναν κόσμο όπου η ελευθερία καταρρέει, η σκέψη ελέγχεται και ο φόβος κανονικοποιείται. Ο Παπαγεωργίου σκηνοθετεί και ερμηνεύει, μετατρέποντας τη σκηνή σε τόπο εσωτερικού εγκλεισμού, όπου η βία είναι ψυχική και υπαρξιακή. Η μουσική του Αλέξανδρου-Δράκου Κτιστάκη δίνει ρυθμό και παλμό, ενώ η παράσταση φωτίζει τη μάχη του ανθρώπου να κρατήσει την ανθρωπιά του.
Πόσα τσιγάρα έχω καπνίσει από τότε που έφυγες
Ο αφιερωμένος στο ghosting, τις χαμένες ώρες και αγκαλιές μονόλογος, διερωτάται το πώς ορίζεται η ταυτότητα μας όταν κάποιος φεύγει, πώς λειτουργεί το σώμα και η μνήμη μας. Το έργο φωνάζει σε όλους αυτούς που έφυγαν χωρίς να πουν μια λέξη, που πήγαν για τσιγάρα και δεν ξαναγύρισαν, που άφησαν κενά και ερωτήματα.
Βάσσα - Μια μητέρα
Μια αιχμηρή πολιτική ανάγνωση του έργου «Βάσσα Ζελεσνόβα» πάνω στην εξουσία, την οικογένεια και τη βία που κληροδοτείται από γενιά σε γενιά. Μια γυναίκα αναλαμβάνει τα ηνία της οικογένειας και της επιχείρησης μετά το θάνατο του συζύγου της, χρησιμοποιώντας κάθε θεμιτό και αθέμιτο μέσο προκειμένου να επιβιώσει. Η παράσταση συνθέτει έναν ασφυκτικό σκηνικό μικρόκοσμο, όπου η μητρική αγάπη μετατρέπεται σε εργαλείο ελέγχου, εκφοβισμού, καταπίεσης και ακρωτηριασμού της ελεύθερης βούλησης και η επιβίωση σε ηθικό αδιέξοδο.
Ο αγαπητικός της βοσκοπούλας - Το μιούζικαλ
Ο Καλαβριανός, με το χαρακτηριστικό του βλέμμα πάνω στην ελληνική δραματουργία και τον δεκαπεντασύλλαβο που ξέρει να χειρίζεται σαν ζωντανή γλώσσα, ξαναγράφει τον "Αγαπητικό της βοσκοπούλας" του Δημήτριου Κορομηλά από την αρχή, με φρεσκάδα και χιούμορ. Ο Οικονόμου, από την άλλη, συνθέτει μια πρωτότυπη μουσική που γεφυρώνει το παραδοσιακό με το σύγχρονο, το ρομαντικό με το τραχύ. Συγκρούσεις, παρεξηγήσεις και μυστικά οδηγούν σε αδιέξοδα μέχρι να εμφανιστεί ο παντοδύναμος έρωτας σε μια από τις πιο όμορφες ιστορίες αγάπης, που αποτελεί εμβληματικό κομμάτι της ελληνικής μυθοπλασίας από το 1891 που πρωτογράφτηκε, έως σήμερα.
